immolauerūt ydolis ſuis attribuētes eis victoriā ha-bitā. Dixerūt in corde ſuo tota illa hoſtiū multitudoouenies ſimul ꝯſiliariter ut deus hebreoꝝ āplius nō cō-leretur dixerūt ꝯcluſiue ī corde ſuo et deinde ore ꝓtulerūt (quieſcere) .i. ceſſae̓ (faciamus om̄es dies feſtos deia terra) omnēqꝫ cultu dei hebreoꝝ ut āplius nō ſit ī ter-ra gl̓ia noīs eius. ¶roph̓a inducit verba quorūdā a-poſtatarū iudeoꝝ qͥ tūc tꝑis trāſierūt ad caldeos/ dicebāt enī mn multis tn̄ mētiētes. S igna nr̄e liberacōis nōvidimus) talia qͣlia data ſūt pr̄ibꝰ nr̄is inxitudē egi-pto (iā nō ē ꝓph̓a) qͥ annūciet nobis dei volūtatē/ et ſicdebemus eū relinque̓ ſic̄ reliquit nos. vn̄ dicūt (nos nōcognoſcet amplius. ¶ Propheta tot mala vidēs aduē-niſſe ppl̓o iſrahelitico orat ad deū allegādo eius potētiādeus uſquequo ppl̓us gētili-ad ſubueniēdū dicēs. Limproperabit) ppl̓o iudeoꝝ ꝙ deus eoꝝ nō ſit deus ve-rus cū nō ſaluet eqͥs in quo (aduerſarius irritat nomēEAt quid auertis potētiātuā) vſita-tuū minis diuetā a ppl̓o tuo (et virtutē tuā quā videris ī ſynu tenere?differs extrahere ad ꝑcutiēdū hoſtes ppl̓i tui quē ſꝑ vo-uiſti. ¶ Proph̓a reuertit̉ ad loquendū de ſalute vniuerſali hūani genei̓s dicēs. Rex nr̄ qͥ ē deus an ſecula) etnunc hō (oꝑatus eſt ſalutē in ihrl̓m) in qͣ ſalutis nr̄e mi-ſteria patrauit q̄ dicitur eſſe in medio terre. Tu ꝯfir-maſtim ꝟtute tua gētes q̄ maris vocabulo deſignāt̉)ne flueret ī vicia (ꝑduxiſti ad nichilū capita dracōnū.i. potētias ⁊ ſuꝑbia ſpirituū immūdoꝝ (in aqͥs) baptiſ-matis qn̄ aīas qͣs illi pcc̄oꝝ ſordibꝰ inquinant ſaluta-riſ vnda mūdat. Tuꝯfregiſti capita) .i. ſuꝑbiā ⁊ ptātē(dracōnis) pnͥcipis demomoꝝ leuiatanqn̄ ſuꝑbia eiꝰde celo deiecta eſt ⁊ natiuā claritatē retinere nō meruit