ait (qm̄ iudicas) in futuro iudicō (in eqͥtate) reddēs ſmgulis ſcd̓m ſua merita huīliū corda ſanādo ⁊ ſuꝑborūcolla ꝯcidēdo (et gentes ī terra dirigis) faciens eas inhoc mūdo ꝯfiteri ut diabolico neq̄ant errore ſb̓u̓ti. Cōfitea̓tur tibi ppl̓i deus) ꝯfeſſiōe laudis (ꝯfiteātur tibi ppl̓iom̄s qm̄ terra) nr̄i cordis q̄ prius ī infidelitate ꝯſiſtenſſpinas ⁊ tribulos vicioꝝ ꝓferebat expurgatis ſordibꝰydolatrie (dat fructū bonorū operū) et plurimos fru-ctus ꝟtutū. Et ideo. Sn̄dicat deus) pr̄ .ſ. in hac vitamultiplicādo in nob̓ ꝟtutes (et bn̄dicat nos deus filius/bn̄dicat nos deus ſpūs ſanctus/ et metuāt eū) qui ē vnꝰin tribꝰ ꝑſonis timore filiali (om̄es hoīes de om̄ībꝰ fini-bus terre) ut ſuſceptā fidē accurata ſollicitudine cuſtodirent.¶ Pſalmus. lxvij. in quo de exultacōecriſti ⁊ ruina aduerſarioꝝ.Propheta cōfidēter optans reſurrectionē criſti in quadiſſiparentur aduerſarij eius ait.id ē xp̄s a morte (diſſipent̓Xil̓ ¶ AL ℟lESininrici eius) iudei qd̓ impletu eſt in diſꝑſiōe titi ⁊ veſpaſian (tollātur metu animi) apn̄tia dei qͥ vbiqꝫ eſt pn̄s/ qui reprobi in iudicō p̄ſentiāxp̄i iudicatis euade̓ cupiēt/ licet minime poſſint (qͥ oder̄teū) .i. qui ī ſua ꝑtinacia ꝑſtiterūt Sicut deficit fumus)ſic in ſuꝑbia et elacōe ſua deficiāt (ſicut fluit cerā a facieignis ſic pereāt pcc̄ores cū an̄ dei faciē) in iudicio deduSt iuſti reficiātur )delicijs diuinitatis (et ex-centur. Iultēt poſiti in ꝯſpectu dei) in clara viſiōe eius (et delectē-tur ī leticia ſua) quā nouerūt nullo fine claudendā.Propheta ꝯuertit ſermonē ad fideles quibꝰ tantā ſpemdedit hortās eos ad laudes deo decantādas dicens.