ad laudē tuā et hoc (ꝙͣ multipliciter caro mea) qꝛ mul-tis et amplioribꝰ cauſis ꝙͣ anima/ ſubiacet enī āpliori-bus miſerijs .ſ. fame frigori et huiuſmodi. ¶ Sitiuit inte merito anima mea qꝛ pn̄s ſeculū eſt. Terra deſerta-quantū ad ſe om̄i bono (et iuia) qꝛ nullā habꝫ viā ꝑ quāad te veniatur (et maquoſa) .i. ſterilis et infructuoſa etſic in hac ſiti degens ī mādatis tuis vigilādo (apparuitibi) ꝑ ſanctū deſideriū meū ut tua luce illuſtratus (vi-derē xp̄m virtutē et gloriā tuā) et quia apparui tibi obſequēdo te videre merui. ¶ Ideo hec oīa ago. CIm me-lior ē miſcd̓ia ſuꝑvitas) nā vita nature et vita gre ⁊ vi-ta glorie pendent ex miſcd̓ia dei(labia mea laudabūtte) ꝓ beneficijs michi ex tua miſcd̓ia exhibitis. ¶ Et qꝛmi ſericordia tua eſt ſuꝑ vitas. Benedicā te ī tota vi-ta mea) bene viuēdo. miſcd̓ie tue tribuēdo totā (vitāmeā) ad honorē et gloriā (nominis tui bona operabor)Leuabo manus meas in oratione. et hec petā vtinā.Anima mea repleatur) ſapiētia q̄ (adeps eſt) animeſme qua aīa macreſcit ⁊ ita exilis efficitur ut ī bonis opibus cito deficiat. nō enī placet macra aīa deo ſicut nec caro macra dicebat̉ placere deo ī ſacrificio/ et aīa replea-tur pia alacritate ſpūs ſancti qͥ qͣſi pinguēdo aīe ē (etlabijs exultacōis) .i. voce exultāte (laudabit os meūnomē ſanctū tuū gras referēdo de tuis bn̄ficijs. ¶ Lau-dabit te os meū ⁊ inſtratu et ī mane ⁊ hoc ē. Sic memorfui tui ſupra ſtratū meū) .ſ. inquiete ꝓ ſperitatis qn̄ ſolenthūana corda collata bn̄ficia ī memoria vix habere (tūcin matutinis) quoqꝫ in bonis actibꝰ (meditabor in te; qꝛfuiſti aduutor meus) niſi enī te iuuante bona a nobis im-plerinon poſſunt. ¶ Et quia fuiſti adiutor meus in ꝑiculis. In refrigerio qd̓ michi facient ale tue exultabo)