dico qꝛ (deus adiutor nr̄ in eternū) ¶ Ego monui ſperaerūtamē filij hominū) ade ⁊ eue hoc nōre in dn̄o.attendūt (ſꝫ ſūt vani) terrena appetētes ut auari (mēdaces in ſtateris) ut cupidi qui falſis ponderibꝰ ſtudentalios deciꝑe vel ut heretici qui in exponēdis diuinis ſcripturis ſunt mendaces/ ut ſmplices in aliquē inuoluanterrorē. ſtudia aūt hoꝝ in hoc ꝯueniunt ꝙ de (vanitatead vanitatē tendūt) alios (inidip̄m) vanitatis ducentes ut ſocios ſibi ꝯſtituant.Lolite ſperae̓ in iniqͥtate) ī ma-Vox ecc̄ie. o vos filij.licia qꝛ inde nulla vtilitas naſcitur ſꝫ potius eternā dānatio ꝓcuratur. ⁊ ad pauꝑes ait (et rapͥmas noliteꝯcupiſ-cere) auferēdo aliena ꝑ violētiā; nō enīp̄t crime rapmeindigentiā tollere. et ad diuites ait (diuitie ſi affluantnolite cor apponere) ut eas ſumū bonum putetis. ut illequi nō habet nō ambiat/ et ille qui habet nō ſuꝑbiat.Nolite hec mala facere. qꝛ Deus ſemel) .i. imꝑmutabiliter (locutus ē) ⁊ eo loquēte (duo hec audiui) que om-nes ſcripture diuine ꝯtinēt .ſ. ꝙ (poteſtas dei eſt) ad puniendū malos (et miſericordia) ad remunerādū bonosꝝ tu reddes vnicuiqꝫ iuxta opera ſua)¶ Pſalmus. lxij. in quo monet recteconuerſari in medio nacōnis praue.Eccleſia neceſſitatibꝰ huius vite eſtuans clamat.eus deus meus ad te vigilote ſolū deſiderans et laudare cupiens et hoc excitanteme (luce) tue gratie. Ideo vigilo quia. Sitiuit venireadte anima mea) fontē viuūin quo plenā inuenirē re-fectionē/ et inquiēta ē donec quieſcat in te/ ſitiuit hoc idē