Os meū loquētur ſapiētiā) q̄ eſt altiſſimarū ⁊ diuina-rū rerū cognicō quā audire ⁊ diſcere vtile ē (et medita-tio cordis mei loquetur prudētiā) q̄ eſt ad mores ꝓbabiles inſtituēdos. in hijs enī duobꝰ omis ẜmo diuinusqͣiꝯſiſtit. Proph̓a reddēs auditores dociles ex mōloquēdi intelligibili dicit. Inclinabo aurē meā ſpirituiſcō ī me loquēti ī parabolis) ⁊ ꝑ engmnata medocēte. qꝛquicqͥd mō videmus ꝑ enigma ē. et lucide tradā vob̓mea oꝑacōne (qd̓ ꝓpoſui dicendū in pſalteio) .i. nō ſo-lū verbo ſꝫ etiā exēplo ut qd̓ doceo ore/ cōpleā opere.Propheta incipiēs narrare q̄ ſupra ꝓ miſerat ſe dicturūet pͥmo de pena maloꝝ ī ꝑſona gi̓alis hoīs querit cau-ſam dānacōnis ⁊ tinioris dicēs. Tur timebo ī die) illatremēda iudicij q̄ erit (mala) malis? reſpondēt (iniqͥtascalcanei mei) .i. finalis iniqͥtas ſiue q̄ ꝑſeuerabituſqꝫ adfinē vite (circūdabit) nichil enī timēdū eſt niſi pcc̄m qꝛnulla nocebit adu̓ſitas ſi nulla dominetur iniquitaſ. ⁊ inhoc patet oppoſita pars ꝙ abſoluti ab iniqͥtate nō ha-bebūt tūc timorē. Sn̄ illi timeāt et diē iudicij formidēt.Quiꝯfidūt) aut p̄ſumūt ſicut ſuꝑbi ⁊ potētes ſeculi (inptāte ſua) tꝑali aut amicoꝝ (⁊qͥ in multitudine diuici-arū ſuaꝝ) tāꝙͣ ī ſomno bono (gloriātur) ut auari. A cuius iudicij ſentētia nullus Redimi p̄t) nec prece necp̄cio ꝯſanguineoꝝ aut amicoꝝ. ſꝫ nūquid ip̄e qͥ pecca-uit (redime̓ ſe poterit?) reſpondetur (ꝙ nō qꝛ nō poteritdare ſacrificiū a̓ oblacōꝫ vn̄ placetur) ſiue ꝓpicietur ſibi(deus) ¶ Et ſimiliter nec dare potei̓t ī alia vita. Preciū vn̄ redimatur aīa ſua) cū ſit extra tempus merēdi ⁊id eo (laborabit in eternū) .i. patietur tormēta eterna (etviuet ī ſempiternū) ut ſemꝑ ſentiat penā. viuet ut ſꝑ in-tereat ut ſit eis mors ſmne morte ⁊ defectus ſme defectu.