¶ Pſalmus. xlvi. in quo om̄es fideles.inuitātur ad laudandū deū.Proph̓a īꝑſona apl̓oꝝ ait/ cū tot bn̄ficia vob̓ fecei̓t deꝰad qͣs peruenit gratia deimilil̓s IInte̓s gaudete bonis oꝑibus;uibilate deo voce exultacōis) ꝯcordet manus ⁊ lingua.ille operētur. hec ꝯfiteat̉. Merito iubilādū ⁊ pſallēdūm̄ ē dn̄s) qͥ dn̄atur om̄i creatue̓ (excelſuseſt deo. Lnobilitate nature qͥ prius fuerat deſpectus a iudeis ter-ribilis ip̄e ē iudicaturus mūdū poteſtate rex magnusſuꝑ omnē terrā) qm̄ rex regū eſt ⁊ dn̄s dominātiū.¶ Propheta in ꝑſona apoſtoloꝝ inquit.Plaudite etiā qꝛ deus. Subiecit nobis) .i. vniuerſitatixp̄ianorū (ppl̓os) iudeoꝝ. vel ꝑ fideꝫ ut credētes. vel ꝑdignā ſue iniquitatis vltionē ut ꝑfidos obſtinatos (etgētes) ꝯuerſas ad fidē (ſub p̄dicacōnibꝰ nr̄is) ſb̓iecit ꝑfidē obediētes plenarie dn̄o iheſu xp̄o qͥ ꝓ om̄bꝰ mor-tuus ē ¶ Plaudite etiā qꝛ dn̄s ſua gr̄ano merito nr̄o.Slegit dare nobis vitā eternā ſequētibꝰ ſpeciē) id ēilld̓ qd̓ miſtica ſignificacōe (iacob quē dilexit) deus p̄-monuit .ſ. terrena dare pro celeſtibꝰ. ¶ On̄s nō ſolū ele-git dare nobis hereditatē ſuā ſꝫ aſcendit parare nobislocū. Aſcendit quidē dn̄s in iubilo) multoꝝ āgelo-rū ⁊ ſanctorū aſcendētiū cū eo/ quo aſcendēte (audita ēvox clara qͣi tuba angeloꝝ dicētiū/ admirātibꝰ ⁊ ſtupētibus apl̓is. ¶ Virigalilei qͥd ſtatis hic aſpiciētes ī celū.Dſallite deo nr̄o) gratiasEt qꝛ talis ē et ſic aſcēdit.agēdo (pſallite) bonis actionibꝰ laudādo (pſallite re-gi nr̄o) ſcꝫ xp̄o nō alieno quē nō decet iſta laudatio qm̄ſolus eſt merito qui laudes accipiat qm̄ ip̄e ⁊ vniuerſacreat ⁊ creata iugiter adminiſtrat.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten