Luia dn̄s amat iudiciū) id eſt equitatēEt hoc ideo.iuſtū enī ē ⁊ equū ut ip̄e auctor iuſticie (nō derelinquateos) qͥ eius eligūt p̄cepta ꝯplere. nō ergo (de relinquetſcōs ſuos) ſꝫ (ieternū ꝯſeruabūtur) ¶ Econtra. In-iuſti puniētur) pena eternā (et imitatores. eoꝝ ꝑibunt)cū eis. iuſtis ī eternū ſaluatis ⁊ cū dn̄o ꝑmanētibꝰ. Iuſti aut he̓ditabūt terrā) viuētiū (et inhabitabūt in ſcl̓mſeculi ſuꝑ eā) Verito iuſti he̓ditabūt terrā. qm̄ Osiuſti ſapiētiā) qē de deo ⁊ eternis (loqͥtur) ꝓcedente excorde. recte ſapīat (et lingua eius) q̄ ſentit de deo cū iu-dicio ⁊ diſcrecōe (ꝓferet ad īſtructōꝫ alioꝝ) Nō ſolūīorē iuſti ē. ex dei) ſꝫ (ī corde ip̄ius) ē ꝑ iugē mediditacōꝫ. et qꝛ lex dei peccae̓ vetat et bona face̓ docet ideo(no declinabūt greſſus eius) avia uiſticie ꝑ qͣmeūqꝫ de-monis a̓ hoīs ſugeſtionē: ¶ Greſſus iuſti nō ſupplāta-būt. tamē Fōſiderat pcc̄or iuſtū) callide inſidiādo utoccaſione accepta ei noce̓ poſſit qꝛ iuſtus gͣuis eſt ei advidēdū qꝛ diſſil̓is ē alijs vita eius ⁊ ideo ꝑ inuidiā (q̄-rit) oportunitatē (mortificare eū) corꝑaliter vel ſpūalit̓.Sꝫ iuſtus defendit̉. qm̄. Dn̄s nō derelīquet eū) to talit̓n̄ptāte impij ut eioſentiat lꝫ ad horā impijhabeāt ptātēſuꝑ iuſtos in corꝑibꝰ. non tn̄ ſꝑ. ſuꝑ aīas aūt nullā ha-bēt/ nec (dānabit eū cū audiet cauſaꝫ eius) n̄futuro iudicio licꝫ ab homibꝰ reprobis hic falſereus ⁊ morte dig-nus iudicet̉. ¶ Tu ergo vir iuſte nō deficias ī tribulacō-nibꝰ ſꝫ Sxſpecta) patiēter (dn̄m) qͥ iudicabit teqne inuacuū exſpectes interim (cuſtodi mādata eiꝰ et exalta-bit te) hic mei̓tis bonoꝝ operū āpliādo (ut he̓ditate.firma poſſeſſiōe (capīas. terrā) ſuꝑne pr̄ie quā nemo p̄-ualet n̄ bimei̓tus adipiſci (cupierint pcc̄ores videbis.audiēs qd̓ dicetur eis diſcelite a me maledicti ⁊ cetera.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten