Druckschrift 
Expositio super toto Psalterio
Entstehung
Mainz 10. III. 1476
Einzelbild herunterladen
 

aūt) quāuis hic pauca ſuſcipiat pia deuocōe plura (re-ſtituit largiter) īomibꝰ gr̄as agēs miſeretur pauꝑibꝰet diſtribuit eis ſi hꝫ rerū facultatē qd̓ p̄t ſi habꝫdatbemuolētiā dat ꝯſiliū vel ſaltē oracōnē. Ideo miſereturiuſtus ⁊dat qꝛ ſcit Bn̄dicētes ip̄i) deo gras de om̄ibus bonis ſuſceptis agētes ſolū ꝟbis ſꝫ vit a Che̓di-tabūt terra) viuētiū (maledicētes aūt) lingua ꝙͣ vi-ta ut blaſphemi dei legibꝰ inobediētes a iuſtorū ꝓmiſ-ſa beatitudinē (diſꝑibūt) Hoīs) iuſti (greſſus a dn̄odirigētur) ut declinēt a rectitudīe iuſticie iuſtus corde directus fuerat (viā dn̄i cupiet) nimis ſequi ſaluatorē amādo eſt vere nr̄a viā veritas et vita. In quavia dn̄i. ceciderit iuſtus) etiā cc̄m mortale (collidetur) irreparabiliter ſiue deſperacōne. ſꝫ reditpenitentiā ſi ſit de p̄deſtinatis (qꝛ dn̄s ſupponit manūmiſcd̓ie ſue reducendo penitētiā ad gr̄am. ut ait ꝓph̓a. Iunior fui etenī ſenui et vidi iuſtuꝫderelictū) adeo finaliter (nec imitatores) iuſticie illius(querētes panē) tꝑalē in egeſtate exiſtētes qͣntū ad ve-tus teſtamentū hoc ꝯmūiter; qͣntū vero ad ſenſū ſpūalētales quer̄t panē ſpūalē .ſ. delectacōꝫ bonis oꝑibꝰuictāſme ꝑticipacōe ſapiētie iuſticie xp̄i qꝛ talis paniſp̄ſto ē qͦrētibꝰ ip̄m. Vere iuſtus eget. ILuia omitꝑe miſeret̉) affectu miſcd̓ie mnediā patiētibꝰ (et como-dat) vn̄ diues ē de doctrina. de pietate. de iuſticia. de paciētia. ceteriſqꝫ boniſ quibꝰ fruit̉ mēs illa ſanctiſſima (etſemē) bonoꝝ operū (eiꝰ) ſiue imitator fidei eius ī bn̄di-ctōne gl̓ie ei̓t) audiēs venire bn̄dicti cetera. Et ideotu qͥcūqꝫ es. Declina a malo) .i. a pcc̄o obẜuādo p̄ce-pta negatia (et fac bonū) obẜuādo p̄cepta affirmatīa et hoc (mhabitabis) deo īeterna btītudīe (ī ſcl̓m ſcl̓i)