aūt) quāuis hic pauca ſuſcipiat pia deuocōe plura (re-ſtituit largiter) īomibꝰ gr̄as agēs miſeretur pauꝑibꝰet diſtribuit eis ſi hꝫ rerū facultatē qd̓ p̄t ſi nō habꝫdatbemuolētiā dat ꝯſiliū vel ſaltē oracōnē. ¶ Ideo miſereturiuſtus ⁊dat qꝛ ſcit ꝙ Bn̄dicētes ip̄i) deo gras de om̄ibus bonis ſuſceptis agētes nō ſolū ꝟbis ſꝫ vit a Che̓di-tabūt terra) viuētiū (maledicētes aūt) tā lingua ꝙͣ vi-ta ut blaſphemi ⁊ dei legibꝰ inobediētes a iuſtorū ꝓmiſ-ſa beatitudinē (diſꝑibūt) Hoīs) iuſti (greſſus a dn̄odirigētur) ut nō declinēt a rectitudīe iuſticie qͥ iuſtus qͥiā corde directus fuerat (viā dn̄i cupiet) nimis ſequi ſaluatorē amādo qͥ eſt vere nr̄a viā veritas et vita. ¶ In quavia dn̄i. Tū ceciderit iuſtus) etiā ꝑ p̄ cc̄m mortale (nōcollidetur) irreparabiliter ſiue ꝑ deſperacōne. ſꝫ redit ꝑpenitentiā ſi ſit de p̄deſtinatis (qꝛ dn̄s ſupponit manūmiſcd̓ie ſue reducendo eū ꝑ penitētiā ad gr̄am.Nā ut ait ꝓph̓a. Iunior fui etenī ſenui et nō vidi iuſtuꝫderelictū) adeo finaliter (nec imitatores) iuſticie illius(querētes panē) tꝑalē in egeſtate exiſtētes qͣntū ad ve-tus teſtamentū ⁊ hoc ꝯmūiter; qͣntū vero ad ſenſū ſpūalētales nō quer̄t panē ſpūalē .ſ. delectacōꝫ bonis oꝑibꝰ cōuictāſme ꝑticipacōe ſapiētie ⁊ iuſticie xp̄i qꝛ talis paniſp̄ſto ē qͦrētibꝰ ip̄m. ¶ Vere iuſtus nō eget. ILuia omitꝑe miſeret̉) affectu miſcd̓ie mnediā patiētibꝰ (et como-dat) vn̄ diues ē de doctrina. de pietate. de iuſticia. de paciētia. ceteriſqꝫ boniſ quibꝰ fruit̉ mēs illa ſanctiſſima (etſemē) bonoꝝ operū (eiꝰ) ſiue imitator fidei eius ī bn̄di-ctōne gl̓ie ei̓t) audiēs venire bn̄dicti ⁊ cetera. ¶ Et ideotu qͥcūqꝫ es. Declina a malo) .i. a pcc̄o obẜuādo p̄ce-pta negatia (et fac bonū) obẜuādo p̄cepta affirmatīa etꝑ hoc (mhabitabis) cū deo īeterna btītudīe (ī ſcl̓m ſcl̓i)
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten