vvnde proficerēt non tacuit vnde deficeret.verū. ILuia baculus correctōnis tue me ſuꝑbū teti-git aſſidue) et in ip̄a aſſidua tribulacōne flagellorummeoꝝ (ꝯuerſus) ſū (ad cognoſcēdū miſeriā meā et cul-pāmeā) plāgēdaꝫ dū (remorſus ꝯſciētie in figit̉) cordimeo. ¶ Poſtꝙͣ te iratū mͥ cōperi qꝛ tacuera nō vlteriustacui. ſꝫ Pelictū meū) obmiſſionis (ꝯgnitū tibi feci) ꝑverā ꝯfeſſionē ⁊ fatiſfactionē (et iniuſticiā meā) quā cō-miſi faciēdo nō faciēda (nō abſcōdi) ſꝫ aꝑui ut operirestu. detexi ut tege̓s tu. ˢropoſui ꝯfiteri iniuſticiā meādn̄o) accuſando ⁊ dānādo me nō alios (et tu) miſericorditer (indulſiſti impietatē pcc̄i mei) Pro hac) pcc̄o-rū remiſſione ⁊ venia (orabit ad te omīs ſanctus) ut eāſibi valeat impetrare qꝛ nemo ē hic a peccatis immunis.vn̄ nullus ſanctorū ē qui aſſidue nō dicat dimitte nobiſdebita nr̄a. orandū aūt eſt (in tꝑe oportuno ſcꝫ gratie etvite preſentis qꝛ in alia vitā nemo ꝓf:cue cōfitetur.¶Serūtamē) et ſi ſanctus orat pro venia peccatorū etctiā in tēpore oportuno. illi tamē qui (ſūt defluētes ⁊ na-tantes in carnalibꝰ concupiſcentijs) vel erroribꝰ diuerſarū ſectarū (nō approximabunt ad deū) qꝛ errores ſe-quūtur niſi prius aqua ꝯfeſſionis peccatorū ⁊ humiliaconis cordis mundētur.Merito ſancti orare debent. qꝛ Tu es refugiū meum atribulacōne) huius ſeculi vel peccatorū (que circūdeditme exultatio mea) cuiis ope ſubſiſto cuius ſemꝑ preſi-dio tutus ſum ī cuius ſpēi ꝯſolacōne requieſco (erue mea circūdantibꝰ me) demonibꝰ et malis hominibꝰ querē-tibus me impellere ad recidiuū.¶ Reſpondet dn̄s peticōn penitētis.Intellectum tibi dabo) ad cognoſcendū agenda (et