(dixi in ſtupore meo) ita vilis reputatus ſūut videar eē(ꝓiectus a facie oculoꝝ tuoꝝ) id ē a cōſpectu miſcri-cordie tue. Et qꝛ ſic humilē me exhibui ⁊ illi me dere-lictū ⁊ ꝓiectu a te omēs putabāt. Ideo exaudiſti vo-cem oracōis mee dū clamare ad te) qn̄ in cruce dixi de-us deus quare me dereliquiſti. quibꝰ clamoribꝰ exauditu eſt cū reſurrectionis gratiā ꝯſecutū ad tuā dexterā mecollocaſti. Xp̄us hō pro collatis ſibi bn̄ficijs ſanctoſꝯmonet ut ament dn̄m dicēs. Piligite dn̄m omēs ſan-cti eius qm̄ veritatē requiret) in iudicio p̄mia diligētibꝰſe ꝯferēdo (et retribuet abūdanter ſuꝑbis) ꝯdigna punicōne. ¶ Ergo vos omēs qui incepiſtis bona oꝑari.c1MDiriliter agite) in inceptis bonis ꝯſtātiſſime ꝑſeuerando ne feminea mollicie deficiatis (et confortetur corvr̄m) ne a recto ꝓpoſito aliqua carnis imbecillitate ſe-ducatur (omes qui ſperatis in dn̄o¶ Pſalmus. xxxi. in quo agitur de penitētia.¶ Vox prophete.ī beatitudine ſpei (quorū remiſſe ſūt iniquiAtātes ⁊ quorū deleta ſunt peccata) ut a deonō puniātur ampliuſꝓpter ea. Meatus vir cui nō in-putabit dn̄s pcc̄m) ad eternaliter puniendū (et nō ē inin ſpiritu eius dolus) ſiue fraus ut aliud in labijs aliudin cogitacōne ut cū ſit pcc̄or iuſtū ſe p̄dicet.At on̄dens ꝙͣ ꝑiculoſū ſit pcc̄m celare in ꝯfeſſione ait.Quoniā tacui) aꝯfeſſione peccatoꝝ meoꝝ (defecerūtin fortitudine omēs vires) mee interiores peccatorū mole depreſſe et debiles facte ſūt ad reſiſtendū peccato (dūclamarē) preſumptuoſe (tota die) me iuſtū. iactandomerita mea cū ex me non habere niſi peccatū. iſte tacuitcōfeſſionē clamauit de meritis preſumptionē ⁊ ſic tacuit