q̄ vtiqꝫ vana ſūt qꝛ talia nō tm̄ vacue ſꝫ (ſuꝑuacue) obſuātur quādo ita amātur ut celeſtia ꝯtēnātur.Illi obſeruāt vanitates.Igo aūt ſperaui) nō in pecuma honore aut in aliqua haune poteſtatis ſb̓limitate q̄om̄ia pereūt (ſꝫ in dn̄o) qui eſt veritas ⁊ vita ⁊ ideo (ex-ultabor et letabor ī miſcd̓ia tua) q̄ nō fallit nō in mea iu-ſticia.Luia miſertus es huilitatis mee) tā mentis qͦcorꝑis qua ulqꝫ ad mortē me exinaniui ⁊ grata tibi fuit(ſaluaſti a peccatis) a quibꝰ hō ſe ſaluare nequit (aīammeā) inmunē ab omī peccato conſeruādo.Quia ſic ſaluaſti me ideo ec cōcluſiſti me in ptātediaboli) eū michi dn̄ari ꝑmittēdo ita ut nō reſpirarē in libertate qui nō habꝫī me quicꝙͣ imo (ſtatuiſti ī loco ſpacioſo pedes meos) qꝛ nō ſolū ī iudea ſꝫ ꝑ oīa regna mūdiapoſtoli firma fidei ſtabilitate firmati ⁊ ſucceſſoreſ eoꝝp̄dicat nomē meū. ¶ Et qꝛ licet me nō ꝯcluſeris ī manibꝰinimici inſurgūt tn̄ aduerſus me inſidie multe iuideoꝝideo. MSiſerere mei qm̄ tribulor) adeo (ꝙ turbatus ēin furore) iuideoꝝ ſeuientiū in me (oculus) racōnis mee(affectus) ſenſualitatis (et memoria mea)Hic turbatus ſū. LLuoniā vita mea) tēporalis ꝑ lon-gas ⁊ graues paſſiōes uſqꝫ ad mortē ꝑducta ē ⁊ om̄etempus quo in hoc ſeculo vixi (defecit) in gemitibꝰ ī anguſtijs et ſupplicijs diuerſis.Infirmata eſt virtus) et confidētia animi (in pauꝑta-te) et defectū bonorū et paucitate credentiū qm̄ in p̄ſen-ti vita plures ſūt pcc̄ores in ⁊ fideles/ pauci vero ſancti(et firmitas et virtus) qͣ cōpago corꝑis mei ſuſtineturdebilitata eſt (qͣi deficiēs avigore ſuo. ¶ Preter p̄dictaturbatus ſū qꝛ Factus ſū ſuꝑ omēs inimicos meos) ſcꝫqui torquētur ꝓ ſceleribꝰ ſuis (opprobriū) ⁊ ꝯtēptibilis
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten