ducunt in ꝑfectionē maiorē (edoce meDirige me in veritate tua) ut recte ⁊ pīe viuā ſicut ve-ritas tua exigit (doce me) ut nichil ꝑuerſe agam ī quoa te exaudiri debeo. tu qꝛ (tu es ſaluator meus) ſalus autē conſiſtit in agnicōne veritatis. tū (quia toto tēporismei tractatu exſpectaui) miſericordiā tuā.Propheta perſuadet exaudiri in conſuetudine ſempermiſerendi dicens. Reminiſcere miſerationum tuaꝝquas fidelibꝰ ſemper impendiſti (et miſericordiarū na-turaliter tibi inſertarū (que ab mitio ſeculi ſunt) nunquāenim ſine miſericordia fuiſti nec peccāti homini miſeratiotua defuit. ¶ Ita dn̄e reminiſcere miſericordie tue ut permiſericordiam tuā. ⁊ō reſeruēs) michi ad vindictāperpetuam (delicta mea) quibus viam equitatis dereli-qui (delicta iuuentutis mee) que ſcilicet audacter et p̄-cipitanter et ex fragilitate perpetraui et (que ignoran-ter geſſi nō ſerues) ad vindicta. Memento mei) nōſecundū ira qua dignus ſum. ſed (ſecunduꝫ miſericordiātuam) que te digna eſt nō ꝑ merita mea que nulla ſunt.ſed (propter bonitatē tuam domineFac. fiducia motus ſū ad petendū. qꝛ Dulcis es et re-ctus dominus) miſericors ⁊ iuſtus ⁊ (per hoc lege) dulciſſimam ⁊ rectiſſimam (dedit errantibꝰ in via) preſen-tis vite. q̄ lex ut ſi vere peniteāt miſericordiā conſequā-tur et ſaluentur ſin autem non eternaliter puniātur tan-ꝙ ſua miſericordia abutētes. Diriget māſuetos) hu-miles ⁊ qui etos (in iudicio) cū eos a reprobis diſcernet ⁊ ne declinent a via recta (mites docebit vias ſuas.quibꝰ ad ſe ꝑuenire poſſint? IlºOniuerſe vie domini) licꝫſint innumerabiles comprehendūtur tamē ſub duabusque ī omni opere domini ſimul ſūt ſcilicet (miſericordia