carnalibꝰ ⁊ tenebroſis ip̄i apl̓i auditorū taliū infirmitatiodeſcēdentes qͣi (nox) facti (indicāt) nō ſapiētiā q̄ eſtde d̓inis ut ꝙ ꝟbū ē in pnͥcipio apd̓ deū/ ſꝫ (ſciētiā) qͥ ē dehūanis ut de hūanitate xp̄i ⁊ paſſiōe eius et huiuſmōigroſſa reſpectu alioꝝ. Et hoc p̄dicacōis officiū apl̓i tāmirifice expleuerūt ut om̄ībꝰ linguis loquerētur.Nō enī ſūt lingue aut genera dicendi) ꝑ que loquē-tes (nō audirētur) et intelligerētur (voces eoꝝ.Qui apoſtoli etiā ita late p̄dicarūt. ꝙ In omnē par-tē ambitus terre exiuit ꝟbū p̄dicacōnis) ⁊ fama miracūloꝝ eoꝝ (et in fines orbis terre verba eoꝝ) per ſe aut ꝑalios a ſe miſſos vnde ante defecit eis terra ꝙ lingua.Propheta narrat quid p̄dicauerūt apoſtoli.Qei filiuſ. Poſuit) corpus aſſumptū in quo venit pu-gnare ꝯtra mimicū (in ſole) id ē in manifeſtacōne mūdiqꝛ qui inuiſibilis erat factus ē viſibilis oculis hoīm (etip̄e dn̄s tanꝙͣ ſponſus) ecc̄ie cōpulatus quā ſibi cōpu-lauit caſto ⁊ impolluto amore (ꝓceſſit) in mūdū (de thalamo ſuo) ſibi ꝯueniēti id eſt de intacto vtero ꝟginali.Ot gigas) fortiſſimus ⁊ ce-Qui letus ſpūali leticia.teros hoīes inſuꝑabili ꝟtute trāſcendēs (feſtinauit adcurrendā viā) quā ſuſcepit ꝓ redēpcōe humani genei̓ſqui (a ſūmo) pre (egreſſus) ꝑ eternā gn̓acōnē venit inmundū factus hō. ¶ Qui ꝑacto hūane redēpcōis oꝑeOccurrit) plenitudīe d̓initatis uſqꝫ adaſcēdēs ī celū. jeqͣlitatē pr̄is q̄ ſuꝑ oēs celos exaltatus ſpm̄ ſcm̄ ſuꝑdiſcipl̓os miſit (de cuius gredonis nemo ē qͥ digne petat ⁊nō recipiat) ip̄e enī oīm electoꝝ ſuoꝝ corda accēdit etillumīat. Proph̓aꝯmēdat legē quā apl̓i p̄dicart. PriꝘex dn̄i) deus enī illā dedit ꝯtra mani-mo a latoe̓ qꝛcheoſnegātes legē vetere eē a deo. Scd̓o a ſāctitate ei
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten