Et ipſe ē. Deus qui) primo armauit me (et p̄cinxit virtute) ut fortis ſim et ad pugnādū cōtra diabolū ſiue adaggrediēdū ardua (et poſuit mimaculatā viā meā ſmeſorde pcc̄i) Videtur vox xp̄i.Et ip̄e deus ē. ILui ꝑfecit affectus meos) directos invia dei agiles ⁊ veloces (tāꝙͣ ceruoꝝ) ad trāſiliēda ſi-ne leſione huiuis ſcl̓i impedimēta vmbroſa ⁊ ſpinoſa (etcollocauit ⁊ fixit) in celo cordis mei intēſionē ⁊ deſideriū.Et ip̄e ē. Qui me cautū ab eminētibꝰ inſidijs ⁊ prudē-tē) in expugnacōe diaboli fecit (⁊ poſuiſti ut arcū eneūbrachia mea) dādo mͥ inflexibilē cōſtātiā ad bn̄ oꝑandū. Et ꝓtexiſti me ad ſalutē) qꝛ fortitudo mea parūꝓdeſſꝫ niſi ꝓtectio tua adeſſꝫ (et potētia diuinitatis tuehūanitatē meā aſſumptā in eterna maieſtate cōſtituit.Diſciplina tua) paterna qͣ quos diligis corripis (cor-rexit meos) dirigēdo (in finē) debitū .i. in eterna ſalutē.(et diſciplīa tua ip̄a meos docebit) ꝓmouēdo ad meli-ora. Nec in itinere meo impediūt me anguſtie tꝑales.Ꝙm̄ latā feciſti caritatē meā oꝑantē hilariter etiā inhijs q̄ ſb̓tus me ſūt) mortalibꝰ ut nō habeā cor ſtrictūꝑ auariciā vel ira vel hmōi ⁊ ſic (nō ſūt infirmata) ꝑ malamūdi (veſtigia meoꝝ operū) q̄ imp̄ſſi imitāda ſeqn̄tibꝰme. Nō ſūt infirmata dico veſtigia mea ſꝫ. Perſeqͣtinimicos meos) qͥ doctrine mee ꝯtradicūt (ꝯp̄hendā il-los) in racōe qꝛ nō habēt quō poſſent reſiſte̓ (et nō ꝯuertar ab increpacōe illoꝝ donec deficiāt)Cōfringā il-los) tribulacōnibꝰ (nec poter̄t ꝑſeuerare) adu̓ſus me ſꝫpotius (cadet ſb̓tus pedes meos) plenarie michi ſb̓iecti.Hoc totū ē ex eo qꝛ tu dn̄e Precīxiſti me ꝟtute) ut patiētie fortitudīe iniqͦrū adu̓ſa ſuꝑarē (⁊ eos qͥ inſana ꝯſpiracōe ꝯtra me intumuer̄t ſb̓ plātis pedū meoꝝ ſb̓ieciſti.