ab ip̄o cōceptu me reddidit obnoxiū. In) hac tanta(tribulacōne inuocauidn̄m) in orationē mea qd̓ eſt vnūet ſingulare inter mala remediū (deū meū clamaui) quiſolus poteſt tante calamitati medicinā afferre.Et ip̄e dn̄s et deus meus. Ixaudiuit de celo) qd̓ eſttempluꝫ glorie eius (vocem meā/ et clamor meus) quoclamo ꝓ mūdi ſalute (introiuit ī aures) potētie ⁊ clemē-F. xaudiuit) aūt (dn̄s vocē meā) qꝛ incar-tie (eius)nacōnis tēpore ꝑp̄dicacōnē xp̄i et apl̓oꝝ (cōmoti ſūtmulti peccatores interius per cōtricōnē ad ponitentiamet qui terrenis erant dediti (contremuerūt) exterius (diuitie et honores et dignitates) quas ſuperbi habent inſeculo que dicuntur (fundamenta eoꝝ conturbata ſuntet cōmota) ut iam ſpes falſa mundi non habeat firma-mentum in cordibꝰ hominū et hoc quia (innotuit eis iradei) contra peccatores.Aſcendit lacrimoſa dep̄catio penitētiū) cū cognoue-rūt quid comminētur deus impijs (et feruor caritatis) afacie dn̄i ꝓ cedēs in hom̄ibꝰ (ex arſit) ita ut qui ꝑ pcc̄mvelut carbones extincti ⁊ tenebroſi remāſerāt rurſus ſpi-ritus ſancti gratia (accenſi) et illuminati reuixerūt ⁊ exmortuis primis viui incipiūt eſſe (carbones.Et hoc adueniēte filio dei in carnē qͥ. Inclinauit altitu-dinē potētie ⁊ ſapiētie ſue (⁊ deſcēdit) ad nos naturā nr̄ehūanitatis ī vnitatē ſue ꝑſone aſſumēs (et diabolus) qͥmētes obnubilat (ſub pedibꝰ eius) eſt ſb̓iectus. Staſcendit) ſecūdū hūanā naturā ſuꝑ omnē angelicā cel-ſitudine et (ſuꝑat eius ſublimitas) vniuerſas ſanctarūanimarū ꝟtutes q̄ velut pennis ſe a terrenis timoribꝰ inauras lib̓tatis attollūt. Obſcurū) id ē ꝓfundū) poſuitincarnacōis miſteriū) d̓initatē ſuā carnis nube tegēdo.