Itē ſi innocens nō fuero inſuꝑ. Perſeqͣtur inimicusſaul .ſ. me ip̄m (et ꝯp̄hendat me) ut effugere nō poſſim(etꝯculcet in terra vitā meā) occidēdo me; vel totaliterꝓſternēdo (et gloriā meā) regni iſrahel mnichi ꝓmiſſam(deducat ī puluerē) ⁊ diſꝑgat ad nichilū deducēs me.Cū ergo innocēs ſū. Sxurge dn̄e in vindictā) cōtrahoſtes meos (⁊ oſtēde te magnificū in finibꝰ immicoꝝmeoꝝ) tuā iuſticiā oſtēdēdo ī eis. E xurge dn̄e demeus; et imple p̄ceptū qd̓ mādaſti) iudicibꝰ ſcꝫ vindi-ctā ſume de malis ⁊ facvindictā de me ꝑſequētibꝰ iniu-ſte (et ꝯgregatio ppl̓oꝝ ſeq̄tur tuā ordinacōꝫ) reuertē-do ſe ad me. ¶ Et ut hec impleatur. Oſtēde altitudinēpotētie ⁊ magnificētie tue) ut nō ſolū vindictā facias dehoſtibꝰ meis ſꝫ etiā ut om̄is ppl̓us reuertatur ad me.Et qꝛ iudex es. Iudica me dn̄e) et qꝛ iuſtus es iudicame (ſecūdū iuſticiā meā) quā dediſti michi ſcd̓m quāiuſtus ſū (⁊ ſcd̓m innocētiā meā) quoꝝ vtrūqꝫ nō ex me ſꝫdeſuper) a patre luminū deſcendit in me.Faciant quicquid poſſunt peccatores quia tandē.Conſumētur) et terminabitur (neqͥcia ip̄oꝝ) quantūad effectuꝫ nocendi (iuſtos vero ad te diriges) tu deusfacies hoc (quiſcrutaris cogitacōnes ⁊ oīa oꝑa hoīm.Adiutoriū) qd̓ a te dn̄eQuare attēta innocētia mea.peto (iuſtū) eſt (qui ſaluos facis) ſaluacōne glorie (quicorde recto corformātur voluntati tue)Propheta cōmendans ꝑſonam iudicis ait.Deus iudex iuſtus) ſingulis reddens ſecundū opraeoꝝ (fortis) cui nemo reſiſtere p̄t (et patiens) qui licetomni hora offendat̉ (nō tamē punit ꝑ ſingulos dies)ſed exſpectat nos ad penitentiā.Peccatores atcēdite bn̄qꝛ ⁊ ſi dn̄s meus patiens eſt tn̄