a deo patre (rex) cui obediēdū eſt (ſuꝑ ſyon) ecc̄iamiudeoꝝ (p̄dicas) in ea (legē eius) Nō tm̄ ſuꝑ ſyō/ et ſu-per iudeos rex ſū ꝯſtitutus/ ſꝫ etiā ſuꝑ omēs gentes do-miniū habeo/ tā iure hereditario ꝙͣ meritorio. heredita-rip̓ quidē qm̄. Dn̄s) pr̄ meus qͥ vniu̓ſoꝝ dn̄s ē (dixitad me filius meus) naturalis ſingularis/ et ꝯſubſtācia-liſ(es tu ego) eternaliter (genui te) ure aūt mei̓torioſuꝑ oēs gētes dn̄ūi habeo/ qm̄ dn̄s deus pr̄dixit ad meDoſtula a me) paſſiōis tue merito/ quā ꝓ totius hu-mam generis ſalute aſſumes (gentes et dabo tibi) eas(in hereditatē tuā) ut ſcilicet copulētur nomini xp̄ianoquas tn̄ ut deus mecūpoſſides (et dabo poſſeſſionē tuāterminos orbis terraꝝ. Reges eos poteſtate regaliet in flexibili iuſticia) et eos qui nō receperūt diſciplinātuā (ꝯteres eos) quoſdā ad correctōne/ ut de infidelibꝰfideles efficiātur/ quoſdā ad eternā dānacōꝫ; ita leuiter(ſicut figuli vaſa) leuiter cōfringūtur.Proph̓a reges terre monēs ut omēs xp̄m debito vene-rētur ait.St nūc reges intelligite) qͣntus ſit. ip̄e xp̄s/ꝙͣ excelſus ꝙ potes (⁊ſcitote vos qͥ alios iudicatis) voſhabe̓ ſuꝑiorē qui nō tm̄ vniu̓ſe terre ſꝫ etiā celoꝝ dn̄s ē.S eruite dn̄o om̄i in timore) filiali (exultate ei) ꝑ deuotionē (cū tremore) tn̄ ne exultatio effundatur in diſſolutionē; aut negligētes redde̓t. Apprehendite diſcipli-nā) xp̄i. qͣſi munime clipei ꝯtra noxiā vicia ꝓfecturū ⁊ ſb̓icite vos huiliter ei (ne quādo deus) pater (iraſcatur ⁊ ſeparemini a via iuſta) ſcꝫ a celeſti rege xp̄o qui ē via re-cte ambulantiū ad vitam; dux euntiū iter ad beatitudi-nē feſtinantiū. Tum exarſerit ſubito ira eius) in vindictā impioꝝ in die iudici (beati qͥ ꝯfidūt in dn̄o) qꝛ eosnō ſolū nō attingēt ira dei. ſꝫ ad beatitudinē ꝑ dei gratiā