Pſalmus primus in quo deſcri-bitur proceſſus in beatitudinē.Eatus vir qmi nonabijt) avia recta recedēdo (in ꝯſi-lio impioꝝ) prauis eoꝝ machi-nacōnibꝰ conſentiēdo (qui in viapeccatoꝝ nō ſtetit) ſꝫ vitā ſuā im-maculata ꝯuerſacōe trāſiuit (et qͥpeſtilētis dogmatis) venena nonſemmauit nec poſteris ꝑincioſe doctrine exēpla reliqͥt.Sed ī lege dn̄i fuit volūtas eius) ut diuine legis mā-data ꝑficiāt (et ī lege eius) adimplēda (meditat̉ aſſi-due in ꝓſperis ⁊ in aduerſis) non tantū lectione legis ſꝫiugi obẜuatione ſanctitatis. Et erit tanꝙͣ lignū qd̓plantatū ē ſecus fluēta aquarū) virore d̓ine gre ſemꝑviuus qui bonoꝝ operū plenitudine fecūdus (fructuꝫdabit temꝑe vite ſue) dignū felicitatis eterne.E. tꝟba eius nō defluet) aveī̓tate ī mēdaciū/ ne incaſ-ſū ſme vtilitate/ ſꝫ ad alioꝝ erudicōꝫ et ſalutē ꝓficiēt (etomnia q̄cunqꝫ faciet ſꝑ ꝓſperabūtur) ſibi ad cōſecucōnēLō ſic imipij nō ſic ſꝫ tanꝙͣ puluis) infecūvite eterne. Idus ⁊ ſiccus ab hūore d̓ine gratie (quē aura diaboli ꝓi-cit a facie) ſtabilitatis eterne. Ideo) qꝛ ſūt ſic̄ puluis(nō reſurgēt impij) ſcꝫ infideles (in iudicō) diſcuſſioniſut examinētur; qꝛ nō credētes penis certiſſimis iā iudicati ſūt (neqꝫ pcc̄ores) ꝓfeſſione xp̄iani/ ſꝫ minoribꝰ pcc̄iſobnoxij reſurgēt (m ꝯgregacōe iuſtorū) qꝛ nō admit-tentur ad vitā eternā ad quā iuſti cōgregabūtur.Quoniam nouit dn̄s) noticia approbationis (viam