Druckschrift 
1 (1488/89) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ermo

dicit̉ Luc̄. xxij. c. Filiꝰ hoīs ẜm diffinituꝫeſt vadit. Et Lu. vl. Hec ſunt ꝟ̓ba locutꝰſum ad vos adhuc eſſem vobiſcū. qm̄ neceſſe eſt īpleri oīa ſcpͥta ſunt ī lege moyſiphetis pſalmis de me. Et qm̄ ſcpͥtū ē. qm̄oportebat xp̄m pati reſurgere a mortuis.Hec Tho. ibidē. Et thema iſtud ꝓponitur in ꝑſona iudeoꝝ mortē xp̄i ꝓcurātiū īiuſte. ſꝫ ꝓponit̉ in ꝑſona oīm ꝓphetaꝝ dicunt.Nos legē habemꝰ. qꝛ in lege eoꝝ ſcpͥta ẜpēseneꝰ agnꝰ paſcal̓ figure erāt mortꝭ xp̄i. Ergo vt ſcriptura īpleat̉ regnū celoꝝ aperiat̉xp̄s ẜm illā legē dꝫ mori. Ptꝫ thema.oportet declarare quō paſſio xp̄i fuit nr̄aredēptiōe recōciliatiōe. Pro ſciendū ſicut in p̄uaricatiōe ade fuerūt ſex circūſtātieſeu ꝯditiōes. ſic ī paſſione xp̄i fuerūt ſex circūſtātie ꝯditōes correſpōdētes p̄uaricatōiPrima fuit refectio corꝑalisSecunda ligatio ꝑſonalisTertia dānatio humanalis Quarta cōpaſſio ſocialisQuinta defunctio temꝑalis Sexta ſepelitio terrenalisPrimū qd̓ fuit ī paſſione xp̄i fuit refectō corporal̓. qꝛ xp̄s an̄ ſuā paſſionē voluit cenare apl̓is.. qm̄ ſicut p̄uaricatio ade īcepita refectiōe qn̄ adā comedit de fructu vetitoSic xp̄s ad on̄dēdū venerat ad reformā malū ade voluit comedere apl̓is. Dicpractice quō apl̓i .ſ. petrꝰ ioh̓es vt ptꝫ Lu.xxij. dixerūt ſibi. Rabbi: vbi vis paremꝰ tibi comedere paſca. qꝛ illo āno paſca iudeoꝝfuit ī die venerꝭ ſancta ī nocte de ſero īcipiebat ſolēnitas. comederūt agnū paſcalēlactucꝭ agreſtibꝰ dixerūt ſibi. Rabbi vbivis paremꝰ tibi comedere paſca. Qui rn̄diteis dicēs. irēt ad ciuitatē .ſ. hierl̓m ad do cuiuſdā boni hoīs diſcipl̓i ſui ſecrete Etmiſit petꝝ ioh̓em Lu. xxij. Dic̄ quō petrꝰioh̓es dixeī ī on̄o domꝰ. mgr̄ eoꝝ xp̄s mittebat ip̄os ad. Et ille rn̄dit. O benedictivos eſtis diſcipuli ſaluatoris qͥd vultis.Qui dixerūt. ſcitꝭ quō mgr̄ nr̄ licꝫ ſit dominꝰ oīm reꝝ tn̄ vult eſſe pauꝑ. mittit nosvt ī domo vr̄a faciat paſca. Qui regratiatuſfuit deo de tāto honore ſaluator vellet facere paſca ī domo ſua. Et on̄dit eis cenacu magnū ſtratū qd̓ ꝑauerat ſe dicēs ip̄evolebat ſoluere oīa neceſſaria ꝑabo. et vosreuertimī ad. auiſetꝭ ne veniat de dieqꝛ pͥncipes dederūt ſnīam mortꝭ ꝯͣ. et volūt ip̄m caꝑe. xp̄s venit hora tarda. ſe-

crete ītrauit ciuitatē Cogitate quō ille bonꝰ dn̄s domꝰ orauit xp̄m ī ſuo ingreſſu ſibiregratiādo. qꝛ placuit ſibi venire ad domuꝫſuā. volebat ẜuire xp̄o dare aquā ad manus. ſꝫ xp̄s noluit. Deinde xp̄us dedit bn̄dictioneꝫ mēſe. Oculi oīm ī te. Et poſuit ſe admēſam apl̓is. Dicūt aliqͥ .ſ. deuoti ꝯtēplatiui. qꝛ euāgeliſte dicūt ip̄a ꝟgo fuerit īcena. ſꝫ bn̄ dicūt fuerit ī paſſiōe. qͥa ꝟ̓gomaria ī die paſce fuit ī hierl̓m. etiā in paſſione xp̄i. qꝛ dicūt euāgeliſte. credit̉ veriſimilit̓ etiā voluit eſſe ī cena filio ſuoreceſſerat apl̓is ī ciuitatē effrem iuxta deſertū. ꝟ̓go cogitās filiꝰ ſuꝰ eſſet in feſtopaſce ī hierl̓m ſic̄ ꝯſueuerat. nocte p̄terita gaudio venerat hierl̓m: ſperās audireẜmonē filij ſui ī die paſce Et ſtatī iuit ad do marie magdalene q̄rēſ qͥd erat filio ſuoQue dixit quō erat ī domo cuiuſdā ciuisdiſcipul̓ ſuis. Dixit ꝟgo maria. Rogo vadamꝰ ad. Magdalena āt ſciebat totuꝫnegociū volebat ip̄aꝫ retinere vſqꝫ ī craſtinūſꝫ ꝟgo oīno voluit ire. magdale̓na marthalazarꝰ ⁊c̄. aſſociauer̄t vſqꝫ ad dictā domū magdalena pulſauit ad portam. Cogitatequō timere potuit ille ciuis ne eſſent iud̓i veniētes caꝑe xp̄m. Qui dixit xp̄o quō mr̄ ſuavolebat ītrare. placuit. Et īgreſſa ꝟgine dixit filio. O fili multū deſideraui videre vos.Et rep̄hēdit ioh̓em nepotē ſuū intimauit ſibi noua filio ſuo. Qui excuſauit ſe dicēs. quō fuerūt ī loco ſeꝑato. Xp̄s ꝟo īuitauit matrē vt comederet ſic̄ fecit. Sciēs xp̄s paſſio ſua appropinqͣbat in fine cene deditvale mr̄i ſue ne eſſꝫ pn̄s. ſꝫ ip̄a volebat oīnoremanere filio ſuo. ſꝫ xp̄s ſuſtinuit Tūcꝟgo inuitauit ip̄m apl̓is ad prādiū ī craſtinū. qꝛ ip̄a faciebat magnū feſtū. qꝛ paſca qꝛ tali die .ſ. veneris ip̄a cōceꝑat. Xp̄usaūt ſciēs prandiū qd̓ ſibi ꝑabat̉. noluit dicere mr̄i exp̄ſſe ea erāt futura altera die ſꝫ benigne rn̄dēs dixit. Mr̄ vos ego comedemꝰ cras ſil̓ in eadē mēſa .ſ. paſſiōis xp̄i. et deiſtis eiſdē cibis .ſ. dolorꝭ Sꝫ ip̄a mr̄ ītelligēs tota cōſolata leta receſſit. Cogitatequō magdalena totū ſciebat dicebat. Dn̄ecras malū prandiū eſt nob̓ vob̓. ſed ſi abeuāgeliſtꝭ dicūt̉. qꝛ tn̄ ſunt ꝯtraria euāgelio. deuoti doctores ſcī iſta ſcribūt hoc facta pie credēda ſūt. qꝛ etiā veriſil̓e ē. ita res fuerīt geſte. Pꝰ receſſum mr̄is xp̄sfec̄ qͣttuor. pͥmo dixit apl̓is ſuā paſſiōꝫ vt dicit Luc̄. dicēſ. Deſiderio deſideraui paſcaG