In die paraſceues.
ſcꝫ p̄teritoꝝ memor ero ac ſcꝫ ſi eēt de pn̄ti.gͦ ſicut dixi loqͣmur vt ſi nunc videremꝰ ih̓mxp̄m crucifixū. Ita ⁊ de dolore ꝟgīs marie.Sꝫ ſcitis ꝙ ꝑſone doloroſe nō fit ſalutationec audet qͥs dicere ꝟba gaudij ꝑſone cōſtitute in triſticia. Iō nō ſalutabimꝰ eaꝫ moreꝯſueto. qꝛ creſcerēt ſibi dolores. diceret qūodicis Aue. qꝛ īmo ſum plena omni merore ⁊dolore amaritudīe ⁊ miſeria. ⁊c̄. Si diceremus. dn̄s tecū. diceret nec eſt dn̄s mecū. qͥaabſtulerūt eū mihi. ⁊ crucifixꝰ eſt. Si diceremꝰ. bn̄dicta. diceret. ⁊ qūo dicis tu michibn̄dicta. qꝛ om̄s me maledicūt. et iō nō ſalutabimꝰ eā. Sꝫ ne p̄dicemꝰ ſine deuotōne reuertamur ad deū pendenteꝫ in cruce crucifixū dicēdo. Adoramꝰ te xp̄e ⁊ bn̄dicimꝰ tibi. quia ꝑ crucē tuā redemiſti mundum. ⁊c̄.Nos legem hēmꝰ ⁊c̄. vt sͣ. Pro aliqͣli ꝟbi ꝓpoſiti declaratōne ⁊ materie introductioneſciendū eſt ꝙ in ſacra theologia eſt talis qō.Utrū aliqͦd aliud opꝰ xp̄i ſufficiēs eēt ad redimendū humanū genꝰ p̄ter eiꝰ mortē. et aneſſet d̓ neceſſitate moriturꝰ Et iſta qō decindit̉ ꝑ ſanctos doctores theologie ꝑ duas cōcluſiones. ¶ Prima ꝯcluſio eſt. ſi loquimurẜm dignitatē ſue diuine ꝑſone ⁊ ẜm ſanctitatē ſue diuinitatꝭ ⁊ hūanitatꝭ dicimꝰ ꝙ qͦdlibet opus. qͦdlibet tediū. etiā ſine morte ſufficiēs erat ad redimendū genꝰ hūanum. Etrō eſt. qꝛ ih̓s xp̄s inqͣꝫtū deꝰ habebat in oꝑibus ꝟtutē infinitā. Idem etiā ꝓpter ſanctitateꝫ humanitatꝭ intm̄ ꝙ vna or̄o vel lacrimavel gutta ſanguīs p̄ter morteꝫ erat ſufficiēsad redimendū genꝰ humanū habēdo reſpectū ad p̄dicta. Et iſtam ꝯcluſionē intellexitDd̓ in pͣsͣ. c. xxxviij. qͥ incipit. Dn̄e probaſtime. ⁊c̄. ibi cū dixit. Cōfitebor tibi qꝛ terribilit̓ magnificatꝰ es: mirabilia oꝑa tua. ⁊ anīamea cognoſcet nimis. Loq̄bat̉ dd̓ in ſpū ꝓphetie regi meſſie. ⁊ d̓t terribiliter. ⁊ hͦ ꝓpt̓ infinitū poſſe diuinitatꝭ. ⁊ magnificatꝰ ꝓpt̓ humanitatē. ¶ Scd̓a ꝯcluſio eſt. ꝙ ſi loqͥmurde ieſu xp̄o ẜm ordinatiōem dei inſerta in lege moyſi ⁊ ꝓphetis tūc erat neceſſe ꝙ moreretur. vt mors morte redimeret̉. qꝛ poſtqͣꝫ homo traditꝰ erat mortiꝓpter pct̄a hoīs .ſ. Adeet poſtqͣꝫ xp̄s liberare volebat genꝰ humanūneceſſe erat vt moreret̉. Und̓ xp̄s morte ſuaa duplici morte nos liberauit .ſ. a morte aīeſpūali ꝑ baptiſmū. et a morte corꝑis in finemūdi poſt reſurrectōeꝫ. hͦ reuelauit d̓s moyſi in li. Nume. xxxv. qn̄ p̄cepit ꝙ ſi homicidaa caſu ꝯfugeret in ciuitatē refugij. que erāt
ſex. tres citra iordanē. ⁊ tres vltra iordaneꝫ.et ꝙ ibi expectaret qͦuſqꝫ moreret̉ ſummꝰ ſacerdos. qͦ mortuo poterat redire libere. Inqͦ videt̉ ꝙ dabat̉ occaſio deſiderādi morteꝫſummi pōtificꝭ. Dicit tn̄ textꝰ. Manebitqꝫibi donec ſacerdos magnꝰ qͥ oleo ſcō vnctꝰ ēmoriat̉. Nume. xxxv. ¶ Sed q̄rit̉ qͥs eſt iſtehomicida. ⁊ q̄ ſūt iſte ciuitates refugij. et qͥseſt iſte ſummꝰ ſacerdos. Dicendū ꝙ homicida ē quilibet peccator In veteri teſtamentoDe qͦ Ezech̓. xviij. d̓r. Anima q̄ peccaueritip̄a moriet̉. et eſt peccator homicida a caſu ⁊nō voluntariꝰ nec aꝓpoſito. qꝛ ille qͥ facit ſuperbiā vel alia pctā nō intendit occid̓e aīaꝫſuā. qꝛ nemo reſpiciens ad malū oꝑat̉. Sedpeccator hꝫ cōplacentiā in pctō. vtputa ſuperbia vel alio pctō. ex qͦ pctō ſeqͥt̉ occaſionaliter mors anīe. Iſte peccator eſt homicida. qꝛ pͥncipaleꝫ ꝑtem hoīs interficit .ſ. aīaꝫErgo nō p̄t intrare ciuitatē hierl̓m illam .ſ.q̄ ſurſum eſt mater nr̄a .i. celum. ſed oꝫ ip̄umꝯfugere ad ciuitatē refugij. Quia om̄s iuerunt poſt ꝑactam pnīam ad lymbū. et in ciuitatem hierl̓m ire nō poterant. qͣntumcūqꝫiuſti eſſent. donec ſummꝰ ſacerdos qͥ ē dn̄snoſter ih̓s xp̄us moreret̉. De qͦ dd̓ dicit. Tues ſacerdos in eternū ẜm ordinem melchiſedech. Quia celū clauſum fuit. qꝛ Gen̄. iij.d̓r. ꝙ poſt pctm̄ pͥmi hoīs collocauit deusCherubim flāmeū gladiū atqꝫ ꝟſatilem adcuſtodiendā viam ligni vite. Un̄ ſanctꝰ thomas. iij. ꝑte. q. xlix. arti. v. vbi hāc figurā ꝓſequit̉ d̓t ad pͥmū. ꝙ pr̄es antiqͥ ꝑ bona oꝑameruer̄t introitū regni celoꝝ ꝑ fidem paſſionis hieſu xp̄i. ẜm id ad Hebreos. xj. Sāctiꝑ fidem vicerūt regna. oꝑati ſunt iuſticiā. ꝑquā etiā a pctō ꝓprio purgabāt̉. qͣntum ꝑtinebat ad emendatōem ꝓprie ꝑſone. Non tn̄alicꝰ fides vel iuſticia ſufficiebat. ad remouendū impedimentū. qͦd erat ꝑ reatū totiushūane nat̉e. Qd̓ qͥdem remotu eſt ꝑ effuſionem ſanguīs dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i. Iō ante paſſionem xp̄i nullꝰ intrare vel ingredi poterat regnū celeſte. adipiſcendo ſcꝫ beatitudinē eternam. q̄ ꝯſiſtit in plena dei fruitōne. qꝛ xp̄usmeruit nobis introitū regni celoꝝ. Hec illeibidē. Patet gͦ ꝙ abſolute nō erat neceſſarium xp̄m mori vt d̓t pͥma ꝯcluſio. quā etiamdat beatꝰ Tho. in. iij. ꝑ te. q. xlv. arti. j. ponit.qꝛ hoīes alio mō liberaſſꝫ. Sꝫ ẜm ſuā p̄ordinatōem quā ꝑꝓphetas exp̄ſſit. ⁊ in lege antiqua ꝑ figuras p̄monſtrauerat. neceſſe eratxp̄m mori vt ſcpͥture implerent̉. Et hͦ eſt qͦd