Sermo
abūdabūt. īmo erūt pauꝑes. ⁊ terra erit ſterilis. Iō apl̓s d̓t. Pacē ſequimī cū oībꝰ ⁊ ſāctimoniā. ſine qͣ nemo videbit deū Heb̓. xij.Nota. pacē ⁊ ſanctimoniā ſil̓ ꝯiūgit. qꝛ aliqͥhabēt pacē ſꝫ nō ſanctimoniā. ſꝫ maliciam ⁊pctm̄. ſic̄ latrones inter ſe. lenones cū meretricibꝰ. Item emptor venditor ⁊ curator habēt pace: ſꝫ nō ſanctimoniā qn̄ fraudant ſeinuicē. Sexto de hierl̓m intrauit tēplū dn̄iEcce h̓ eukariſtie cōio. poſtqͣꝫ feceritꝭ predictas ſtationes vadatꝭ ad tēplū dn̄i ad communicādum. nec expectetꝭ ꝙ dn̄s veniat advos ī infirmitate. ⁊c̄. Gen̄. xxiiij. Ingrederebn̄dicte dn̄e. cur foris ſtas. ⁊ appoſitꝰ ē in cōſpectu eiꝰ paīs. qͦd allegorice d̓r cuilibꝫ chriſtiano Ecce via ꝑadiſi quā xp̄s veniendo inhierl̓m nobis on̄dit. Ideo bn̄dictꝰ qͥ veīt innoīe dn̄i.¶ Feria ſecunda poſt palmarum.¶ Sermo.Enit uox de celodi. Et clarificaui ⁊ iteꝝ clarificabo. Ioh̓. xij. In iſto ſctō euāgeliobreuiter pn̄tato inueni qͣttuor magnos honores dn̄o ih̓u xp̄o factos ꝓpt̓ qͣttuor rōnesPrimꝰ ꝑ dilectōem ſpēalem. Scd̓s ꝑ admirationē intellectualē. Tertiꝰ ꝑ deuotōꝫ ſpecialē. Quartꝰ ꝑ locutionē celeſtialē. De qͣrto honore d̓t thema. Uenit vox de celo di.¶ Quantū ad pͥmū honorē xp̄o factū ex deuotione ſpēali .ſ. triū ſanctaꝝ ⁊ deuotaꝝ ꝑſonaꝝ .ſ. marie magdalene marthe ⁊ lazari.De qͦ d̓t pͥncipiū euāgelij. Ante ſex dies paſce veīt ih̓s bethaniā vbi lazarꝰ fuerat mortuꝰ. quē ſuſcitauit ih̓s. Fecerūt āt ei cenamibi. ⁊ martha mīſtrabat: lazarꝰ ꝟo vnꝰ erat exdiſcūbētibꝰ cū eo. Maria aūt accepit librāvnguenti nardi piſtici p̄cioſi et vnxit pedesih̓u. ⁊ exterſit capillis ſuis. ⁊ domꝰ īpleta eſtex odore vnguēti. Nota h̓ bona ſecreta. An̄ſex dies paſce. qꝛ illo mō paſca iudeoꝝ fuitin die veneris ſancto Iō hͦ cōuiuiū fuit ſibifactū die ſabbati p̄teriti. qn̄ xp̄s exiuit ciuitateꝫ effrem. q̄ erat iuxta deſertū. in qua xp̄spaſſus fuit multas miſerias. ⁊ cū apoſtolisvenit bethaniā. vbi erant maria magdalena ⁊ martha ⁊ lazarꝰ. ⁊ multe alie deuote ꝑſone p̄parauerūt xp̄o cenā. non prandium.Dic pͣctice qūo cū magna ſollicitudīe martha mīſtrabat. lꝫ eſſet nobilis dn̄a. tn̄ reputabat ſibi ad magnū honoreꝫ ꝙ poſſit ẜuirexp̄o. Etiā angeli reputant ſibi ad gratiam ⁊
honorē. Math. iiij. Acceſſerūt angeli ⁊ miniſtrabant ei. Lazarus etiā nobilis homodedit ſibi aquā ſuꝑ manꝰ. Logitate quomodo xp̄s totus humilis faciebat ſe deprecariDeinde xp̄s bn̄dixit menſam dicēs. Oculiomniū in te ſperant dn̄e. Hec bn̄dictio veīta xp̄o ad apoſtolos. ab apoſtolis ad martires. ⁊ deinde ad nos. Et qn̄ poſuerunt ſe admenſam lazarꝰ voluit ſeruire. ſꝫ xp̄s noluitſꝫ ꝙ comederet. Iō d̓t euāgeliſta ꝙ lazarusvnꝰ erat ex diſcūbentibꝰ. Modo ſcimus qͥdfaciebat martha. qꝛ mīſtrabat. ⁊ lazarus. qͥacomedebat. maria magdalena qͥd faciebatde qͦ illa ẜuiebat xp̄o dicit Iohānes. ꝙ de illo de qͦ iam alias ſibi ẜuierat portauit vngētum p̄cioſum. ſicut fecerat qn̄ fuit conuerſamodo in domo ſymonis leproſi. ⁊ lacrimislauit pedes xp̄i. Noluit aquam de roſa marina. Et ſicut in ꝯuerſione fleuerat ex peccatoꝝ ꝯtritione. ſic tunc fleuit ex xp̄i compaſſione dicens. O qui ſuſtines totum mūduꝫet incedis humiliter ſuſtinendo labores ⁊c̄.Et cum illo vngento vnxit pedes ieſu. ⁊ capillis eiꝰ terſit. quos ante portabat tanqͣꝫ reliquias. Ecce dicit iohannes ꝙ tota domꝰimpleta eſt ex odore vnguenti. Ecce pͥmushonor. ¶ Moral̓r. Sic tūc xp̄s ante ſex dies paſce venit in bethaniā vbi fecerūt ſibi dictū ꝯuiuium. ita ab hac die in qͦ legit̉ hͦ euāgeliū vſqꝫ ad feſtum paſce ſunt ſex dies. Etxp̄s hodie venit in bethaniam. id eſt. in perſonam obedientem que venit in penitentia.Bethania interp̄tatur domus obedientie.Perſona autē q̄ obedit pͥmo p̄cepto xp̄i di.Penitentiam agite. ⁊c̄. Math. iiij. d̓r bethania. in qua venit xp̄s ꝑ grām. ⁊ p̄parat̉ chriſto cena. Nota etiā h̓ quo aliqui dant chriſto prandiū ⁊ cenam Quidā qͥ nō dant ſibiprandiū nec cenam. Quidam qui dant prādium ſolū ſed nō cenaꝫ. Quidam ſunt quidant ſolum cenam. Prandiuꝫ dant chriſtopenitentes. qui dant mane. id eſt. in pͥncipioquadrageſime inceperūt facere penitentiaꝫet etiam dant ſibi cenaꝫ qn̄ ip̄am ꝯtinuant.vſqꝫ in finē qͣdrageſime. qꝛ pnīa eſt cibꝰ ⁊ refectio xp̄i. Ioh̓. iiij. Meus cibꝰ eſt vt faciaꝫvolūtatē eiꝰ qͥ miſit me. ⁊ loqͥt̉ de pnīa ⁊ conuerſione pctōꝝ. Dicit ill̓ qͥ dederūt ſibi prādiū ⁊ cenā Uos eſtꝭ qͥ ꝑmāſiſtꝭ mecū ī tēptationibꝰ meis. Et ego diſpono vob̓ ſic̄ diſpōſuit mihi pater meꝰ regnum. vt edatis et bibatis ſuꝑ menſam meā in regno meo. Luc̄.xxj. Nota. ꝑmanſiſtꝭ .i. ꝑſeuerant̉ manſiſtꝭ. ⁊E 4