Druckschrift 
1 (1488/89) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria quinta poſt iudica

Cauſa materialis receptiua. Cauſa formal̓ꝑfectiua. Cauſa finalis cōpletiua. De vltīadicit thema Fides tua ſaluā te fecit Dicopͥmo in remiſſione pctōꝝ ꝯcurrit ca pͥncipalis effectiua. eſt deuſ. qꝛ nullꝰ aliꝰ poteſtremittere pctā. Et eſt. qꝛ ī remiſſiōe pctōrum reqͥrit̉ noua creatio qͥndecim nobiliumcreaturaꝝ ad minꝰ. Primo creat̉ gr̄a gratum faciēs. qꝛ eſt qͣlitas ducat̉ de potētia materie. ſꝫ a deo creat̉ in aīa. illuminatpulcrificat ip̄am aīam facit ip̄aꝫ gratā deoquēadmodū in camera obſcura intruductōluminis expulſio tenebraꝝ. Sic ī cameracōſcientie creatio gr̄e eſt expulſio pctōꝝ.in iuſtificatiōe impij requirat̉ gr̄e infuſio. patet ſanctū Tho. pͥma ſcd̓e. q. c. xiij. art̓. ij. incorꝑe. vide ibidē. Secundo creat̉ fides formata. qꝛ fides informis ſimul ſtat cuꝫ pctīs.Iac̄. ij. Fides ſine oꝑbꝰ mortua eſt. Tertiocreat̉ ſpes certa. qꝛ ſperare gl̓iam cuꝫ pctōſine meritis: magis eſt preſumptio qͣꝫ ſpes.Quarta charitas ex peccato mortali totaliter anihilat̉. nec generationē ꝓducit̉ ſed adeo creat̉. Itē quattuor ꝟ̓tutes morales infuſe diſtinguunt̉ ab alijs ꝟtutibꝰ moralibꝰacqͥſitis ſpecie. ẜm ſanctū Tho. in pͥma ſcd̓eq. lxiiij. ar. iiij .ſ. prudētia. gubernat animāin eligēdis ẜm deū. Iuſticia ordinat ergaximū. tēperantia aūt in ꝓſperꝭ. fortitudo autcōtra temptationē diaboli. Sexto creant̉ adeo ſeptē dona ſpūſſancti .ſ. ſapīa diuinoruꝫ deuotōis ſapore. intellectꝰ .ſ. credēdoruꝫ intelligētia. eſt qn̄ in libro creaturaꝝ legitur cognoſcit̉ creator Tertio donū cōſilij qd̓ inclinat creaturaꝫ ad ẜuandū conſiliaeuāgelica. Quarto fortitudo ꝯͣ tēptationesdiaboli. Quinta ſcīa ad gubernandū ſe honeſte. Sexto pietas erga ꝓximū. Septimotimor .ſ. filialis. ne ſcꝫ filiꝰ .i. xp̄ianꝰ faciat aliqͥd ꝯtra pr̄em ſuū deuꝫ. Ecce eſt doctrinatheologie. iſte ꝟtutes crearent̉ in remiſſione pctōꝝ. Auctoritas. Emitte ſpm̄ tuum etcreabunt̉. renouabis faciem terre. pſal. ciij.Nota Emitte ſpm̄ tuū. qꝛ pctōr pōt iuſtificari niſi mittat̉ ſpūſſanctꝰ creent̉ ſcꝫ qͥndecim iſte ꝟtutes. renouabis faciem terre.Sic̄ in hieme ſiccat̉ facies terre. nudat̉ herbis virentibꝰ. ſꝫ veniēte calore veris eſtatꝭterra renouat̉ herbis virētibꝰ. plātis. floribus. Idē de peccatore .ſ. tꝑe hiemis .i. peccati mortalis om̄s ꝟtutes anihilant̉. ſꝫ renouat̉ homo ī remiſſiōe pctōꝝ. Ecce qͣre dicitdauid. Emitte ſpm̄ tuū creabūt̉ .ſ. v̓tutes ī

teriꝰ. renouabis faciē terre .ſ. exteriꝰ honeſtam ꝯuerſatiōꝫ. Fiat ꝓprobatiōe illiꝰ nullꝰ pōt remittere pctā niſi ſolꝰ deꝰ: inremiſſiōe pctōꝝ om̄s iſte ꝟtutes habeāt creari. nullꝰ poſſit creare niſi ſolꝰ deꝰ. ſequit̉ nullꝰ p̄t remittere pctā niſi ſolꝰ deꝰ. dixerūt iudei. Quis p̄t dimittere pctā .ſ. pͥncipaliter effectiue niſi ſolꝰ deꝰ. Mar. ij. Moraliter cogitate qͣntū dꝫ cauere a pctīsmortalibꝰ. qꝛ p̄t peccare mortaliter qͥnoccidat annihilet. xv. creaturas nobiles .ſ.qͥndecim v̓tutes p̄dictas. Credo nullusqͥntūcūqꝫ malꝰ rabidꝰ vellet facere furtū veladulteriū. ſi pͥmo oꝑterꝫ occidere qͣttuorvel qͥnqꝫ hoīeſ. Un̄ ſi diceret̉ alicui. Uos poteſtis furari cētū flores a tali. vel poteſtꝭ hr̄evxorē tal̓. ſꝫ pͥmo oꝑtet occidere. xv. homīes eſſet ita prauꝰ faceret tali ꝯditiōe.Et tn̄ ita fit qn̄ fur latro vl̓ vſurariꝰ furaturqꝛ p̄t hr̄e denariū de furto vſura ⁊c̄. niſius occidat ānihilet has. xv. v̓tutes. O quiiſta cogitaret qͦmō caueret a pctō mortali.Idē dicerē de vindicatiuo poſſꝫ ſe vindicare de inimico niſi pͥus ānihilaret ſolē lu ſtellas .i. pͥncipales ꝟ̓tutes. ampliꝰlucerēt in celo an̄ niſi de nouo crearent̉ a d̓o.Quia ſic̄ ſol eſt pulcriꝰ lumē in celo. ita gr̄atum faciēs eſt qͦddā lumē pulcriꝰ ſole luna alie ꝟtutes infuſe pulcriores ſtellis om̄sānihilant̉ qn̄ ſumis vindictā inimico. necampliꝰ illuminabūt celū aīe tue niſi nouoa deo creent̉. dicit ſcpͥtura. Qui ī vno offendit: ml̓ta bona ꝑdet. Ecc̄s. ix. Quaſi a facie colubri fuge pcm̄ Quaſi rūphea bis acuta oīs iniqͥtas. Ecc̄i. xxj. Rūphea .i. gladiusſcindēs ex vtraqꝫ ꝑte dictas. xv. v̓tutes ānihilādo ad penā et̓nā obligādo. Hec pͥncipalis on̄dit̉ in euāgelio qn̄ xp̄us dixit mariemagdalene. Remittūt̉ ti. pec. tua. Et ceperūt ſil̓ accūbebāt dicere ītra ſe. Quis ē etiam pctā dimittit. Huic q̄ſtioni rn̄dit dauiddicēs. Hic ē deꝰ deꝰ nr̄ ī eternū in ſeculū ſeculi. ip̄e reget nos ī ſecl̓a. pͣs. xlvij. Ecce cauſa pͥncipal̓ effectiua remiſſiōis .ſ. pctōꝝ eſtdeꝰ. Cōfeſſor āt eſt ſolū īſtrumētal̓ diſpoſitiua. ſic̄ de inſtr̄o vl̓ carta vl̓ ſcpͥtura ptꝫ. notariꝰ eſt pͥncipal̓ effectiua. calamꝰ v̓oeſt inſtrumētal̓ diſpoſitiua ſiue oꝑatiua.Idē in ꝯfeſſiōe. deꝰ ē tāqͣꝫ pͥncipal̓. remittit pctā. Cōfeſſor aūt tanqͣꝫ inſtrumētaliſqꝛ ita ordinauit deꝰ cōfeſſor ſit inſtrumen eiꝰ Secūdum qd̓ xp̄s on̄dit ī euāgeliohodierno eſt. quia qn̄ voluit remittere pctā