Sermo
qui d̓r caluarie appēſus patibulo. ẜm auditūlaceſſitꝰ vocibꝰ blaſphemantiū ⁊ irridētiuꝫẜm viſum vidēs matrē ⁊ diſcipulū quē diligebat flētes. Hec tho. ibidē. ⁊ idē ar. vj. eiuſdem q̄ſtionis dicit ꝙ dolor xp̄i fuerit maioroībꝰ doloribꝰ. qd̓ ptꝫ ex iſto qd̓ dic̄ Thren̄. j.in ꝑſona xp̄i. O vos om̄s qͥ trāſitis ꝑ viamattēdite ⁊ videte ſi eſt dolor ſil̓is ſicut dolormeꝰ. Ponit tn̄ ibidē qͣttuor rōes ꝓ iſtiꝰ ꝓbatione. qͣs vide ibidē ſi placet. Et iō Dauid d̓hͦ in. pͣs. lxxxvij. Pauꝑ ſum ego ⁊ ī laboribꝰa iuuētute mea: exaltatꝰ aūt humiliatꝰ ſum⁊ ꝯturbatꝰ. Ibi exaltatꝰ .ſ. in cruce. Et loquitur ille pͣs. in ꝑſona xp̄i. Pauꝑ etiaꝫ in exituvētris ꝟginalis ⁊ ꝑ ꝯn̄s natꝰ extra domū invia ponit̉ in p̄ſepe. nec erat ibi ignis cū eſſetfrigꝰ vt ſcitis ī natiuitate dn̄i. Et pauꝑ ī cōuerſatōe. qꝛ ſi aliqͥs deuotꝰ hō volebat eumhoſpitio reciꝑe ſumebat ꝓ elemoſyna. al̓s exibat ꝑ deſertū ⁊ ibi lapide ſub capite poſitodormiebat. Et iō d̓r. Et circūſpectis oībuscū iā veſꝑa eſſet hora exijt in bethaniā cū. xijMarc̄. xj. Itē multotiēs p̄dicādo in nimijscaloribꝰ ⁊ ī multis alijs laborādo ita laborabat ꝙ iā videbat̉ ſenex. Ecce quō fuit pauꝑ.Sꝫ poſtea exaltatꝰ fuit ī cruce ⁊ ꝯturbatusO quāta fuit tribulatio capitis ꝓpter ſpineācoronā. ⁊ qͣnta oculoꝝ ꝓpter diſcipulos qͥ fugiebāt. ⁊ ꝓpter dolorē matris. ⁊ ꝓpt̓ aures audiētes blaſphemias. ⁊ ꝓpter odoratōꝫ nariūqꝛ ibi fetebāt multa ſuſpēſoꝝ corꝑa. Et deiſta paſſiōe dirigēdo v̓ba miſtris dicēs. Adhuc modicū tꝑs vobiſcū ſum vt adhuc īſtruam vos. Ecce gͦ pͥmā exaltationē. ¶ Secunda fuit exaltatio gl̓ioſa qn̄ fuit exaltatꝰ in reſurrectiōe. In reſurrectōe exiuit cū ſanctispatribꝰ lymbū. ⁊ in die paſce glorioſus ſurrexit. Et de iſta exaltatiōe ip̄e dixit al̓s Et egoſi exaltatꝰ fuero a terra: oīa trahā ad meip̄mIoh̓. xij. Si ꝓ qꝛ. qn̄ exaltatꝰ fuero oīa traham. pͥmo aīas exiſtētes ī lymbo. Itē apl̓osiā deficiētes ⁊ diſcipulos. In reſurrectōe ſuſcepit oīa. qꝛ omēs creaturas ſibi ſubdidit.Et iſta rō etiam tangit̉ ſubtilit̓ ibi qn̄ dixit.Uado ad eū qͥ miſit me. O qͥs vadit ad rē q̄ab eo nō diſtat. gͦ quō vadit ad patrē cū eſſentialiter eſſet idē cū patre. Uidete localit̓ nondiſtabat ſꝫ formaliter. qꝛ pr̄ immortal̓ ⁊ ipſemortalis inqͣntū hō. ⁊ iō diſtabat ꝑ humanitatē a pr̄e ¶ Tertia exaltatio fuit celeſtialis⁊ iſta fuit ī aſcēſione ſua De hac Paulꝰ dicitPropter qd̓ ⁊ deꝰ exaltauit illū. ⁊ donauit inli nomē qd̓ eſt ſuꝑ om̄e nomē. vt in noīe ieſu
omne genu flectat̉. celeſtiū. terreſtriū. ⁊ infernoꝝ. ⁊ oīs lingua ꝯfiteat̉. qꝛ xp̄s in gloria ēdei patris ⁊c̄. ad Phil̓. ij. Et iſtā ip̄e tāgit cūdicit. Queritꝭ me ⁊ nō inuenietꝭ qꝛ exqͦ xp̄usaſcēdit in celū iudei vidētes tꝑs meſſie eē cōpletū querebāt. ⁊ adhuc q̄runt xp̄m. ſꝫ nō inueniēt niſi in iudicio. qꝛ nō credebāt ip̄m eſſemeſſiam. gͦ nomīaliter q̄rebant ⁊ nō realiterIō Ozee. v. d̓r de iudeis Facti ſunt pͥncipetiuda qͣi aſſumētes terminū: ſuꝑ eos effundāquaſi aquā irā meā ¶ Quarta exaltatio fuitſpūalis qͦ ad aīam. q̄ nō ſolū fuit in iſtis p̄dictis tribꝰ. īmo etiā in ſua incarnatiōe. qꝛ tantam prudētiā ⁊ potentiā habuit aīa eiꝰ illicoſicut ⁊ nūc. Et iō dic̄ ſpūalis qͦ ad aīam. Etde hac d̓r Iſa. lij. Ecce intelliget ſeruꝰ meuſ⁊ exaltabit̉ ⁊ eleuabit̉ ⁊ ſublimis erit valde.Seruū appellat filiū reſpectu humanitatis⁊ eleuabit̉ in intellectu. in prudētia. gloria. ⁊fruitiōe. Et iſtā in euāgelio tāgit cū d̓r. Ubiego ſum vos nō poteſtis venire. Uidete certum eſt ꝙ pctōr qͥntūcunqꝫ malꝰ qͣꝫdiu aīa ēin corꝑe hꝫ libeꝝ arbitriū. qͣre gͦ dicebat. voſnon poteſtis venire. Uidete. ire ⁊ venire adgl̓iam fit ꝑ paſſus bonoꝝ opeꝝ. ſic̄ videmꝰ īnoſtro ire. qꝛ nūc cogitatibꝰ bonis. tūc veropenitēdo imꝰ illuc vbi xp̄s eſt. Et de hͦ Dauid. Ibūt de v̓tute in v̓tutē ⁊c̄. in pͣs. lxxxiij.qͣꝫ dilecta. Ideo gͦ hoc dicebat. qꝛ ſciebat illos eſſe in mala volūtate ꝑuerſa. Iō nō poterant itinerare in bonis oꝑibuſ. Et videteoīa bona oꝑa facta in pctō mortali non pn̄tꝓdeſſe .ſ. ad merituꝫ vite eterne. ꝓſunt tn̄ hoīvt citiꝰ diſponat̉ ad gr̄am ⁊ etiā ad accumūlationē tꝑaliū. Et iō dicit. Ubi ego ſuꝫ vosnō poteſtis venire. ſcꝫ in ſenſu cōpoſito. ſcꝫmalā vitā retinēdo. ſꝫ bn̄ illā dimittēdo. Iōxp̄s dicit. Nō poteſt arbor bona fructꝰ malos facere. nec arbor mala fructꝰ bonos facere. Matth̓. vij. Et hͦ intelligatis ī ſenſu compoſito Arbor bona .ſ. ſtando in bonis operibus. tn̄ creatura licet cadat in pctō mortali.a bonis oꝑbꝰ nō deſiſtat. qꝛ ad oīa proſuntniſi ad illud vnū. ⁊ plꝰ qꝛ citiꝰ extrahit̉ hō depeccato. ⁊ hͦ bn̄ patet ī euāgelio hodierno qꝛminiſtri qͥ veniebāt ad capiendū xp̄m. exqͦ pͥus voluerūt audire ẜmonē ⁊ bonū opꝰ facere. ideo deꝰ ꝯuertit illos ⁊ redierūt ad phariſeos. ⁊ qꝛ illū nō ꝑduxerūt captiuū ad illos.dixerūt phariſei mīſtris. Quare nō portaſtꝭtalē. At illi dixerūt. Nunqͣꝫ ſic locutꝰ eſt hō.Et quō hic debet capi. Dixerūt ill̓ pͥncipesNunqͥd ⁊ vos ſeducti eſtis. nunqͥd aliqͥs ex-