Druckschrift 
1 (1488/89) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica iudica

Ceperūt phariſei legiſperiti gͣuit̉ inſiſtere īſidiātes ei. q̄rentes caꝑe aliqͥd ex ore eiꝰ vt accuſarēt. Lu. xj. meliꝰ fuiſſet audire. Secūdo audiūt v̓bū dei illi ex deuotōne ſꝫ ex verecūdia recedēdi ẜmone audiuntꝟbū dei. ſꝫ corrigūt ſe nec emēdāt. vl̓ qn̄dicat̉ ip̄i cogitāt de alio. illuminat̉ inintellectu ad credēdū. nec ī volūtate ad ẜuā. nec tal̓ auditio eſt ſignū p̄deſtinatiōis ſꝫmaledictōis. Iuxta illd̓. Maledictꝰ facitopꝰ dn̄i negligeỉ Diere. xlviij. Tertō modoaudiūt v̓bū dei illi deuotōe attētioneaudiūt vt illumīent̉ corrigāt̉ etiā ſi ſint magni lr̄ati. qꝛ ſꝑ reducūt aliqͣ ad memoriā. deqͥbꝰ apl̓s. accepiſſetꝭ a nob̓ v̓bū auditusdei. accepiſtꝭ illud vt v̓bū hoīm. ſꝫ ſicut ēvere v̓bū dei. j. ad Theẜ. ij. Tal̓ modꝰ audire v̓bū dei eſt ſignū p̄deſtinatōis ad gloriaꝫ. qꝛ eſt ī terra aliena libent̓ audit noua dicūt̉ de ſua pr̄ia ab illis vener̄t. Secꝰillis curāt audire. ſignū eſt curātilla pria. Sic ꝑſone bone deuote ſunt inmūdo tāqͣꝫ ꝑegrini extranei. qꝛ ī celo habēttotū bonū ſuū. ꝑentes. amicos .ſ. pr̄iarchas ꝓph̓as. apl̓os ⁊c̄. qn̄ aliqͥs p̄dicatorūvenit inde vbi fuit ſtudēdo ꝯtēplādo. enarrat noua ciuitate pr̄ia ꝑadiſi ſignū ē de ill̓ libent̓ audiūt ſūt illiꝰ pr̄ie ciuitatꝭ amici. Secꝰ de illis curat audire attēdere. qͥbꝰ dic̄ xp̄ſ. Propterea vos auditꝭ qꝛ exdeo eſtꝭ .ſ. p̄deſtinatōꝫ. amorē. deuotionē bonā vitā. dic̄ ſcpͥtura cuilibꝫ. Eſtomāſuetꝰ humil̓ ad audiēdū v̓bū dei vt intelligas. Ecc̄i. v. Iac̄.. In māſuetudine ſuſcipite inſitū v̓bū qd̓ p̄t ſaluare aīas veſtras Tertia cōcluſio dicit bn̄dicta paſſioxp̄i fuit d̓ſpecta enormit̉. qm̄ illi iudei ita deſpectiue loq̄bant̉ de xp̄o. ac ſi loq̄rent̉ vnoribaldo .ſ. vituꝑando. vt pꝫ ibi. Rn̄deruntiudei .ſ. indignati xp̄s eis dixerat: dicēs. Nōne bn̄ diximꝰ nos qꝛ ſamaritanꝰ es demoniū habes. Rn̄dit. Ego demoniūhabeo. ſꝫ honorifico pr̄em meū vos īhonoraſtis me. Ego āt gl̓am meā q̄ro. Eſtrat iudicet Ecce quō ip̄m vituꝑabāt. Nota ſamaritanꝰ d̓r a ciuitate ſamarie. ſic̄ ꝯfluentiꝰ a ciuitate ꝯfluētie. Et iudei ſamaritani inimicabāt̉. Et ſic̄ nos dicimus alicui deſpectiue: o iudee. ita ip̄i dicebāt o ſamaritāe. ita fuit eos dictū xp̄o. Nōne bn̄ dicimuſqꝛ ſamaritanꝰ es .i. renegatꝰ infidel̓ diabolicus. Nota ſamaritanꝰ es tu demoniū hēs.duas iniurias dixer̄t ſibi. Rn̄dit xp̄s dulcit̉

ſe excuſando dicēs. Ego demoniū habeo.ſꝫ excuſauit ſe ſamaritanū. imovidet̉ ꝯcedere. ſic̄ ſi diceret̉ mihi. Uos eſtꝭ homicida latro. ego excuſando me dicerē. ego ſum latro. tacite ꝯcederē me homicidāIdē de xp̄o dicūt gloſe nomē ſamaritanꝰ hꝫ malā ſignificatiōꝫ ſignificat hoīeꝫinfidelē hereticū. ẜm iudei dixerūt xp̄o.ſamaritanꝰ es tu. Sꝫ hꝫ bonā interp̄tatiōꝫqꝛ ſamaritanꝰ īterp̄tat̉ cuſtos. Et ī ſacra ſcriptura xp̄s d̓r cuſtos. Iſa. xxj. Cuſtos qͥd denocte. cuſtos qͥd de nocte. Dixit cuſtos veītmane nox. Nota. cuſtos qͥd de nocte .ſ. culpe. cuſtos qͥd de nocte .ſ. pene. q. d. libera nosDixit cuſtos. venit mane .ſ. mīe. venit nox .ſ.culpe nr̄e. Ip̄e em̄ xp̄s eſt cuſtos vniuerſal̓. cuſtodit oīa. angelos. celos. elemēta. hoīeſbonos ꝯẜuādo. malos ad pnīam expectādodānatos ad iuſticiā ꝯẜuādo. qꝛ al̓s anihilarent̉. Dauid. Niſi dn̄s cuſtodierit ciuitatem: fruſtra vigilat cuſtodit. xp̄snegat ſe eſſe ſamaritanū exqͦ poterat ī bonūinterp̄tari Moralit̓ habemꝰ doctrinaꝫ v̓ba tibi facta pn̄t in bonū qͣꝫ ī maluꝫinterp̄tari. ſꝑ dn̄t interp̄tari ī ꝑtē bonā exemplo xp̄i. Dic exēpluꝫ in vita ſpatꝝ ex decretoGelaſij liber approbatꝰ de illo ſctō heremita iudicauit hoīem comedentē mane in dieieiunij. fuit gͣuit̓ rep̄hēſus ab angl̓o enſe euaginato. ne cellā ſua ingredi poſſet donec peniteret tl̓i pctō ⁊c̄. xp̄s. Nolite iudicare .ſ. dubia īcerta. iudicabimī. Lu.vj. Glo. Bede. In loco nihil alid̓ p̄cipi exiſtimo. niſi vt ea fctā qͥbꝰ dubiū eſt aīo fiāt īmeliorē ꝑtē īterp̄temur. Sꝫ xp̄s negauit ſehr̄e demoniū dicēs. Ego demoniū habeoqꝛ nulla bona ſigͣtiōe vl̓ interp̄tatōne p̄thr̄e demonē familiarē. xp̄s ſe excuſauitQuarta ꝯcluſio dic̄ bn̄dicta paſſio xp̄ifuit nob̓ ordīata ſiue applicata ꝓfectuoſe ſeufructuoſe. qꝛ ip̄e voluit ſuſpēdi ī ligno crucꝭne aliqͥs ſibi credēs obediēs ſuſpēderet̉ infurca inferni. De ip̄e dic̄ met ī euā. Amenamē dico vobis. ſi qͥs ẜmonē meū ẜuaueritmortē videbit ī et̓nū. Dixer̄t iudei. Nūccognouimꝰ qꝛ demoniū habes. Abraā mortuꝰ eſt ꝓph̓e. Et dicis. Si qͥs ẜmonē meum ẜuauerit: mortē guſtabit ī eternūqͥd tu maior es pr̄e nr̄o abraā. mortuꝰ eſtꝓphete mortui ſūt. Queꝫ teip̄m facis. Rn̄ditIh̓s. Si ego gl̓ifico meipſum. gl̓ia mea nihil eſt. Eſt pr̄ meꝰ glorificat me. quē vos dicitis qꝛ deꝰ nr̄ eſt. non cognouiſtꝭ. Ego