Dominica iudica
Ceperūt phariſei ⁊ legiſperiti gͣuit̉ inſiſtere īſidiātes ei. q̄rentes caꝑe aliqͥd ex ore eiꝰ vt accuſarēt eū. Lu. xj. meliꝰ fuiſſet n̄ audire. Secūdo mō audiūt v̓bū dei illi qͥ nō ex deuotōne ſꝫ ex verecūdia recedēdi d̓ ẜmone audiuntꝟbū dei. ſꝫ n̄ corrigūt ſe nec emēdāt. vl̓ qn̄ p̄dicat̉ ip̄i cogitāt de alio. Iō nō illuminat̉ inintellectu ad credēdū. nec ī volūtate ad ẜuādū. nec tal̓ auditio eſt ſignū p̄deſtinatiōis ſꝫmaledictōis. Iuxta illd̓. Maledictꝰ qͥ facitopꝰ dn̄i negligeỉ Diere. xlviij. Tertō modoaudiūt v̓bū dei illi qͥ cū deuotōe ⁊ attētioneaudiūt vt illumīent̉ ⁊ corrigāt̉ etiā ſi ſint magni lr̄ati. qꝛ ſꝑ reducūt aliqͣ ad memoriā. deqͥbꝰ apl̓s. Cū accepiſſetꝭ a nob̓ v̓bū auditusdei. accepiſtꝭ illud nō vt v̓bū hoīm. ſꝫ ſicut ēvere v̓bū dei. j. ad Theẜ. ij. Tal̓ modꝰ audire v̓bū dei eſt ſignū p̄deſtinatōis ad gloriaꝫRō. qꝛ qͥ eſt ī terra aliena libent̓ audit nouaq̄ dicūt̉ de ſua pr̄ia ab illis qͥ vener̄t. Secꝰ d̓illis qͥ nō curāt audire. ſignū eſt ꝙ n̄ curāt d̓illa pria. Sic ꝑſone bone ⁊ deuote ſunt in hͦmūdo tāqͣꝫ ꝑegrini ⁊ extranei. qꝛ ī celo habēttotū bonū ſuū. ꝑentes. amicos .ſ. pr̄iarchas⁊ ꝓph̓as. apl̓os ⁊c̄. Iō qn̄ aliqͥs p̄dicatorū qͥvenit inde vbi fuit ſtudēdo ⁊ ꝯtēplādo. enarrat noua d̓ ciuitate ⁊ pr̄ia ꝑadiſi ſignū ē de ill̓qͥ libent̓ audiūt ꝙ ſūt illiꝰ pr̄ie ⁊ ciuitatꝭ amici. Secꝰ de illis qͥ nō curat audire ⁊ attēdere. qͥbꝰ dic̄ xp̄ſ. Propterea vos n̄ auditꝭ qꝛ exdeo n̄ eſtꝭ .ſ. ꝑ p̄deſtinatōꝫ. ꝑ amorē. ꝑ deuotionē ⁊ bonā vitā. iō dic̄ ſcpͥtura cuilibꝫ. Eſtomāſuetꝰ ⁊ humil̓ ad audiēdū v̓bū dei vt intelligas. Ecc̄i. v. ⁊ Iac̄. jͣ. In māſuetudine ſuſcipite inſitū v̓bū qd̓ p̄t ſaluare aīas veſtras¶ Tertia cōcluſio dicit ꝙ hͦ bn̄dicta paſſioxp̄i fuit d̓ſpecta enormit̉. qm̄ illi iudei ita deſpectiue loq̄bant̉ de xp̄o. ac ſi loq̄rent̉ d̓ vnoribaldo .ſ. vituꝑando. vt pꝫ ibi. Rn̄derunt gͦiudei .ſ. indignati d̓ hͦ ꝙ xp̄s eis dixerat: dicēs. Nōne bn̄ diximꝰ nos qꝛ ſamaritanꝰ es⁊ demoniū habes. Rn̄dit. Ego demoniū nōhabeo. ſꝫ honorifico pr̄em meū ⁊ vos īhonoraſtis me. Ego āt gl̓am meā nō q̄ro. Eſt qͥ q̄rat ⁊ iudicet Ecce quō ip̄m vituꝑabāt. Nota ꝙ ſamaritanꝰ d̓r a ciuitate ſamarie. ſic̄ ꝯfluentiꝰ a ciuitate ꝯfluētie. Et iudei ⁊ ſamaritani inimicabāt̉. Et ſic̄ nos dicimus alicui deſpectiue: o iudee. ita ip̄i dicebāt o ſamaritāe.⁊ ita fuit ꝑ eos dictū xp̄o. Nōne bn̄ dicimuſqꝛ ſamaritanꝰ es .i. renegatꝰ infidel̓ diabolicus. Nota ſamaritanꝰ es tu ⁊ demoniū hēs.duas iniurias dixer̄t ſibi. Rn̄dit xp̄s dulcit̉
ſe excuſando dicēs. Ego demoniū n̄ habeo.ſꝫ nō excuſauit ſe eū nō eē ſamaritanū. imovidet̉ ꝯcedere. ſic̄ ſi diceret̉ mihi. Uos eſtꝭ homicida ⁊ latro. ego excuſando me dicerē. egonō ſum latro. tacite ꝯcederē me eē homicidāIdē de xp̄o dicūt h̓ gloſe ꝙ hͦ nomē ſamaritanꝰ hꝫ malā ſignificatiōꝫ ꝙ ſignificat hoīeꝫinfidelē ⁊ hereticū. ⁊ ẜm hͦ iudei dixerūt xp̄o.ſamaritanꝰ es tu. Sꝫ hꝫ bonā interp̄tatiōꝫqꝛ ſamaritanꝰ īterp̄tat̉ cuſtos. Et ī ſacra ſcriptura xp̄s d̓r cuſtos. Iſa. xxj. Cuſtos qͥd denocte. cuſtos qͥd de nocte. Dixit cuſtos veītmane ⁊ nox. Nota. cuſtos qͥd de nocte .ſ. culpe. cuſtos qͥd de nocte .ſ. pene. q. d. libera nosDixit cuſtos. venit mane .ſ. mīe. venit nox .ſ.culpe nr̄e. Ip̄e em̄ xp̄s eſt cuſtos vniuerſal̓.qͥ cuſtodit oīa. angelos. celos. elemēta. hoīeſbonos ꝯẜuādo. malos ad pnīam expectādodānatos ad iuſticiā ꝯẜuādo. qꝛ al̓s anihilarent̉. Iō Dauid. Niſi dn̄s cuſtodierit ciuitatem: fruſtra vigilat qͥ cuſtodit eā. Iō xp̄s nōnegat ſe eſſe ſamaritanū exqͦ poterat ī bonūinterp̄tari ¶ Moralit̓ habemꝰ h̓ doctrinaꝫꝙ v̓ba tibi facta q̄ pn̄t tā in bonū qͣꝫ ī maluꝫinterp̄tari. ſꝑ dn̄t interp̄tari ī ꝑtē bonā exemplo xp̄i. Dic exēpluꝫ in vita ſpatꝝ ex decretoGelaſij liber approbatꝰ de illo ſctō heremitaqͥ iudicauit hoīem comedentē d̓ mane in dieieiunij. qͥ d̓ hͦ fuit gͣuit̓ rep̄hēſus ab angl̓o enſe euaginato. ne cellā ſua ingredi poſſet donec peniteret ꝓ tl̓i pctō ⁊c̄. Iō xp̄s. Nolite iudicare .ſ. dubia ⁊ īcerta. ⁊ n̄ iudicabimī. Lu.vj. Glo. Bede. In hͦ loco nihil alid̓ p̄cipi exiſtimo. niſi vt ea fctā qͥbꝰ dubiū eſt qͦ aīo fiāt īmeliorē ꝑtē īterp̄temur. Sꝫ xp̄s negauit ſehr̄e demoniū dicēs. Ego demoniū n̄ habeoqꝛ nulla bona ſigͣtiōe vl̓ interp̄tatōne p̄t hōhr̄e demonē familiarē. Iō xp̄s ſe excuſauitQuarta ꝯcluſio dic̄ ꝙ hͦ bn̄dicta paſſio xp̄ifuit nob̓ ordīata ſiue applicata ꝓfectuoſe ſeufructuoſe. qꝛ ip̄e voluit ſuſpēdi ī ligno crucꝭne aliqͥs ſibi credēs ⁊ obediēs ſuſpēderet̉ infurca inferni. De hͦ ip̄e dic̄ met ī euā. Amenamē dico vobis. ſi qͥs ẜmonē meū ẜuaueritmortē n̄ videbit ī et̓nū. Dixer̄t gͦ iudei. Nūccognouimꝰ qꝛ demoniū habes. Abraā mortuꝰ eſt ⁊ ꝓph̓e. Et tū dicis. Si qͥs ẜmonē meum ẜuauerit: mortē nō guſtabit ī eternū Nūqͥd tu maior es pr̄e nr̄o abraā. qͥ mortuꝰ eſt ⁊ꝓphete mortui ſūt. Queꝫ teip̄m facis. Rn̄ditIh̓s. Si ego gl̓ifico meipſum. gl̓ia mea nihil eſt. Eſt pr̄ meꝰ qͥ glorificat me. quē vos dicitis qꝛ deꝰ nr̄ eſt. ⁊ non cognouiſtꝭ eū. Ego