Druckschrift 
1 (1488/89) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sabbato poſt letare

potus alioꝝ Matth̓. xix. Octauo oībusviuentibꝰ iuſte dicēs Nolite timere puſillusgrex. qm̄ placuit patri vr̄o dare vob̓ regnuꝫLuc̄. xij. De hac vtilitate dicit xp̄s in tertiaꝑte ꝯcluſionis de illo ſeruat legē euāgelicā habebit lumen vite .ſ. eterne glorie. de quadauid. Qm̄ apud te eſt fons vite vt ſcꝫ eſſentia diuina que eſt fons vite. in lumine tuo.ſcꝫ legis euāgelice videbimꝰ lumen .ſ. gl̓iam.pͣs. xxxv. Populꝰ aūt ſimplex gratioſe audiebat recipiebat doctrina xp̄i. ſꝫ doctoresphariſei ſpū cōtradictionis arguerūtcōtradictiōꝫ ꝯtra ꝯcluſionē xp̄i dicētes. Tuteſtimoniū de teipſo ꝑhibes: teſtimoniū tuum eſt veꝝ. Hoc argumentū fundatur īiudicio humano in quo credit̉ homī loquēti ſe. ſed bene loquēti cōtra ſe. vt qn̄ reꝰdicit. ego occidi ⁊c̄. Tunc iudex dicit. Deore tuo te iudico ſerue nequā. Luc̄. xix. Dehabet̉. ij. Regū. j. vbi legit̉ de morte ſaul impegit in enſe ⁊c̄. Qd̓ vidēs quidā volensplacere adulari dauid. cui ſaul inimicabat̉vt haberet ab ipſo aliquid: venit ad Dauiddicens ſibi rex ſaul erat mortuꝰ Cui dixitDauid. Quō hoc ſcis. Rn̄dit ille. qꝛ ego occidi eum. Ad quē dauid. Quare timuiſtimittere manū tuā in xp̄m dn̄i Os em̄ tuumlocutū eſt aduerſum te. fecit illuꝫ occidere.quia ip̄e loquebat̉ cōtra ſe. Dauid credidit ꝯtra ſnīam ꝓtulit Sꝫ in iudicio diuino ſcꝫ ꝯfeſſione iudex .ſ. ꝯfeſſor tenet̉ credere peccatori loquēti ſe ꝯtra ſe. qd̓ fit īiudicio humano niſi ſolū loquētibꝰ cōtra ſe. doctores illi arguēdo ꝯtra xp̄m dixerūtTu de teipſo teſtimoniū ꝑhibes .ſ. ī iudiciohumano. ideo dixerūt. qꝛ ip̄i erāt iudiceſq. d. Si dixiſſes ꝯtra te nos credidiſſemustibi. ſed quia dicis te in fauorē tui. ideo teſtimoniū tuū eſt veꝝ. Ad iſtud argumen xp̄s rn̄dit ꝓbando tripliciter teſtimoniūeſſe veꝝ. Primo qꝛ ſibi ſoli nulli alteri ꝑtinebat dare teſtimoniū de ſeip̄o. qꝛ qn̄ deꝰ antiquitꝰ mittebat aliquē ꝓphetā. deꝰ ſecrete apparebat ſibi dicēs iret ad talē locū. Quis poteſt de facere teſtimoniū niſi ip̄emetpheta dicēs. Ego ſuꝫ nūcius dei. Sic ſi rexin camera ſua ſecrete faceret aliquē gubernatorē huiꝰ ciuitatis dādo ſibi plenā ptātemlr̄am. Qn̄ gubernator teſtificaret̉ de ſe dicens. ego ſum gubernator. ecce hec lr̄a regisſuo ſigillo ſignita: oporteret ſibi credere. Etita fecit Ioh̓es baptiſta cui dn̄s ſecrete commiſit officiū p̄dicatiōis baptiſmi regꝭ meſ

ſie. de ipſemet dabat teſtimoniū de ſe dicēſQui miſit me baptizare: ille mihi dixit. ſuꝑquē videris ſpm̄ deſcendentē manentē. hiceſt qui baptizat in ſpūſcō. Et ego vidi teſtimoniū ꝑhibui. Ioh̓.. on̄dens lr̄am nuncijſdicēs. Ego vox clamātis in deſerto. Sedmodo ꝓbauit Ioh̓es iſta lr̄a eſſet de ſe.ſigillo eſſet ſigillata Rn̄deo ex euidētia factiquia nūqͣꝫ fuit aliqͥs p̄dicaret in deſerto niſi ip̄e. Idē dico de Ih̓u xp̄o quē deꝰ pr̄ miſitad dandā legē euangelicā nouā. quē deꝰ pat̉ſecrete in aula vteri ꝟginalis fecit redemptorem legiſlatorē. De hoc fecerat iam lr̄as etinſtrumēta ip̄os ſcꝫ ꝓph̓as. Auctoritas Huic om̄s ꝓphete teſtimoniū ꝑhibent. Actuū. x.Sigillū vita ſua ſanctiſſima doctrina altiſſima miracula a dei potētia facta. Ideooportebat ip̄emet teſtimoniū daret qꝛ nullus alius ſciebat. Ideo dicebat ip̄e. ſi qꝛSi ego teſtimoniū ꝑhibeo de meipſo: teſtimoniū meū verū eſt. qꝛ ſcio vnde veni quovado. Secūdo ꝓbat xp̄s teſtimoniū ſuū verum eſſe ex malo iudicio ipſoꝝ iudeoꝝ iudicabāt de xp̄o ẜm carnē. Iudei aūt ex vnaꝑte cogitabāt diuinā ſummā excellētiā regis meſſie potentiā. De Dauid. Et dn̄abitur a mari vſqꝫ ad mare. a flumine vſqꝫad terminos orbis terraꝝ. psͣ. lxxj. Itē Daniel̓. vij. Dedit ei poteſtatē honorē regnuꝫ oīs populꝰ tribꝰ lingue ſeruiēt ei. Poteſtas eiꝰ poteſtas eterna auferet̉. regnūeiꝰ qd̓ corrūpet̉. Sꝫ intelligit̉ ſpūaliterde ſanctitate. qꝛ xp̄s dixit pilato. Regnū meum eſt de mūdo Ioh̓. xviij. Et illud regnū intelligit̉ poſt diē iudicij. Et ex alia ꝑtecogitabāt de xp̄o cuiꝰ filiꝰ erat. qꝛ vt putabat̉ filiꝰ Ioſeph pauꝑis ꝟginis Marie.pter qd̓ iudei ip̄m deſpiciebāt. dixit xp̄useis. Uos ẜm carnē iudicatis. ego aūt iudico quēqͣꝫ ẜm carnē. imo minores ẜm car multū exaltabat ī veteri teſtamēto. vt ptꝫde Iacob ẜuo paſtore laban. de Moyſepaſtore ouiū quē fec̄ ducē populi iſrael. Iteꝫde Dauid paſtore fuit minimꝰ int̓frēs ſuos. quē exaltauit ſuꝑ om̄s frēs ſuos in regē.pͥmo Regū. xvj. Itē de Amos paſtore queꝫexaltauit in ꝓph̓am. Itē de nouo teſtamēto.qͦt doctores magiſtri lr̄ati erāt diſcipl̓i ſui. nullū ipſoꝝ exaltauit niſi petrū piſcatoreꝫquē ꝯſtituit vicariū ſuū. Itē de paulo magno ꝑſecutore eccleſie queꝫ exaltauit fecitfidelē predicatorem. Ecce quare dicit. Uosẜm carnem iudicatis. ego iudico quēqͣꝫ.