Feria quinta poſt letare

Tertia tēptatio a ꝑentibꝰ .i. ab infirmitatibꝰdoloribꝰ ⁊c̄. qͣs habemꝰ a ꝑentibꝰ nr̄is .ſ. adā⁊ eua. qꝛ qn̄ hō nō vincit̉ deriſiōibꝰ. tēptationibꝰ demonū. pꝰ veniūt infirmitates. dolores. ⁊ hmōi. qͥbꝰ cōpellimur ire ad deū. Id̓odauid. Multiplicate ſunt infirmitates eoꝝ:poſtea accelerauer̄t .ſ. ire ad deū. pͣs. xv. Un̄Gregꝭ. Mala q̄ nos h̓ p̄mūt ad deū ire comvellūt. ij. Coꝝ. xij. Libēt̉ gl̓iabor ī infirmitatibꝰ meis vt inhabitet ī me ꝟtꝰ xp̄i. Quartaīpugnatio ē a pͥncipibꝰ .i. a dn̄is tꝑalibꝰ quivolūt bona hr̄e tꝑalia deuotaꝝ ꝑſonaꝝ Prima īpugnatio tāgit famā. dicēdo hypocrita⁊c̄. ſcd̓a tangit aīam. tertia corpꝰ. qͣrta bonatꝑalia. qꝛ qn̄ ꝑſona vult bn̄ viuere ⁊ ẜuire d̓oſtatī veniūt q̄ſtiones litigia ꝯͣ bona qͦuſqꝫ repellit̉ ab eiſ. Iō ē neceſſaria patīa. ij. Thy. iij.Oēs qͥ pie volūt viuere in xp̄o ꝑſecutōꝫ patient̉. Ul̓ dic ꝙ qͣrta īpugnatio ē a pͥncipibꝰ.id ē. demonibꝰ. qͥ tēptant ⁊c̄. vt sͣ. Iō apl̓usEph̓. vl. Cōfortamī in dn̄o ⁊ ī potētia v̓tutis eiꝰ. induite armaturaꝫ dei vt poſſitꝭ ſtareaduerſus inſidias diaboli. qm̄ nō eſt nobiscolluctatio aduerſus carnē ⁊ ſanguinē. ſꝫ aduerſus pͥncipes ⁊ ptātes ⁊c̄. ¶ Tertiꝰ pūctꝰeſt de approbatōe miraculi gͣtioſa. de qͣ dicitthe. Procidēs ado. eū. Poſtqͣꝫ aūt p̄dictꝰ cecus illumīatꝰ fuit a iudeis eiectꝰ ⁊ excōicatꝰnullꝰ audebat eū reciꝑe ī domo. nec etiā parētes. nec loqͥ cū ip̄o. nec dare ſibi lumen. necaliud. qͥ intra ſe dixit. O miſer ſi poſſem īuenire illū ſcm̄ ꝓph̓am ih̓m qͥ me illumīauit. adminꝰ eſſem d̓ ſocietate ſua. Xp̄s āt ſciēs ſuaꝫtribulatiōꝫ ⁊ ſuū bonū deſideriū venit obuiam ei: dicēſ. Tu credis ī filiū dei. Qui rn̄t. d.Quis ē dn̄e vt credā ī eū. Dixit ei ih̓s. Et vidiſti eū. ⁊ qͥ loquit̉ tecum ip̄e ē. At ille. Credodn̄e. ⁊ ꝓcidēs adorauit eū Quē xp̄s recepit īſuā ſocietatē. Qui potuit dicere cum dauidPr̄ meꝰ ⁊ mr̄ mea dereliq̄rūt me: dn̄s āt aſſūpſit me Moralit̓ hēmꝰ h̓ doctrinā ꝙ ſic̄ iſtenō dubitauit recedere ab infidelibꝰ vt eſſꝫ d̓ſocietate xp̄i. ſic nec nos. Nota h̓ ꝯͣ mercatores. qͥ faciūt ſocietatē cuꝫ infidelibꝰ. ꝯͣ qͦs dic̄ſcpͥtura ſctā. Nolite iugū .i. ſocietatē ducerecū infidelibꝰ. ij. Co. vj. Queſtio quā faciunthic agareni. qꝛ ip̄i tenēt ⁊ poſſidēt terrā ſcāmiō nō ſunt extirpādi ⁊c̄. Rn̄ſio. veꝝ ē. qꝛ deuſvult ꝙ illa terra potiꝰ poſſideat̉ ab agareniſqꝫ a xp̄ianis. Rō. ad maiorē ꝯfuſionē agarenoꝝ ⁊ excuſationē xp̄ianoꝝ. qꝛ antiqͥtꝰ agareni erāt xp̄iani. qͥ fuer̄t d̓cepti a ſergio ⁊ machamēto. qͥ tenēt ꝙ xp̄s n̄ fuit deꝰ. ⁊ qn̄ xp̄ia-

ni ex deuotiōe vadūt illuc ip̄i on̄dunt xp̄ianis locū in qͦ xp̄s illumīauit cecū. ſuſcitauitmortuū ⁊c̄. q̄ qͥdē miracula nō pn̄t fieri niſi aſolo deo Itē dicunt ꝙ nō dn̄t baptizari ī nomine trinitatꝭ. tn̄ ibi on̄dunt locū vbi xp̄usfuit baptizatꝰ ⁊ tota trinitas fuit on̄ſa quaꝫip̄i negāt. Itē nō credūt ſacr̄m altarꝭ cuꝫ ibion̄dunt locū vbi xp̄us fecit cenaꝫ ⁊ inſtituithͦ ſacr̄m. Itē n̄ credūt xp̄m paſſuꝫ fuiſſe mortuū nec ſepultū. tn̄ ip̄i on̄dūt xp̄ianis locumpaſſiōis. mortꝭ. ⁊ ſcm̄ ſepulcꝝ ad eoꝝ ꝯfuſionē. qꝛ on̄dunt qd̓ ip̄i nō credūt. Iō dicit Dauid ī ꝑſona ppl̓i xp̄iani Fac mecū ſignū ī bonū vt videāt qͥ me oderūt .ſ. agareni. ⁊ ꝯfundant̉ ⁊c̄. Scd̓o agareni tenēt illā patriā adexcuſatōꝫ xp̄ianoꝝ. Qm̄ nullꝰ p̄t ſe excuſarede pctīs. Ecc̄s. vij. Nō eſt hō iuſtꝰ ſuꝑ terrāqͥ faciat bonū ⁊ n̄ peccet. Et xp̄s non vult ꝙxp̄iani faciāt pctā mala in illa ſctā terra. Sidicat̉. qͣre gͦ ſuſtinet ꝙ agareni faciāt ibi pctāRn̄ſio. qꝛ nō tm̄ ſibi diſplicꝫ ſicut d̓ xp̄ianisSicut rex qͥ ſuſtinet ꝙ canes in camera ſuafaciāt aliquā īmūdiciā. qd̓ n̄ ſuſtinerꝫ d̓ filijſvl̓ militibꝰ Sic illa t̓ra ſcā eſt camera d̓i vbiꝑmittit ꝙ canes faciāt īmūdicias pctōꝝ. ſꝫnō ꝑmittit de filijs .ſ. xp̄ianiſ. vn̄ illa tota patria fuit iā xp̄ianoꝝ. ſꝫ qꝛ ibi faciebāt pctā. iōrdixll deꝰ. foras: foras. Itē dixit xp̄s Lu. xxjHierl̓m calcabit̉ a gētibꝰ Tertio agareni tenēt illā terrā ad ꝯſolatōꝫ xp̄ianoꝝ. qm̄ per hͦinnuit̉ ꝙ illa patria nō eſt finis xp̄ianoꝝ: ſicut fuit iudeoꝝ. Sꝫ patria celeſtis eſt finisxp̄ianoꝝ nobis acqͥſita merito paſſionis xp̄iIō apl̓us Heb̓. vl. Nō habemꝰ hic manētēciuitatē ſꝫ futurā inqͥrimꝰ. Ad quā nos ꝑducat Ieſus ⁊c̄.¶ Feria qͣnta poſt letare. Sermo.Eus uiſitauit plebem ſuā. Lu. vij. Sermo erit d̓ ſancto euāgelio. Et habebimꝰ multasbonas doctrinas ⁊c̄. Sed pͥmo ſalutet̉ ꝟgoMaria. Deꝰ viſitauīt ⁊c̄. In p̄ſenti ẜmonevolo ſeruare modū iuriſtaꝝ. qͥ pͥmo ponuntcaſum legis. Deinde mouēt q̄ſtiones ⁊ faciunt determīationes. Et hūc modū tenꝫ gracianꝰ ī ſcd̓a ꝑte decreti. ſic faciā modo ī ſcolaxp̄i. Prīo ponā caſum legꝭ diuīe ſiue decretalis euāgelice. Dicat̉ hiſtoria euāgelij ad lr̄aꝫSꝫ in iſto caſu legis notaui tres q̄ſtioneſ. pͥma in pͥncipio. ſcd̓a in medio. tertia in fine. ꝓnoſtra bona informatione ⁊ inſtructione.¶ Primo qͣre xp̄s voluit ſuſcitare illū iuue-