Druckschrift 
1 (1488/89) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica letare

Rn̄det. Innocēs manibꝰ mundo corde ⁊c̄Iſtud ip̄e dauid q̄rebat a ſuis doctoribꝰ rabinis. ſꝫ rn̄dere neſcierūt ſꝫ ſpūſſctūs rn̄dit:dicēs Innocēs. Et d̓r aliqͥs innocēs tribuſmodis. Primꝰ modꝰ eſt elemoſynā. Scd̓s reſtitutionē acceptoꝝ. Tertiꝰ petitioneꝫvenie. Et iſti ſic faciūt ſunt īnocētes manibꝰ mūdo corde. Et etiā ꝓpt̓ alias tres cauſas dicunt̉ innocētes. Prīa eſt ꝓpt̓ ꝯtritionē.Secūda eſt ſatiſfactiōꝫ. Tertia ē remiſſionē. Ecce eſt pͥmū fragmentū .ſ. penitētialis obẜuātia. Et de iſta locutꝰ fuit dn̄s Ih̓sxp̄s dicēs Pnīam agite appropinqͣbit em̄ regnū celoꝝ. Mat. iiij. Et iſtud fruſtū reẜuetꝭqꝛ aliā viā habetꝭ ad montē aſcendendi. Uenio ad ſcd̓aꝫ ꝑtē in reꝑit̉ ſcd̓m fruſtūſcꝫ intellectual̓ prudētia Et d̓r. ſubleuaſſet ocl̓os ih̓s vidiſſet qꝛ ml̓titudo maxima venit ad: dixit ad philippū. Un̄ ememꝰ panes vt māducēt hi. Hoc aūt dicebattēptans. Ip̄e ſciebat qͥd eſſet facturus.Rn̄dit ei philippꝰ Ducētoꝝ denarioꝝ paneſ ſufficiūt eis vt vnuſqͥſqꝫ modicū qͥd accipiat. xp̄s ſediſſꝫ ſubleuās ocl̓os qꝛ iaꝫtenebat eos ꝟſus terrā. Et dic̄ circa glo.tenere oculos ſic hūiles eſt ſignū ſapīe.habebat illos volātes mr̄is ſue ſumēdo exēplū. De ſcpͥtura Can̄. iiij. loquit̉ dicens. qͣꝫpulcra es amica mea qͣꝫ pulcra es. ocl̓i tui columbarū. abſqꝫ eo qd̓ intrinſecꝰ latet. Et d̓rbis pulcra. qꝛ nūqͣꝫ vana cogitauit. nec etiāin corꝑe peccauit. in ſimpl̓r erat laudabilis qꝛ habebat ocl̓os colūbe ſꝑ hꝫ eos dep̄ſſos alie aues multe hn̄t ocl̓os ad rapi inclinatā. iſti ſunt reſpiciūt hinc īde ad feneſtras. eſt ſignū rapine. Teneteoculos colūbe. Et de ſpūſſcūs laudat ꝟgi mariā dicēs. Abſqꝫ eo qd̓ intꝰ latet .i. humilitatē. Et ſb̓leuauit ocl̓os ih̓s vidit maximā multitudinē. Et pͥmo dixit magnaꝫ.qꝛ qͥnqꝫ milia. ſꝫ nūerādo a. xx. ānis. ē maxima. Et dixit philippo Un̄ ememꝰ panes ⁊c̄Quare plꝰ q̄ſiuit a philippo qͣꝫ ab altero. dicūt circa doctores. qꝛ ille inter aliosapl̓os erat ſimplicior. bn̄ patuit ī eiꝰ rn̄ſione groſſa. qꝛ dixit. Ducētoꝝ. ⁊c̄. q. d. eſt remediū. qꝛ ſi dixiſſꝫ. Dn̄e vos creaſtꝭ ſidera: vniuerſa vos poteſtis adhibere remediuꝫtūc fuiſſet ſubtil̓. Et circa eſt aliud fruſtūpanis. qd̓ dr̄ prudētia ītellectual̓. Ieſuſxp̄us eſt et̓na ſapīa q̄ſiuit ꝯſiliū a philippo. tn̄ iſte eſſet ſimplex ebes. vt locū a maiori argueremꝰ. qꝛ ſi xp̄s petebat ꝯſilium ab

ebete non indigebat. nec nos vereamurconſiliū petere veritate inqͥrenda. etiam aſimplicibꝰ. al̓s ſuꝑbia eſſet ex ml̓ta ſequunt̉ dāna. Exēplū. qͦt male ſentētie inmūdo dant̉ ꝓpt̓ verecūdiā. qꝛ petūt ꝯſiliūab antiqͥoribꝰ. Itē etiā multi ſunt aduocati qn̄ incipiūt aliquā queſtionē pͥmo debentvidere ſi eſt iuſta vel. q̄rere ſuꝑ ꝯſiliū.ſed curāt. ſꝫ faciūt poſt in fine pꝰ multadāna cōueniūt ꝑtes cōpromittēdo. cōponūt ſe exigētes tamē ſꝑ pecunias ab eis vſqꝫad illud tꝑs. magnū tn̄ habes peccatūIta eſt in notarijs quiꝓpter ꝟba imꝑtinētiainſtrumēti faciūt cauſam ꝑdere. et hoc multotiens fit propter petere cōſiliū. tenentur de dāno dato. Itē multi ſunt religioſihabēt predicare. exeūtes de ſtudio philoſophie incipiūt theologiā. ꝓpter verecūdiam ſunt auſi petere cōſiliū. et dicūt multos errores incōueniētia in ẜmonibꝰ ſuis.et ꝟba impropͥa ſcādaloſa. Semel qͥdā religioſus erat p̄dicaturꝰ de trinitate. et voluit p̄dicare q̄ſtiones. et formauit pͥmo argumēta cōtraria veritati in prima ꝑte ẜmonisbene triginta rōes. Alij vidētes et audiētes pͥma ꝑs fuerat ita magna: recedebāt ꝓpterfatigationē. et ip̄i remanebāt in illo errore.hoc ſibi ꝯtingebat propter petere ꝯſiliuꝫItē multotiēs in ꝯfeſſoribꝰ in multꝭ ſacramentis errāt ꝓpter petere cōſiliū neſciunt quō debēt abſoluere de excōicatiōe minori et quō de maiori. Similiter cōtingit īmedico intelligēti bn̄ radicē infirmitatiſet hoīes ſic pereūt petētes cōſiliū ꝓpt̓ verecundiā. et ponit magnū pondꝰ anime ſue.multa em̄ eueniūt ꝓpter non petere ꝯſilium Ieſus xp̄s ab ebetiori voluit petere cōſilium iuxta dictū. Interroga patrē tuū et annunciabit tibi. maiores tuos: et dicent tibiDeūt̓. xxxij. Interrogādo ſoluꝫ maioresīmo etiā minores. Un̄ ſemelꝯtigit vt qͥdammagiſter magnꝰ in theologia poterat intelligere vnū punctū ſacre ſcripture. et ꝓpterhoc ieiunabat et orabat. et potuit optatum hr̄e intellectū dubij: qͦuſqꝫ hūiliauit ſe.et vellet ire ad aliū cauſa informatōis. tuncem̄ angelꝰ apparuit ſibi: et plene dubioinſtruxit. ſanctꝰ Iob dicit circa. Interroga iumēta et docebūt te. et volatilia celi etindicabūt tibi. Loq̄re terre et rn̄debit tibi:narrabūt ea piſces marꝭ. iob. xij. Et noīatqͣttuor ꝯditiōes ꝑſonaꝝ: dicēs iumēta. Iſteſūt ꝑſone actiue. aues ꝟo ſūt ꝑſone ꝯtēplatīe