Druckschrift 
1 (1488/89) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria ſexta poſt oculi

bone gentes venite videte hoīem qui dixitmihi oīa quecūqꝫ feci. nunqͥd ip̄e eſt chriſtusExierūt de ciuitate venerūt ad xp̄m. Inhac q̄ſtione ſunt tria ſecreta. Primū ē. Spiritus eſt deꝰ. qͥd eſt adorare in ſpū veritate.Ad intelligendū nota eſt regula ph̓ieveritas ē adeqͣtio rei ad ītellectū. Uerbi gr̄aqn̄ ſpūs cogitat infinitā xp̄i ſanctitatē puritatē. ex alia ꝑte cogitat gͣuiſſima peccata ip̄e homo fecit. tūc qn̄ geſtꝰ corꝑis ad extracorreſpōdet ſpū dicēs. Dn̄e ſū dignuſte reſpicere. vach tot peccata feci ꝯͣ volūtatēveſtrā ſanctitateꝫ ⁊c̄. Et ab extra inclinat.humilitatē on̄dendo ab extra. tunc ꝯcordatcum ſpū in corde. Sꝫ qn̄ cor eſt in taberna. corpꝰ inclinat eſt veritas. Iſto publicanꝰ orauit deū ī ſpū ꝟitate. d. Deꝰ ꝓpicius eſto mihi pctōri ⁊c̄. Iſta rōe d̓r. Humiliate capita vr̄a deo. qͣſi dicat eccīa. eſtꝭdigni ip̄m reſpicere. Iſta etiā rōe tegunt̉ īdrageſima imagines. q. d. ſumꝰ digni reſpicere iſtas imagines. Scd̓o adorat̉ deꝰ inſpū veritate. pͥmo ſpū cogitādo ſuā dn̄ationem. quō creauit corpꝰ aīam oīa ſūt ſua.ſecus de alijs dn̄is. Secūdo adorādꝰ eſt inveritate. duo genua flectēdo ſibi. dn̄is tꝑalibus ſolū ſiniſtꝝ. p̄latis dextꝝ. Iſto dicimus. Flectamꝰ genua. dicit genu. leuate .ſ. ſpm̄ in altū qn̄ vultis facere orōꝫpͥus debetꝭ orare in ſpū cogitādo debetis loqui. deinde in veritate reuerētiā corporis ab extra. Ecce qͣre dicit xp̄s. Paterrit tales adorēt in ſpū veritate. Etcordat ſcpͥtura dicēs. Uiuo ego dicit dominus. qm̄ mihi flectet̉ omne genu. Roma. xiiijTertio adorat̉ deꝰ in ſpū veritate. Primoſpū cogitādo ſuā eternitatē. ex alia ꝑte pͥncipium noſtꝝ viliſſimū. qꝛ de terra facti. finem qꝛ moriemur. veritate ꝓſternēdo ſe interra. q. d. in terrā reuerſurꝰ ſum moriar. etdeus eſt in ſua eternitate. Hoc ſignificaturin ſua paſſione qn̄ d̓r. emiſit ſpūm. Ibi quilibet xp̄ianꝰ ꝓſtrat̉. ideo Dauid dic̄. Ueniteadoremꝰ ꝓcidamꝰ an̄ deū. ploremꝰ corā domino fecit nos. pͣs. xciiij. Quarto adorat̉deus in ſpū cogitādo dei liberalitatē datoīa bona tꝑalia ſpūalia. ab alia ꝑte nr̄asimmūdicias neceſſitates. Et veritate.leuamꝰ manꝰ noſtras. dextrā bonis ſpūalibꝰ. ſiniſtrā bonis tꝑalibꝰ Quintꝰ modusorādi deū in ſpū cogitādo mīam dei. qꝛ cumeſſemꝰ ſentētiati ad furcā inferni. filiꝰ dei fuitita miſericors dixit patri. Pr̄ bn̄dicte ego

volo ſolꝰ ſuſpēdi toto populo Et ex aliate cogitādo peccata qͥbꝰ data eſt ſnīa. veritate qn̄ crux fit in pectore dicēs. Miẜicordia dn̄i plena eſt terra ex paſſione vr̄a IdeoPaulꝰ. Abſit mihi gl̓iari niſi in cruce domini nr̄i Ih̓u xp̄i. Gal̓. vlt̓. Sextꝰ modꝰ orādiin ſpū tundēdo pectꝰ. cogitādo dei infinitaꝫimmēſitatē cogitādo offenſam factā ſibi expeccatꝭ. ꝑcutit̉ cor qͥnqꝫ digitis. ſic̄ habemus qͥnqꝫ modos peccādi .ſ. cogitatōe. locutiōe. oꝑe. obmiſſiōe obſtinatōe. qꝛ iſtꝭ mōisoffendit̉ deꝰ Secundū ſecretū dic̄. Reliquit hydriā ⁊c̄. qͣre dimiſit ad lr̄am vt feſtinantiꝰ iret ad ciuitatē currēdo. ſed ſpūaliterhydria erat ſocietas mala mulieris eiꝰ impediebat curſum. dimiſit. Sic ſunt multi ſocietate familiaritate amore aliquarūꝑſonaꝝ impediunt̉ a curſu ꝑadiſi. Dic delibet ſtatu. mulier reliqͥt ydriā ſuā .ſ. malam ſocietatem. poeta Que nocitura tenes ⁊c̄. Tertiū ſecretū. d̓r iuit ad ciuitatē clamādo. Uenite on̄dam vobis hoīem⁊c̄. vn̄ fuit ꝯtēta de ſua ꝯuerſione. ſed voluit ꝯuertere ꝓximos. qꝛ totā ciuitatē ꝯuertit. Hic inſtruimur nullꝰ dꝫ eſſe ꝯtētusſua ꝯuerſione. ſꝫ dꝫ ire ad ꝯuertendū ꝓximūvt bona mulier deuota dulcit̉ ꝯuertere vi ſuū ribaldū. ecōuerſo. frater frēm. vicinꝰvicinū. ſeruꝰ dn̄m. magiſter diſcipuluꝫ. dn̄aancillā. Eccī. xvij. Deꝰ mādauit vnicuiqꝫ deꝓximo Itē Apoc̄. vlt̓. Spiritus ſpōſa dicūt veni. Et audit dicat veni. Et ſitit veniat bibat. Et vult accipiat aquā vitetis. Nota quō ſpūſſanctꝰ dicit hoī. Ueni adꝑadiſum ⁊c̄. Tertia diſputatio fuit interxp̄m apl̓os humiliter. qꝛ dixerunt. Rabbimāduca. poſuerūt aliquā mēſam. Chriſtꝰaūt noluit comedere. ſꝫ rn̄dit dicēs. Ego cibum habeo māducare quē vos neſcitis. Dicit euāgeliſta diſcipuli dixerūt ad inuiceꝫſcꝫ inter ſe. Nūqͥd aliqͥs attulit ei māducare.Chriſtꝰ aūt declarās de cibo loquebat̉ aitMeꝰ cibꝰ eſt vt faciā volūtatē eiꝰ miſit mevt ꝑficiā opꝰ eiꝰ ⁊c̄. Hec dicebat ꝓpter gētesque veniebāt de ciuitate. qn̄ vidit gētes cogitauit. oportet me p̄dicare. qꝛ dixit. nolo comedere cibū. ſꝫ dixit habeo aliū cibummāducare .ſ. v̓bū d̓i. qꝛ in ſolo pane viuithomo. ſꝫ in ꝟbo qd̓ ꝓcedit de ore dei Mathei. iiij. Nota ieiuno ſtomacho debꝫ fieriſermo. exēplo xp̄i. p̄dicauit illis de ciuitateO quō dulciter. remāſit ibi duobꝰ diebuset crediderūt ſibi intm̄ qd̓ dicebant mulieri.