Feria ſecūdā pꝰ Reminiſcere
Go que beneplacita ſunt ei facio ſꝑ. Textualit̉ hēt̉Ioh̓. viij. Recitatiue āt in euāgelio hodierno. Sanctū euāgeliū hodiernuꝫꝯtinet pulcrū colloquiū inter ih̓m ⁊ iudeosin quo xp̄us declarat quattuor excellentiasde ſeipſo altiſſimas. etPrima eſt humanitas temꝑalis.¶ Secūda diuinitas eternalis¶ Tertia auctoritas iudicialis.¶ Quarta benignitas vniuerſalis.Et in his fundamētalit̓ ꝯſiſtit fides. De vltima qꝛ ſe voluit hūiliare ī ꝯplēdo pr̄is volūtatē d̓t thema. Ego q̄ bn̄pla. ⁊c̄. ¶Primo gͦxp̄s docuit ſuā verā hūanitatē tꝑalē. qꝛ verꝰhō erat. ⁊ hͦ inqͥt. Ego vado: ⁊ queretꝭ me. etī pctō vr̄o moriemī. ⁊ qͦ ego vado vos n̄ poteſtis venire. Et iſta eſt pͥma ꝑs. Notate qūoxp̄s on̄dit ſuā hūanitatē. Et nota h̓ ſecretaNota declaratōem. ego vado. Nā ire ⁊ mutare nō eſt diuinitatꝭ. qꝛ īmutabil̓ ⁊ inuariabilis eſt. vt d̓t ſanctꝰ Tho. j. ꝑte. q. ix. ar. j. ⁊. ijSꝫ oportebat hūanitatē tꝑalē quā accepitin vtero ꝟginis marie eundo de etate ī etatēde tēꝑe in tꝑs mutari. Et ſic xp̄s ibi loqͥt̉ deeiꝰ hūanitate ẜm quā ibat ſeq̄ndo curſū temporis. ⁊ iſtud eſt hūanitas vera. qꝛ ſꝑ homovadit ſiue dormiat ſiue quieſcat. Et potesvidere exemplū qn̄ aliqͥs ē in fluīe vel ī mariquieſcēs vadit in barcha ſeu naui. ſic eſt bona gens de vita nr̄a. q̄ nō ē niſi barcha. ⁊ flumen eſt tꝑs qͦd currit plꝰ qͣꝫ aliqͦd flumē. Uideas nūc qͣꝫtuꝫ currit ſol dū p̄dico in qͦ tēpꝰfigurat̉. Et dico certe ꝙ plus mille vicibꝰ qͣꝫhinc vſqꝫ romā ⁊ iſto mō veniemꝰ ad morteꝫergo nr̄ ſtatꝰ nō eſt ſemꝑ. ideo d̓r. Hō natꝰ d̓muliere. breui viuēs tꝑe. replet̉ ml̓tꝭ miẜ. ⁊c̄.Iob. xiij. Nam ſi Adam vſqꝫ nūc vixiſſꝫ parū plꝰ vixiſſet vel minꝰ ſeptē milibꝰ ānis. Nātantū eſt ꝙ mūdꝰ creatꝰ fuit. ſed parum viuimus nos hodiernis tēꝑibꝰ. Uide qͥd ibi d̓r.Et quaſi flos egredit̉ ⁊ conteritur. Statimquando puer eſt natꝰ incipit ire: ſiue dormiat. ſiue vigilat. comedat vel bibat. ſemꝑ vadit. Uita em̄ iſta nō eſt niſi via. Chriſtꝰ igit̉loquens de eiꝰ humanitate dicit. Ego vadoẜm quā ibat ſeq̄ndo curſum temꝑis Ecce gͦqūo on̄dit ſuā humanitatē. qꝛ ego vado. Etcirca hͦ poſſent dicere iudei. Uide qūo p̄t eēꝙ qͥ firmꝰ ſtat ꝙ vadat. cū gͦ deꝰ ſit īmutabil̓ẜm illd̓ Malachie. iij. Ego deꝰ ⁊ nō mutor.
ne. Matth. xxvj. Filiꝰ qͥdē homīs vadit ſic̄ſcpͥtum eſt de illo. ve aūt homini illi ꝑ quemfiliꝰ hoīs tradet̉. Bonū erat ei ſi natꝰ nō fuiſſet homo ille. Rn̄dens aūt iudas qͥ tradidit eū. dixit. Nūquid ego ſum rabi. ait. Tudixiſti. Poſt hͦ xp̄s fecit iter ſuū vſqꝫ ad morteꝫ. ⁊ ꝑ iudeos fuit queſitꝰ. ⁊ adhuc illū querūt. nō tn̄ re ſed noīe. qꝛ adhuc meſſiā expectant nō tn̄ in ꝑſona. Nam ip̄imet iudei īeoꝝ talmuto omēs rabini et doctores ſue legis ꝓ certo habent ꝙ tempꝰ meſſie iam veīt.⁊ xp̄m reciꝑe noluerūt. ſꝫ receperūt Ioh̓emqͥ de xp̄o dixit eis aliqua ⁊ credebāt. Et id̓od̓r Math. xxj. Uidētes eū dixerūt. Hic eſtheres. venite occidamꝰ eū. ⁊ habebimꝰ hereditatē eiꝰ ⁊c̄. ſed nō receperūt xp̄m. dicentesqꝛ ꝯtra ſuā legeꝫ p̄dicabat. Et dicit talmūtꝙ receperūt quendā ꝓ meſſia qͥ vocabat̉ barchaban .i. filiꝰ falſitatꝭ poſt mortē xp̄i. ⁊ illuꝫtenuerūt. xxx. annis ꝓ meſſia. ⁊ illū occider̄t.Sꝫ tꝑs finitū erat. Et ideo qꝛ ppl̓o dixerāttempꝰ finitū eſſe. aliū incantatorē elegeruntcui dicebant hancobā. qͥ idē vt ille alijs. xxx.annis vixit ⁊ regͣuit. ſꝫ ab eis fuit decollatꝰ.Nomine ergo meſſiam querebāt .ſ. xp̄m ſednō ꝑſonam. At ideo in terrā vbi iudei habitabat venit qͥdam di. ſe eſſe meſſiā. ⁊ ꝓ ſignodixit ꝙ ip̄e diuideret mare ꝑ mediū. ⁊ hͦ poſſet facere diabolꝰ ſi deꝰ nō reſiſteret. ⁊ diuiſitmare. et qn̄ tenuit illos. om̄s ſubmerſit. Etecce iam habēt tres. Item in caſtella quidānigromāticꝰ dixit ſe meſſiam eſſe. ⁊ dixit eisꝙ om̄s venirēt ad talē montē. et in nube portaret eos om̄s ad terrā ꝓmiſſionis. ad fineꝫdeſtruxit eoſ. Et dico vobis ꝙ ip̄i acciperētvnū diabolū ſi veniret. qꝛ iam volebāt accipere tabiculanū qͥ nō erat iudeꝰ. ⁊ acciperētquēcūqꝫ ſic facientē. Et iſto mō accipiēt antichriſtū. Et iō dixit eis xp̄s. queritꝭ me nō īꝑſona ſꝫ in noīe. et nō inuenietis in perſonaſed morte moriemī .ſ. in peccato vr̄o infidelitatis. Et qͦ vado nō poteſtis venire ad gl̓iaꝫſcꝫ immortalitatis. ibat quia paſſibilis eratIdeo dicitur Luce. xxiiij. Nonne hec oportuit pati chriſtum. ⁊ ita intrare in gl̓iam ſuā⁊c̄. ⁊ ideo non poteſtis. ſed in peccato veſtromoriemini. Dixerūt ergo iudei. Nunqͥd interficiet ſemetip̄m. quia dicit. quo ego vado⁊c̄. Modus eſt loquendi ſuperborū dicentium. Non poteritis euadere de manu meaniſi ꝑ morteꝫ. ita fuit de iudeis qͥ poſtqͣꝫ xp̄sdixit. Quo ego vado ⁊c̄. elati ī ſuꝑbiā Dixerūt. niſi aliꝰ occidat eum a noſtris manibus