Sermo
aūt facta illiſū eſt flumē domui illi ⁊ non potuit eā mouere. Fundata em̄ erat ſup̄ firmāpetrā. Multi em̄ oſculabāt̉ ei manꝰ. tn̄ nonoēs ſanabāt̉. eo qꝛ nō habebāt rectā mēteꝫ ⁊intentionē. ⁊ qꝛ forte ſanitatē nō petebāt bono fine vel intentōe. Et iō d̓r. Nō pot̓at ibiꝟtutē vllaꝫ facere niſi paucos infirmos impoſitꝭ manibꝰ curauit. Marci. vj. tamen bn̄poterat de ptāte abſoluta. SSꝫ nō poterat.qͥa nō ꝯdecebat. nec ꝯgruebat eis. neqꝫ erātdigni. qꝛ xp̄m negligebāt. Iō n̄ oēs tāgētescurabat. ſꝫ credētes ⁊ ꝯfidētes. ſꝫ iſtū curauit qꝛ credidit in eū. Et iſta eſt ratio litteral̓Sed alie ſunt rationes meliores quare ibicurabant̉. ⁊ hͦ dupliciter. Primo ad oſtēdendū v̓tuteꝫ baptiſmi. quia in illa piſcina nullus curabat̉ niſi qͥ ibat ꝑ ſe vel portabat̉ peraliū in piſcinaꝫ. ad innuendū ꝙ nullꝰ p̄t ſaluari niſi vadat ad fontē baptiſmi. ſi adultꝰſit. vt iudeꝰ. agarenꝰ vel portet̉ vt pueri infantes. Ioh̓. iij. Niſi qͥs renatꝰ fuerit ex aqͣ ⁊ſpūſcō ⁊c̄. Sed qͥd de infideli qͥ vult omīnobaptizari. ⁊ hͦ deſiderat ⁊ affectat. ſꝫ n̄ p̄t ire.qꝛ forte occidit̉ vel morit̉. Idem de infirmoqͥ nō p̄t ire. qꝛ vel claudꝰ vel iacet in lecto. etnemo vult eū baptizare. Dicendū ꝙ in talicaſu talis ſanat̉ a xp̄o ſicut iſte fuit ſanatusa xp̄o. ⁊ baptiſat̉ baptiſmo flaminis .i. ſpūſſancti. Et ideo xp̄s. Ego ſitienti dabo d̓ fōte aque viue gratꝭ. Qui vicerit poſſidebit hͨ.Apoca .xxj. Et iſte ſolū ſine ablutione aquecuratꝰ eſt ⁊ ſaluatꝰ. Oſtendit̉ gͦ cū alios curare noluit ꝙ qͥ p̄t baptizari ⁊ nō facit nō eſtſaluꝰ. Ad oſtendendū v̓tutē ꝯtritōis. ſi volumꝰ loqͥ d̓ illa piſcina inqͣꝫtuꝫ ſignificat cōfeſſionē. in illa qͥs poteſt ſaluari ſine ꝯfeſſione ſacramētali. Si hꝫ oportunitatē ꝯfitēdi⁊ nō vult. nō ſaluabit̉. Auc̄tas. Prouer. xxviij. Qui abſcondit ſcelera ſua non diriget̉.Qui aūt ꝯfeſſus fuerit ⁊ dereliquerit ea miſericordiā dei ꝯſequet̉. Sꝫ ſi eſt aliqͥs in tali caſu ꝙ nō p̄t ire ad ꝯfeſſionē. nec p̄t ipſumꝯfeſſorē vocare. qꝛ occidit̉ vel morit̉ ſubito.ſꝫ deſiderat ⁊ affectat animo ꝯfiteri. ⁊ habetꝯtritionē de peccatꝭ ſuis. talis ſanat̉ a chriſto ſuꝑnat̉aliter. ⁊ ex ſola ꝯtritōne. Et iuxtaiſtā materiā dicā vob̓ vnū miraculū In quadam ciuitate erat q̄dam mulier peccatrix. q̄fecit multos homīes peccare ⁊ occidere. ⁊ ſemel ipſa venit ad audiendū rarū. et ita venitmultū bn̄ ornata. ideo vt videret̉ ab omnibꝰgentibꝰ. ⁊ poſuit ſe in loco vbi poſſet videri.Cōtigit ꝙ p̄dicator tetigit d̓ pctō luxurie. ⁊
qūo erat magnū peccatū. et illa habuit ꝯtritionē. ⁊ incepit flere acriter cū magno dolore. intm̄ ꝙ ipſa cecidit in terrā ⁊ mortua eſt.⁊ gentes hͦ vidētes dolebāt ꝙ ſine ꝯfeſſionedeceſſiſſet. Et p̄dicator dixit. Bona gensorate deū ꝓ ea. Nam ꝯtritionē habuit. ⁊ immediate fuit audita vox de celo di. Frat̉ nōoretis deū ꝓ iſta. ſꝫ oretis eam vt oret ꝓ vob̓qm̄ ip̄a eſt in paradiſo. Uideatꝭ gͦ ꝙ iſta nōvenit ad piſcinā ꝯfeſſionis. ſꝫ fides ⁊ cōtritio ſufficiūt. Unde Dauid. Sacrificiū deoſpūs ꝯtribulatꝰ cor ꝯtritū ⁊ humiliatū deꝰnō deſpicies. pͣs. l. Sed illis qͥ hn̄t tempus⁊ ſpaciū penitendi. nō valet ſola ꝯtritio ſineꝯfeſſione ſacramētali. Iō mō vadatꝭ ad piſcinā ꝯfeſſionis ⁊ lauetꝭ vos ibi. yſa. j. Lauamini mūdi eſtote. ¶ Tertio videndꝰ ē finisqͣre miraculū fuit factū. qꝛ ad ſanandū nonſolū corpꝰ ſꝫ etiā aīam. vt viueret ſine peccato. de hͦ d̓t thema. Ecce ſanꝰ factꝰ es: iam noli peccare. ne deteriꝰ tibi aliqͥd cōtingat. Etcirca hͦ dicunt gloſe ordinarie. ꝙ iſte erat infirmꝰ ꝓpter pctm̄. Et iō dicūt medici ꝙ infirmitas q̄ venit ꝑ renouatōem ſiue recidiuationē eſt peior qͣꝫ pͥncipalis infirmitas. Et iōih̓s xp̄s curauit iſtū. ⁊ nō ſolū in corꝑe. īmoin aīa. Iuxta dictū Ioh̓is. qꝛ totū hominēſanū feci. Ioh̓. vij. Item d̓r. Date magnificentiaꝫ deo nr̄o. dei ꝑfecta ſunt oꝑa. Deut̓.xxxij. Ex qͥbꝰ autoritatibꝰ hēt̉ ⁊ ē regl̓a theologie. ꝙ deꝰ nō curabat vnqͣꝫ corpꝰ ſine curatione anīe. Inqͥt gͦ. Uade iam noli peccare.Nā ſicut medicꝰ deſerit infirmū recidiuātēIta xp̄s recidiuantē in peccatꝭ. Nā etiā medicꝰ dat īfirmo regimē ⁊ dietā. ⁊ ſic ih̓s xp̄sfecit. Et hͦ eſt qn̄ poſt ꝯfeſſionē iniūgit̉ pnīaEt ſi dietā ẜuat peccator. bn̄ facit. ſin auteꝫrecidiuat. Et ſic eſt. qꝛ ſi centū curant̉ de infirmitate. decē nō curant̉ de recidiuatione.vt videtꝭ de iuda quē xp̄s ſanauit ſibi omīapeccata dimittēdo qn̄ miſit ſe in cura xp̄i. ſꝫpoſtea recidiuauit. iō xp̄s ip̄um deſeruit. qͥaxxx. denarijs fuit a medio diſtemꝑatꝰ. merito gͦ d̓t the. Ecce ſanꝰ factꝰ ⁊c̄. noli peccare .i.recidiuare. Iō petrꝰ. Si em̄ refugiētes coinquinatōes mūdi in cognitōe dn̄i nr̄i ⁊ ſaluatoris ih̓u xp̄i his rurſus implicati ſuꝑāt̉facta ſunt eis poſteriora deteriora pͥoribꝰ. ijPe. ij. Itē Hiere. lj. Curauimꝰ babilonem ⁊non eſt curata. derelīqͣmꝰ gͦ eam. Curauimꝰbabilonē .i. ꝑſonā ꝯfuſā ex peccatꝭ. ⁊ non eſtcurata. qꝛ recidiuauit. iō derelinquamꝰ eamEcce ſanꝰ factus es ⁊c̄. corꝑalit̓. iō noli pecr 3