Druckschrift 
1 (1488/89) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ermo. III.

ſupple in purgatorio. quia cōſurgā. ſupplepleta penitētia. Mich̓. vij. Ecce tertiū cecidit Dico quarto aliqui moriunt̉ in gr̄aſpūali pure. ſicut ſunt homīes vel mulieres.qui tenēt vitā apoſtolicā ſeu ſpiritualē. licꝫfecerint peccata mortalia tamē fecerūt cōdignam pnīam. cōfitent̉ ſepe cōmunicant etplorāt ſua peccata. faciūt magnas pnīas. lucrant̉ magnas īdulgētias ⁊c̄. intantūſi ponerent̉ in ſtatera diuine iuſticie omīa bona que fecerūt bona oꝑa in vna ꝑte malain alia plꝰ ponderarent bona qͣꝫ mala. talesquādo moriunt̉ via recta vadūt ad paradiſum aſcendūt ad gloriā celeſtē. Et de iſtisdicit apoſtolꝰ. Scimꝰ em̄ quoniā ſi terreſtrꝭdomꝰ noſtra huiꝰ habitationis diſſoluat̉edificationē ex deo habemꝰ manufactaꝫſed eternā in celiſ. ij. ad Co. v. De qualibꝫ tali aīma beata dicit̉ in euāgelio. cecidit in terram bonā Luce. viij. De qua Dauid Credovidere bona dn̄i in terra viuentiuꝫ. Cauetene cadatis de ꝑadiſo. Dicit dauid. Impulſus euerſus ſuꝫ vt cadere dominꝰ ſuſcepitme. Fortitudo mea laus mea dn̄s. factꝰeſt mihi in ſalutē. in. pͣs. cxvij. Nota impulſus .ſ. in morte diaboli tēptationes. ſꝫ dominꝰ ſuſcepit me. Qui mittit angelos ſuos⁊c̄. Laus mea ſcꝫ in aere cōtra demones qn̄dixi. Deo gr̄as liberauit me de tali peccato de quo ille ꝓditor me tēptauit ⁊c̄. dn̄s factus eſt mihi in ſalutē. quando dat mihi gloriam celeſtem Sermo. iij.Itus eſt mihi ſtimulus carnis mee. ij. ad Corin. xij.Pro huiꝰ verbi declaratiōe eſt ſciēdum. inter multa magna mala miſerias huiꝰ mundi ſunt duo .ſ. ꝓmptuoſitas admalū. difficultas ad bonū. Ad malū autēinclinamur naturaliter. Et ideo dicit̉.ſus em̄ cogitatio humani cordis in malūprona ſūt ab adoleſcētia ſua. Gen̄. viij. Sꝫdifficultas eſt vult viuere ſancte ordinate .ſ. iuxta dei voluntateꝫ. impedit̉ retrahit̉ab extra .ſ. carne. Sicut em̄ equꝰ qui de ſe eſtleuis īpedit̉ tamē a currū quē trahit. ita etiāanima de ſe eſt leuis ad currendū ad paradiſum. retrahit̉ onere carnis. qd̓ trahittradicit. Ideo apoſtolꝰ. Caro ꝯcupiſcit aduerſus ſpm̄. ſpiritꝰ aduerſus carnē. ad Gal̓.v. Multi vellēt viuere ī humilitate caſtitate. ſic de alijs. ſed impediunt̉ a carne. De

complāgendo ſe apoſtolꝰ dicit. Cōdelectorem̄ legi dei ẜm interiorē hominē Uideo aūtaliā legē in mēbris meis repugnātē legitis mee captiuantē me in legē peccati. eſtin mēbris meis. Infelix ego homo qͥs me liberabit de corꝑe mortis huiꝰ. ad Roma. vij. ex hac difficl̓tate aliqͥs dimittit bonā vita. ſꝫ ẜm interiorē hoīeꝫ inſtigat̉ ad vitā ꝟ̓tuoſam. quēadmodū ſtimulat̉ aſinꝰ vt vadat. apl̓s de ſtimulo ſuo dicebat thema. Datus eſt mihi ⁊c̄. Patet ergo thema. Et inuenio in ſacra ſcriptura chriſtꝰ habet quattuor ſtimulos qͥbus diuinitꝰ excitamur vtvadamus ad ꝑadiſum. Primꝰ eſt dolor corꝑalis affligēs Secūdꝰ eſt doctor cordialis cōpungēsTertiꝰ eſt timor iudicialis ꝯfigēsQQuartꝰ eſt amor ſpūalis ꝑurgensDe pͥmo ſingularit̓ loqͥt̉ thema. datꝰ eſt ⁊c̄. Dico pͥmo deꝰ habet ſtimulū de dolore corꝑali affligēte. ne ſcꝫ pigritemur ī bonavita. Sicut ſunt infirmitates. dolores. paupertates. fames. ſiccitates. mortalitates ⁊c̄. credatis deꝰ delectet̉ in noſtris maliſſed principalis noſtraꝝ afflictionū ex ꝑtedei eſt reductio exercitatio ꝓmotio ad bo. tandē introductio ad gl̓iam. Nota adhoc ſimilitudinē de iumēto qd̓ portatonusqd̓ delectabiliter verberat̉ a dn̄o ſuo. ſꝫ ſideuiat a recta via tūc ꝑcutit̉ ad viā reducitur flagellū. Si ꝟo non deuiauit adhuc flagello ꝑcutit̉ delectabiliter ſꝫ vt citius vadat. vlteriꝰ ꝑcutit̉ vt currat tandeꝫad domū veniat Sic etiā via ad ꝑadiſum ēbona vita. Hec via ambulate in ea neqꝫ addexterā neqꝫ ad ſiniſtrā declinabitꝭ. Iſa. xxxSꝫ aliquotiēs hoīes deuiāt ad dextrā amore ꝓſperitatꝭ dimittētes bonā vitā faciuntꝯtra dei mādata. vl̓ ad ſiniſtrā timore aduerſitatis vt fugiāt mala dimittūt bonā vitaꝫ.Uidens ergo deus iumentū ſuū deuiat avia recta ſtimulat ip̄m flagello infirmitatisvel famis. doloris vl̓ mortalitatis tangūtcarnē. vt dicat homo. Si ego eſſem ī via bone vite ſtimularet me. ſic reducit̉ ad viācōterendo ꝯfitendo remittēdo ⁊c̄. Si forte ſit in via. ſed vadit tarde tepide et ſpacioſe. ſtimulat̉ etiā a deo vt citiꝰ ambulet bona oꝑa accelerādo feſtinādo ad bonā vitāmeliorando ſe ſcꝫ maiori feruore ſpūs vtdiligentiꝰ faciat bona oꝑa. Hāc ſtimulatio ſimilē tangit dauid de ſe dicebat deo.Ut iumentuꝫ factꝰ ſum apud te. ego ſemꝑn 3