SermoVI
Intrate ꝑ anguſtā portā. qꝛ lata eſt porta ⁊ſpacioſa viā q̄ ducit ad ꝑditōeꝫ. Arta autē ⁊ſtricta q̄ ducit ad vitā. ⁊ pauci inueniūt eaꝫ.Pauciores qͥ inuentā teneāt. Pauciſſimi qͥeā ꝑficiāt. qͥlibꝫ vult ire ad libituꝫ. Anguſtaporta ꝑadiſi volūtas dei eſt. Ad iſtā oportꝫſe reſtringere qͥ ꝑadiſum vult intrare. Lataporta eſt voluntas ꝓpria Arta via q̄ ducit advitā eſt afflictio penitētial̓. Uia ſpacioſa inferni cōuerſatio mūdanal̓. bn̄ comedere. bn̄bibere. luxuriari. delectari. vindicare ſe d̓ iniurijs ⁊c̄. pauci ſūt electi. Hec cōꝑatio maxime apparebit in die iudicij qn̄ electi videbūt̉ad dexterā xp̄i iudicis pauci De hͦ ꝓph̓a yſa.ponit duas ſil̓itudīes di. Qūo ſi pauce oliue q̄ remāſer̄t excutiant̉ ex olea ⁊ racemi cūfuerit finita vindemia. Hi leuabūt vocē ſuāatqꝫ laudabūt nomē dn̄i. yſa. xxiiij. Dicit h̓Lira. poſt excuſſionē oliuaꝝ ⁊ vindemiationū pauce remanēt oliue. pauci racemi. Sicin iudicio pauci erūt electi in cōꝑatōe. Ecce qūo intelligit̉. ml̓ti ſūt vocati. pauci veroelecti. ¶ Dico ſcd̓o ꝙ ꝟbū thematꝭ hꝫ difficultatē ꝑ argumētationē nat̉alem. dic̄ thēa.multi ſūt. ⁊c̄. mō eſt rō nat̉alis difficultatisq̄ declarat̉ ꝑ regulam ph̓ie di. Quelibet resoꝑat̉ nat̉aliter ꝑ ſuā v̓tutē et ꝑfectōeꝫ. Et lꝫregula ſit clara. tn̄ ad magꝭ declaranduꝫ doduas ſil̓itudines. pͥma in ſole qͥ hꝫ plꝰ de claritate ideo plꝰ illuminat. ſcd̓a in igne qui hꝫꝟtutē calefactiuā ⁊ illumīatiuaꝫ. qꝛ quantomaior eſt ignis tanto magꝭ calefacit et illuminat. modo cum deꝰ ſit infinite potentie ⁊ꝟ̓tutꝭ ⁊ miſericors. Dauid. Apud dn̄m miſericordia. ⁊ copioſa apd̓ eū redemptio. pͣs.cxxix. Item. Miſerator ⁊ miſericors dn̄s:patiens ⁊ multū miſericors. pͣs. cxliiij. Cuꝫgͦ quelibet res oꝑet̉ nat̉alit̓ ẜm ſuā ꝟ̓tutē. ⁊c̄Cū gͦ deꝰ ſit infinite miſericordie. dꝫ ſaluare aīas infinitas. Qūo gͦ ſunt multi vocatipauci ꝟo electi cuꝫ deberēt eſſe infiniti. Prorn̄ſione notandū ꝙ deꝰ eſt infinite miſcd̓ie.pietatis ⁊ bonitatis. ⁊ vt omēs ſaluarent̉ fecit qͥcqͥd debuit facere ⁊ potuit etiā infinite.Quare gͦ nō omēs ſaluant̉. qꝛ nō oēs voluntſaluari. īmo pauci ſunt qͥ volūt reciꝑe ſuamſaluationē. Nota ſil̓itudinē de rege qͥ abundantiſſime ſoluit p̄ciū redemptōis ꝓ captiuis qͥ erant in barbaria. et parauit naues etgaleas vt poſſint ad patriam ſuaꝫ redire. qͥtn̄ nolebāt inde exire. Sic in ꝓpoſito dn̄s ieſus xp̄s abundantiſſime ſoluit p̄ciū redemptionis ꝓ omnibꝰ hominibꝰ. etiā ſi eſſent in
finiti homīes. ⁊ parauit naues .ſ. innocentiebaptiſmalis. penitentie ſacramētalis. obedientie general̓. Sꝫ gētes nolūt exire d̓ captiuitate. qm̄ iudei nolunt exire de carcereMoyſi. nec agareni de carcere machometinec ſuꝑbi de carcere ſuꝑbie. ⁊ ſic d̓ alijs. Iōſi nō ſaluant̉ eſt culpa gentiū. ⁊ nō dei. quianō vult cogere libeꝝ arbitrium ſꝫ inducit etꝯſulit. Hoc bonū eſt ⁊ acceptū corā ſaluatore nr̄o deo. qͥ vult oēs homīes ſaluos fieri ⁊ad agnitionē ꝟitatꝭ venire qͥ dedit redēptōꝫſemetip̄m ꝓ omnibꝰ. jͣ. ad Thimo. ij. ¶ Dico tertio ꝙ ꝟbū thematꝭ hꝫ difficultate ꝑ p̄deſtinationē eternalē. Regula eſt theologorū ꝙ diuina p̄deſtinatio eſt fundamentū etpͥmū pͥncipiū ſaluatōis hoīm intm̄ ꝙ nullꝰp̄t ſaluari niſi eternalit̓ fuerit p̄deſtinatꝰ SSigͦ pauci ſūt illi qͥ ſaluant̉. oportet etiā dicereꝙ pauci ſūt p̄deſtinati. Si gͦ deꝰ p̄deſtīauitpaucos qͣre nō p̄deſtinauit multos aut oēsAnteqͣꝫ em̄ fuiſſent pctā iam deꝰ paucos elegit. Ꝙ aūt p̄deſtinatio ſit fundamētuꝫ ſaluationis. Auc̄tas. Quos p̄deſtinauit. glo.eternaliter. hos ⁊ vocauit .ſ. ꝑ p̄dicatiōes ſuas .ſ. apl̓oꝝ ⁊ alioꝝ. Et qͦs vocauit. hos ⁊ iuſtificauit .ſ. ꝑ pnīaꝫ. qͦs aūt iuſtificauit. illos⁊ magnificauit .ſ. ꝑ ſaluationeꝫ. ad Ro. viij.Item alia auc̄tas. Alegit nos an̄ mūdi cōſtitutiōeꝫ. vt eſſemꝰ ſcī ⁊ īmaculati ī ꝯſpectueiꝰ in caritate. qͥ p̄deſtinauit nos ī adoptōeꝫfilioꝝ. ad Ephe. j. Quare gͦ deꝰ nō elegit ſeup̄deſtinauit oēs. videt̉ ꝙ nō fuerit liberalisī eligēdo ſeu p̄deſtinādo. Mō qꝛ iſta materia eſt multū ſubtilis oportꝫ rn̄dere ꝑ vnaꝫſil̓itudinē talē. Semel in qͣdaꝫ ciuitate fuitinuenta vna magna ꝯgregatio ſeu multitudo latronū. qͥ ꝑ curiā capti ⁊ ſentētiati om̄sducebāt̉ ad furcā. ⁊ dum irent rex intrauitꝑ ciuitatem. Qui videns eos dixit. qͥd eſt hͦEt fuit ſibi dictū ꝙ om̄s erāt latrones iamad ſuſpendiū ſentētiati. Rex aūt reſpicienseos peꝑcit aliqͥbꝰ de illis et recepit illos ī ſuos. Deinde fuit ſupplicatū regi ꝙ ꝑceret etiāalijs. Reſpondit rex ꝙ ip̄os nō traheret adſe ſic̄ alios receperat. ſed placeret ſibi ꝙ eētſoluti. et ſi vellent fugere fugerent. Qui ſoluti noluerūt fugere. et ideo fuerūt ſuſpenſi.Sic inꝓpoſito. ſciatꝭ ꝙ quicqͥd in hͦ mundoeuenit. ⁊ q̄cūqꝫ eueniūt oīa pn̄tia deo fuerūtnec in aliqͦ euentū creuit ſua ſcīa. qꝛ inuariabilis eſt. Et videbat ꝙ oēs hūane creat̉e naturalit̓ ibāt ad furcā inferni. qꝛ nat̉alit̓ nullꝰibat ad ꝑadiſuꝫ. de qͥbꝰ elegit aliqͦs. ad ſe tra