Druckschrift 
1 (1488/89) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoVI

Intrate anguſtā portā. qꝛ lata eſt portaſpacioſa viā ducit ad ꝑditōeꝫ. Arta autēſtricta ducit ad vitā. pauci inueniūt eaꝫ.Pauciores inuentā teneāt. Pauciſſimi ꝑficiāt. qͥlibꝫ vult ire ad libituꝫ. Anguſtaporta ꝑadiſi volūtas dei eſt. Ad iſtā oportꝫſe reſtringere ꝑadiſum vult intrare. Lataporta eſt voluntas ꝓpria Arta via ducit advitā eſt afflictio penitētial̓. Uia ſpacioſa inferni cōuerſatio mūdanal̓. bn̄ comedere. bn̄bibere. luxuriari. delectari. vindicare ſe iniurijs ⁊c̄. pauci ſūt electi. Hec cōꝑatio maxime apparebit in die iudicij qn̄ electi videbūt̉ad dexterā xp̄i iudicis pauci De ꝓph̓a yſa.ponit duas ſil̓itudīes di. Qūo ſi pauce oliue remāſer̄t excutiant̉ ex olea racemifuerit finita vindemia. Hi leuabūt vocē ſuāatqꝫ laudabūt nomē dn̄i. yſa. xxiiij. DicitLira. poſt excuſſionē oliuaꝝ vindemiatio pauce remanēt oliue. pauci racemi. Sicin iudicio pauci erūt electi in cōꝑatōe. Ecce qūo intelligit̉. ml̓ti ſūt vocati. pauci veroelecti. Dico ſcd̓o ꝟbū thematꝭ hꝫ difficultatē argumētationē nat̉alem. dic̄ thēa.multi ſūt. ⁊c̄. eſt nat̉alis difficultatis declarat̉ regulam ph̓ie di. Quelibet resoꝑat̉ nat̉aliter ſuā v̓tutē et ꝑfectōeꝫ. Et lꝫregula ſit clara. tn̄ ad magꝭ declaranduꝫ doduas ſil̓itudines. pͥma in ſole hꝫ plꝰ de claritate ideo plꝰ illuminat. ſcd̓a in igne qui hꝫꝟtutē calefactiuā illumīatiuaꝫ. qꝛ quantomaior eſt ignis tanto magꝭ calefacit et illuminat. modo cum deꝰ ſit infinite potentieꝟ̓tutꝭ miſericors. Dauid. Apud dn̄m miſericordia. copioſa apd̓ redemptio. pͣs.cxxix. Item. Miſerator miſericors dn̄s:patiens multū miſericors. pͣs. cxliiij. Cuꝫ quelibet res oꝑet̉ nat̉alit̓ ẜm ſuā ꝟ̓tutē. ⁊c̄ deꝰ ſit infinite miſericordie. dꝫ ſaluare aīas infinitas. Qūo ſunt multi vocatipauci ꝟo electi cuꝫ deberēt eſſe infiniti. Prorn̄ſione notandū deꝰ eſt infinite miſcd̓ie.pietatis bonitatis. vt omēs ſaluarent̉ fecit qͥcqͥd debuit facere potuit etiā infinite.Quare omēs ſaluant̉. qꝛ oēs voluntſaluari. īmo pauci ſunt volūt reciꝑe ſuamſaluationē. Nota ſil̓itudinē de rege abundantiſſime ſoluit p̄ciū redemptōis captiuis erant in barbaria. et parauit naues etgaleas vt poſſint ad patriam ſuaꝫ redire.tn̄ nolebāt inde exire. Sic in ꝓpoſito dn̄s ieſus xp̄s abundantiſſime ſoluit p̄ciū redemptionis omnibꝰ hominibꝰ. etiā ſi eſſent in

finiti homīes. parauit naues .ſ. innocentiebaptiſmalis. penitentie ſacramētalis. obedientie general̓. Sꝫ gētes nolūt exire captiuitate. qm̄ iudei nolunt exire de carcereMoyſi. nec agareni de carcere machometinec ſuꝑbi de carcere ſuꝑbie. ſic alijs.ſi ſaluant̉ eſt culpa gentiū. dei. quia vult cogere libeꝝ arbitrium ſꝫ inducit etꝯſulit. Hoc bonū eſt acceptū corā ſaluatore nr̄o deo. vult oēs homīes ſaluos fieriad agnitionē ꝟitatꝭ venire dedit redēptōꝫſemetip̄m omnibꝰ.. ad Thimo. ij. Dico tertio ꝟbū thematꝭ hꝫ difficultatedeſtinationē eternalē. Regula eſt theologo diuina p̄deſtinatio eſt fundamentū etpͥmū pͥncipiū ſaluatōis hoīm intm̄ nullꝰp̄t ſaluari niſi eternalit̓ fuerit p̄deſtinatꝰ SSi pauci ſūt illi ſaluant̉. oportet etiā dicere pauci ſūt p̄deſtinati. Si deꝰ p̄deſtīauitpaucos qͣre p̄deſtinauit multos aut oēsAnteqͣꝫ em̄ fuiſſent pctā iam deꝰ paucos elegit. aūt p̄deſtinatio ſit fundamētuꝫ ſaluationis. Auc̄tas. Quos p̄deſtinauit. glo.eternaliter. hos vocauit .ſ. p̄dicatiōes ſuas .ſ. apl̓oꝝ alioꝝ. Et qͦs vocauit. hos iuſtificauit .ſ. pnīaꝫ. qͦs aūt iuſtificauit. illos magnificauit .ſ. ſaluationeꝫ. ad Ro. viij.Item alia auc̄tas. Alegit nos an̄ mūdiſtitutiōeꝫ. vt eſſemꝰ ſcī īmaculati ī ꝯſpectueiꝰ in caritate. p̄deſtinauit nos ī adoptōeꝫfilioꝝ. ad Ephe. j. Quare deꝰ elegit ſeup̄deſtinauit oēs. videt̉ fuerit liberalisī eligēdo ſeu p̄deſtinādo. qꝛ iſta materia eſt multū ſubtilis oportꝫ rn̄dere vnaꝫſil̓itudinē talē. Semel in qͣdaꝫ ciuitate fuitinuenta vna magna ꝯgregatio ſeu multitudo latronū. curiā capti ſentētiati om̄sducebāt̉ ad furcā. dum irent rex intrauit ciuitatem. Qui videns eos dixit. qͥd eſtEt fuit ſibi dictū om̄s erāt latrones iamad ſuſpendiū ſentētiati. Rex aūt reſpicienseos peꝑcit aliqͥbꝰ de illis et recepit illos ī ſuos. Deinde fuit ſupplicatū regi ꝑceret etiāalijs. Reſpondit rex ip̄os traheret adſe ſic̄ alios receperat. ſed placeret ſibi eētſoluti. et ſi vellent fugere fugerent. Qui ſoluti noluerūt fugere. et ideo fuerūt ſuſpenſi.Sic inꝓpoſito. ſciatꝭ quicqͥd in mundoeuenit. q̄cūqꝫ eueniūt oīa pn̄tia deo fuerūtnec in aliqͦ euentū creuit ſua ſcīa. qꝛ inuariabilis eſt. Et videbat oēs hūane creat̉e naturalit̓ ibāt ad furcā inferni. qꝛ nat̉alit̓ nullꝰibat ad ꝑadiſuꝫ. de qͥbꝰ elegit aliqͦs. ad ſe tra