Druckschrift 
1 (1488/89) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoIII

plus ſaꝑe qͣꝫ oportet ſaꝑe. qꝛ caderetꝭ īerrorem. Deinde d̓t ſimplicibꝰ. Unicuiqꝫ ſic̄ d̓sdiuiſit mēſurā fidei. illā .ſ. vel itꝭ tenere. nihilminuere. eſt optimū ꝯſiliū. bis in die. ſcꝫmane ſero. actualiter mēſurare mēſurā fidei genibꝰ flexis. dicēdo .ſ. Credo. ad inſtarmilitꝭ homagiuꝫ facientꝭ regi. attēdatꝭ bn̄ſi cor vr̄m adheret cuilibet articulo. ſic ſalui eritꝭ. ad Ro. x. Si ꝯfitearꝭ in ore tuo dominū ihm̄ xp̄m: ī corde tuo crediderꝭ d̓sillū ſuſcitauit a mortuis: ſaluꝰ eris ⁊c̄. Quiaoīs ſcīa acqͥſita obliuiſcit̉ niſi repetat̉ actuali ꝯſideratōe etiā v̓bali. Quāto magꝭ ſcīainfuſa. apl̓s Uoſmetip̄os tēptate ſi eſtꝭin fide. ip̄i vos ꝓbate. ij. Coꝝ. vlti. Secūdo deꝰ dat ad mēſurā ſuā grāꝫ ſpūaleꝫ. quiaqͥdā hn̄t plus. qͥdā minꝰ.. qꝛ dat̉ ẜm diſpoſitōes creaturaꝝ Nota exemplū de duobus pannis vel vitris. ſcꝫ qͦꝝ vnꝰ eſt bn̄ mundus. aliꝰ īmundꝰ. qm̄ mūdꝰ recipit maioremclaritatē fulgoreꝫ a ſole qͣꝫ īmudꝰ. lꝫ amboeqͣliter ſint ad ſolē. Idē ſi vultꝭ in vob̓ reciꝑeclaritatem gr̄e ſpūalis attendatꝭ cor vrmſit bn̄ mūdū purū ab inuidia. odio. ranco mala volūtate. a malis deſiderijs cogitationibꝰ īmūdis. Sic em̄ illuminabit̉ a ſole iuſticie dn̄o nr̄o ih̓u xp̄o. qͣntuꝫ in eo eſtequaliter illuminat oēꝫ hoīeꝫ. Si āt cor veſtrū ſit rubiginatum rubigine odij. iuuidie.rancoris. ⁊c̄. illuminabitur. Patet ratioergo qūo diſpoſitio eſt cauſa material̓. Eadem poteſt dare de colericis flegmaticꝭad ſoleꝫ equaliter exiſtētibꝰ. qm̄ colerici magis ſentiēt calorē ſolis qͣꝫ flegmatici. Idē deſole iuſticie xp̄o magis calefacit colericosid eſt. ſiccos a delicijs delectatiōibꝰ mūdanis qͣꝫ flegma ticos vicioſos delicioſosdicit ſcpͥt̉a. ad Ephe. iiij. Unicuiqꝫ noſtruꝫdata eſt gr̄a ẜm mēſurā .i. ẜm diſpoſitōnemcuiuſlibet ꝑſone. De iſta materia dicit xp̄s.Math. xxv. modū ꝑabole. qͥdā ꝑegreꝓficiſcēs vocauit ẜuos ſuos tradidit illisbona ſua. Et vni dedit qͥnqꝫ talēta. alij aūtduo. alij ꝟo vnū. vnicuiqꝫ ẜm ꝓpriam v̓tuteꝫExponūt doctores .i. ẜm ꝓpriam diſpoſitionem. In parabola xp̄s comp̄hendit om̄sſtatꝰ. ſunt tres cōmuniter. ſcꝫ.Religioſorum.ClericorumLaycorum.Religioſi recipiūt a xp̄o qͥnqꝫ ī qͥbꝰ ꝯſiſtit diſpoſitio ip̄oꝝ habēdo grāꝫ dei ī mūdo. gl̓aꝫ in alio. Primū eſt pauꝑtas apoſtoli-

calis. De xp̄s Matth. x. Nolite poſſidereauꝝ neqꝫ argētū. neqꝫ pecuniā ī zonis veſtrꝭ perā in via neqꝫ duas tunicas. neqꝫ calciamēta neqꝫ ꝟgā. Dignꝰ eſt em̄ oꝑariꝰ ciboſuo ⁊c̄. Ecce regl̓a pauꝑtatꝭ apl̓ice Scd̓meſt caſtitas angelicalis. curādo illa materia. nec corde cogitādo. nec ore loquendonec oculis inſpiciēdo. nec manibꝰ tangēdo.nec oꝑa faciēdo ⁊c̄. Tertia eſt obediētia generalis ẜm regulā ꝯtra. Nota differētiā int̓ diſpenſatōem diſſipatōꝫ ⁊c̄. Quar eſt afflictio penitentialis ſeu corꝑalis. qͥaal̓s poſſumꝰ viuere caſte honeſte. Quī eſt deuotio diuinalis ī cerimonijs ſeruādis. In his qͥnqꝫ ꝯſiſtit diſpoſitio ſeu menſura gr̄e diuinalis. Statꝰ āt ſacerdotumrecipit a xp̄o duo. pͥmū deuote officiare. ſecundū digne celebrare. De primo nota qūoſeptē hore canonice dicūt̉ ī memoriā paſſionis xp̄i quā repn̄tāt. pͥmo matutine ī memoriā captōis ⁊c̄. Quantū ad ſcd̓m digne celebrare eſt pͥmo ꝯfiteri ſacramētalit̓ ꝓpoſito redeūdi ad pctā. ⁊c̄. Statꝰ āt ſecularꝭ recipit a xp̄o vnū tm̄ .ſ. obedientiam addecē p̄cepta legꝭ. Dic hiſtoriā Math. xix. delayco a xp̄o querēte. Mgr̄ bone qͥd boni facia vt habeā vitā eternā. Cui rn̄dit chriſtusSi vis ad vitā ingredi. ẜua mādata dei. taliter nullo lucro vel ꝑiculo vitādo faciat ꝯͣ mandatuꝫ dei. vnicuiqꝫ. deꝰ diuiſitgrāꝫ ẜm mēſurā ⁊c̄. Tertio dat deꝰ penaꝫinfernalē ad mēſurā. credatꝭ ī infernoom̄s dānati habeant penā eqͣlē. īmo ẜmſurā culpaꝝ ē mēſura penaꝝ. Deū .xxv. promēſura pctī erit plagaꝝ modꝰ. Qd̓ v̓bumvt d̓t ſctūs Tho. ī. iiij. diſ. xlvj. q. j. ar. iij. noneſt intelligendū de qͣntitate duratōnis pene culpa inflicte. qꝛ iuſto dei iudicio tꝑali.īmo momētaneo mortali pctō pena infligit̉et̓na. Cuiꝰ qͣdruplicē vbi ſanctꝰ Thomasreddit ratōnem. Sed verbū p̄miſſum dequantitate pene ẜm intenſionē acerbitatisintelligendū eſt verificat̉. Duplex em̄ qͣntitas pene exiſtit. ſcꝫ ẜm intenſioneꝫ acerbitatis. ẜm duratōem tꝑis. Quātitas penereſpondet qͣntitati culpe ẜm intēſionē acerbitatꝭ. vt ẜm grauiꝰ peccauit ẜm ei grauior pena infligit̉. Un̄ apoc̄. xviij. Quantūglorificauit ſe ī delicijs fuit. tantū date illi tormentū luctū. Non aūt rn̄det duratiopene durationi culpe. vt dicit Augꝰ. xxj. deciuitate dei. Hec ſanctꝰ Tho. ibi. Itē idēſanctꝰ Thomas dicit vbi in ſolutione ad