Druckschrift 
1 (1488/89) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Domīnica infra octa. epiphanie.

uit mūduꝫ tanta hūilitate. potuiteſſe melior docēs et p̄dicās qͣꝫ ſequant̉doctrinā illiꝰ falſi mgr̄i luciferi. ſꝫ diſcantab ip̄o di. Diſcite a me qꝛ mitꝭ ſum humil̓corde. inuenietꝭ requiē aīabꝰ vr̄is. Math.xj. Scutifer vel miles vellet ire eqͥtandoſi rex ſuus iret peditando. nec ſedere ī ſcamno ſi rex ſederet in terra. Ideo xp̄s eſt forma hūilitatꝭ dedit nob̓ exemplū humilitatꝭDe apl̓us ad Phil̓. ij. Qui in forma d̓ieſſet ſemetip̄m exinaniuit. formā ẜui accipiens hūiliauit ſemetip̄m. Ergo reformamini iuxta formā exemplū a xp̄o vob̓ datum. Nota ad ꝓpoſitum experimentū quod dicūt̉ naturales de aquila. Quando ex antiqͥtate ꝓpter nimiā curuitatē roſtri non poteſtcibū capere allidēdo roſtrū ad petram renouat̉. De dicit D auid. pͣs. cij. Qui replet inbonis deſideriuꝫ tuū: renouabit̉ vt aqͥle iuuentꝰ tua. Aquila antiqua ꝑſona eſt ſuꝑba.curuitas roſtri eſt q̄dā ꝯſideratio ꝓprie excellentie vel generꝭ. Quia miles vel nobilis. ⁊c̄.qꝛ mgr̄ vel doctor in ſcīa. vel quia diuites etpoſſent emere om̄s iſtos. vel qͥa iuuenis velfortis. ſic deſpicit alios. ex tali ꝯſideratōevenit ſuꝑbia. Idem de mulieribꝰ qn̄ mulier cogitat. ego ſuꝫ pulchrior de villa. ſcio tripudiare. cantare. ⁊c̄. venit ſuꝑbia in corde.Idem etiā de excellentijs ſpūalibꝰ de quibꝰdeberet deū laudare. curuant roſtrū ad ꝓpriam excellentiā Nota ad exemplū qͦd habet̉ Luce. xviij. de phariſeo dicebat Deusgrāſ ago tibi. qꝛ ſum ſicut ceteri hominūraptores. iniuſti. adulteri. Ieiuno bis ī ſab̓bato. decimas do omniuꝫ poſſideo. Ecceqūo curuabat roſtrum ad ſeip̄m. Ex quo ſequunt̉ duo mala. Primū poteſt ſumere cibum .ſ. ſpūalem. quia ex illa ſuꝑbia perdit ꝯſolatōnes dulcedinē aīe. et clauſa eſtianua ſuꝑbiam. Ideo. j. Petri. v. Humiliamini ſub potenti manu dei. ſubdit. quia.Superbis deꝰ reſiſtit. humilibus autē datgrām. Secundū malū qͦd ſequit̉. quia ꝑſona ſuꝑba ad inſtar aquile tota eſt pompoſa.pͥmo in magnis manicꝭ. ſcd̓o ī caudis. ecceaquila. Iſtꝭ clauſa eſt ianua paradiſi. roſtrūhabēt curuū. dicēdo. ego ſum in magno genere. ego portaui tantū. Salomon. Uanitas vanitatū oīa vanitas. Ecc̄s. j. Remediū qͦd habemꝰ ad inſtar aquile queramꝰ lapidē fortē. Iſte lapis eſt xp̄s. de quo DauidCapidē quē reprobauerūt edificates hic factus eſt in caput anguli. pͣs. cxvij. In iſto la

pide ꝑcutiamꝰ roſtrū ꝯſiderādo hūilitatemxp̄i. Practice Si qͥs hꝫ deſideriuꝫ aſcēdēdiad dignitatē. regimē. ⁊c̄. Cogita ſi xp̄s voluit hr̄e regimē. dignitatē. honores. īuenies. Idem de deſiderio ornādi. Reſpice ſixp̄s voluit ornari veſtiri. inuenies triginta tribꝰ annis portauit eandē veſtē pauperrimā. Idē de ſuꝑbia in equis. mulis. ⁊c̄.ꝑcute roſtrū tuū ad petrā nūqͣꝫ voluit eqͥtare niſi neceſſitate in azino. Zach̓. ix. EtMath. xxj. Idē de ſuꝑbia recipiēdi vīdictāXp̄m reſpice videbis noluit ſe vīdicarede inimicꝭ. lꝫ eſſꝫ magnꝰ. īmo dixit. pr̄ dimitte ill̓ qꝛ neſciūt qͥd faciūt. De aucͣtas Dd̓.pͣs. cxxxvj. Beatꝰ tenebit .ſ. hūilitatē: allidet ꝑuulos ſuos .ſ. motꝰ ſuꝑbie. ad petraꝫ .i.ad xp̄m. Tūc poterit recipere cibum anime.Scd̓a ꝟ̓tꝰ neceſſaria ad reformatōeꝫ viteeſt liberalis pietas. ordinat homīeꝫ circaꝓximū qn̄ de gratijs ſibi a deo factꝭ fac̄ partem ꝓximo. v̓bi gr̄a. Si deꝰ facit tibi grāmde intellectu. iuua ignorantē ne erret vel decipiat̉. Si es deuotꝰ timēs deū. ꝓximuseſt peccator. dulciter corrige ip̄ꝫ. Si habesbonā eloquentiaꝫ. loquere ꝓximo neſcitloqͥ ⁊c̄. Sic facis ꝑtem ſibi de bonis ſpūalibus. Idē facias de bonis tꝑalibꝰ corꝑalibus. Si tu es fortꝭ. ꝓximis fit violētia. defende. Si es nobilis vel miles potēs ī villadefende viduas pupillos ꝑſecutionē patiunt̉. Idem de pecunijs da pauꝑibꝰ. Ecceqͥd eſt liberalis pietas bn̄dictꝰ ſic reformatur. Auc̄tas. Unuſqͥſqꝫ ſic̄ accepit grāꝫ ī alterutrū illā miniſtrātes ſic̄ boni diſpenſatores multiformis gr̄e dei. Petri. iiij. Nota de exꝑimentū in natura de ferpēte ꝓbatum a philoſophis. Nam qn̄ ſerpēs ꝓpt̓ duriciam pellis p̄t ſe bn̄ mouere abſtinetmultos dies. tandē ad ſtrictū foramē dimittit pellē durā. Hic ſerpēs ſignificat ꝑſonaꝫauarā duplici rōne. Prima qꝛ d̓s dedit ſerpenti terrā ad comedēdū Ait dn̄s d̓s ad ſerpentē. Terrā comedes omībꝰ diebꝰ vite tueGen̄. iij. Sic auarꝰ comedit terrā. qꝛ ſꝑ habet farinā vel terrena in ore ſuo loquēdo denundinis foris ⁊c̄. Scd̓a. qꝛ ſerpētesincedūt recte ſed ſerpēdo tortuoſe. Idem dediuite auaro. qn̄ pauꝑ venit ad vt mutuet ſibi amore dei decē florenos. Si reſpōdet certe libēter amore vr̄i. incedit recteSꝫ qn̄ dicit. Ecce qn̄ veniet notariꝰ dicetꝭ. ſint duodecim. ita ponet̉ in carta. Eccetortuoſus. vel qn̄ recipit poſſeſſiones in pi-