Druckschrift 
1 (1488/89) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo II

habeamꝰ vitam eternā. ad Roma. vj. Fineꝫvero vitā eternā .ſ. hr̄e. Si quelibet ꝑſonavult opus ſuū veniat ad fineꝫ. multo magis deus. Ideo vult deꝰ de nobis ſaluationem celeſtialem. que eſt finis noſter. Auc̄tasLuce. xix. Uenit filiꝰ hominis querere ſaluum facere qͦd perierat. Subditur. eſtvoluntas ante pr̄eꝫ veſtrū qui in celis eſt vtpereat vnꝰ de puſillis iſtis. Matthei. xviij.¶Queſtio. diceret aliquis ſi volūtas dei eſtvt omēs ſaluent̉. quare tot damnant̉ ſuavoluntas ſit omnipotēs. Quare ergo damnant̉ tot infideles. iudei. agareni. et tot mali chriſtiani. ſi deꝰ vult vt omēs habeant ſaluationē celeſtialē. quare ergo tot vadunt addamnationē. Reſponſio. Uoluntas dei eſtvt omēs ſaluent̉. ſed tu vis ſaluari. ſꝫ dices. volo ſaluari. Reſponſio verum eſt ꝟbo.ſed de facto. Unde dicit ſe velle ire adnuſciam verbo et recipit facto viam verſusmaguntiā mentit̉. Idem ſuꝑbus dicit verbo vult ſaluari ire ad paradiſum. ſed facto recipit viam inferni. Idem dicat̉ quolibet peccato. Unde eſt voluntas ſꝫ velleitas. vt dicit ſanctꝰ Thomas. in his volunt viam peccatoꝝ ire ad paradiſū. Patꝫergo tu vis ſaluari. voluntate ꝓprie dicta. dum intendis in peccatis permanere. Nota de rege ſimilitudinē vult om̄sde ciuitate habeant bonū viuant. ſi dicat̉.ergo quare ſuſpenditis illum. Reſpōſio. qͥafecit cōtra ordinatōnem meā. Ego ordinauiꝓpter bonū ipſoꝝ ne furent̉ aliquid. ſꝫ iſtefecit oppoſitū. ergo. ⁊c̄. Idem de alijs peccatis. Idem de deo vult omēs habeāt bonum ſaluationis celeſtis. ideo ordinauitomēs infideles veniant ad fidē baptiſent̉.et ipſi nolūt obedire. ideo damnant̉. qͥa deꝰ vult cogere liberū arbitriū. Ideo de chriſtianis ordinauit decem p̄cepta. ⁊c̄. et nolūtfacere. Idem de religioſis clericis ordinauit vt viuant honeſte. ⁊c̄. et nolunt. Sicutem̄ bonꝰ dominꝰ et iuſtꝰ vult omnes ſibiſubditi habeant bonū ſeruādo ſuas ordinationes. ita et deꝰ. quia iſta eſt dei volūtasfecta. De qua dicit apl̓us. Qui cepit in vob̓opus bonū ꝑficiet vſqꝫ in diem ieſu chriſti.ad Phil̓. j.Dominica infra octauas Epiphanie. Sermo ſecundus.Eformamini ī nouitate ſenſus veſtri. ⁊c̄. ad Ro. xij.

et in epiſtola dn̄ice currentis. Pro declaratione ⁊c̄. Sciendū inter omēs creaturasquas deꝰ fecit ſingulariter qͥd fecit in homine. Qm̄ alie creature aut ſunt pure ſpūalesvi angeli. aut pure corꝑales vt iumenta. ſedhomo habet vtrūqꝫ. habet aūt aīaꝫ ſpūaleꝫ quā ꝑticipat āgelis. corpꝰ aīalibus.Deus fecit vt doctor facit aliquem librū. poſt in fine libri totū epylogat ī vno capl̓oIta fecit deꝰ fecit vnū magnū librū .ſ. iſtuꝫmundū. in quo vult legere poteſt ibi legere diuinā potentiā in creatione. dei ſapientiam in ornatione. dei miſericordiā in cōſeruatione. Fecit omēs creaturas corꝑales etſpūales. vltimo hominē ꝑticipat omnibꝰ creaturis tam ſpūalibꝰ qͣꝫ corꝑalibꝰ.lapidibꝰ in eſſe. cum plantis in eſſe viuere. iumentis in eſſe viuere ſentire. angel̓in eſſe viuere ſentire ītelligere. Illd̓ videt̉dicere ſcpͥtura ſacra. Gen̄. ij. Formauit deꝰhoīem de limo terre. qͣꝫtum ad corpꝰ. Et factus eſt homo in aīaꝫ viuenteꝫ. Ex ſequit̉ꝯtradictio in hoīe. qꝛ homo eſt ex duabꝰ naturis ꝯtrarijs. ſcꝫ corꝑali ſpūali. Corpusnaturalit̓ vult deſcendere ad delectatōes ⁊c̄Anima aūt vult aſcendere ꝯtemplatōem⁊c̄. Ecce ꝯtradictio. Auc̄tas. ad Gal̓. v. Caro concupiſcit aduerſus ſpm̄. et ſpūs aduerſus carnem. ⁊c̄. Angelo nihil ꝯtradicit. neciumentis. ſed homini. qꝛ qn̄ vult facere aliqͦd bonū. ſtatim ſequit̉ ꝯtradictio. belluꝫportamꝰ nobiſcū. Et quia ex ſunt ml̓ti inordinati in mūdo. ꝓpter dicit nob̓ apl̓sin themate. Reformamī in nouitate ſenſusveſtri. dicit carnis. ſed ſenſus .i. aīe. Egoqueſiui amore veſtri quas ꝟtutes homopoteſt reformari et inueni tres. pͥma ordinat hominē. erga deum. ſcd̓a erga ꝓximūtertia erga corpus ꝓprium. Prima eſt vera humilitas.Secūda liberalis pietas. Tertia pura caſtitas.Ex his d̓t thema. Reformamini ī noui. ⁊c̄. Dico pͥmo pͥma virtꝰ poteſt reformari eſt vera hūilitas ordinat hoīem erga deū. Nota qꝛ quaſi totꝰ mūdus ſecutꝰ eſtdoctrinā illiꝰ mali mgr̄i. ſcilꝫ Luciferi docuit ſuꝑbiā. Dic qūo in ſerpēte venit ad mulierē ad ꝑtē debiliorē ville. legit ſibi lectōꝫſuꝑbie. qn̄ dixit eſſent ſic̄ dij ſciētes bonūet malū. ſtatim ſuꝑbiuit. Sicut em̄ habemus carnē noſtrā ab Eua. ſic etiaꝫ inclinamur ad ſuꝑbiā. Sꝫ vide qualit̓ deꝰ reforma