Druckschrift 
1 (1488/89) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

VISermo

Primo ī credēdis. qꝛ ſic̄ ille viget ītellctūnat̉ali qn̄ intrat magnā domū vl̓ palaciū ītellectu nat̉ali cognoſcit potētiaꝫ dn̄i illd̓fecit. ⁊c̄. Sic ꝑſona viget intellectu naturali qn̄ videt palaciū hꝰ mūdi. cuius camereſunt ī celo vbi ſunt filij amici dei. Stabu eſt vbi ſumꝰ nos beſtijs. Carcer īferni eſt inferiꝰ in corde terre malefactoribꝰ.Ex aſpectu palacij hꝰ mūdi poteſt cognoſci potētia dn̄i talē domū creauit ſolo intellectu naturali abſqꝫ mgr̄o et doctore. qͥanulla domꝰ fit a ſeipſa. Item in ordinatōne motu corpoꝝ celeſtiū intellectu nat̉ali poteſt cognoſci ſapientia dei. Itē ex eoꝝ vtilitate. qꝛ influūt qͦtidie ꝯtinue p̄t cognoſcibonitas dei. Hoc d̓t apl̓s ad Ro. j. Inuiſibilia dei a creat̉a mūdi ea facta ſūt intellecta ꝯſpiciunt̉. ita vt ſint inexcuſabiles Nota inuiſibilia dei. ſicut ſūt attributa diuinavt potentia. ſapientia. bonitas. ⁊c̄. a creatura mūdi .ſ. ab hoīe intellectu vigēte. ea quefacta ſūt ⁊c̄. ita ſunt inexcuſabiles .ſ. illi credūt. Scd̓o lumine intellectꝰ nat̉alispoſſumꝰ nos gubernare in fiendis. vn̄ datoy deꝰ dediſſet nob̓ decē p̄cepta moralia.iutellectū naturalem poſſent ſciri teneriQm̄ intellectu nat̉ali ſcit̉ oſtēdit̉ ẜuat̉iullꝰ fidelis ſeruꝰ bonꝰ dꝫ aliqua re r̄curere ad inimicos dn̄i ſui. nec ill̓ aliqͥd tratare ꝯͣ dn̄m ſuū dat ſibi vitā ꝓuiſionemcꝫ in ſuis neceſſitatibꝰ debꝫ recurrere adn̄m ſuū potētē bonū. Ecce pͥmū p̄ceptū.Non habebis deos alienos. Scd̓o intelletus nat̉alis oſtendit indicat ẜui ſubiti debēt loqͥ de dn̄o ſuo reuerētia Ecceecundū. aſſumes nomē dei tui inuanū.Tertio intellectꝰ nat̉alis dictat ẜui faciātliqͥd tenent̉ facere aliqͦd ſeruitiū dn̄o ſuoexqͦ ip̄e ꝓuidet ip̄is de victu. Ecce tertium.Memēto vt diē ſabbati ſanctifices. Quarto intellectꝰ nat̉alis dictat qͥlibꝫ dn̄s vult ī domo ſua iuuenes honorēt ſenes. Eccequartū. Honora pr̄em matrem tuam. ⁊c̄.Quinto nullꝰ dn̄s vult in domo ſua aliqͥs recipiat vindictā de iniuria ſibi fctā. ſed petat ab eo iuſticiā. Ecce qͥntū. Non occides. Sexto nullꝰ dn̄s vult in domo ſuaaliqͥs filiabꝰ vel ancillis ſuis carnalit̓ueniat niſi ip̄e dederit ſibi in ꝯiugiū. Ecceſextū. Non mechaberꝭ Septimo nullꝰ dn̄svult in domo ſua aliqͥs recipiat aliqͥd abeo vel ab alio ſꝫ ſit ꝯtentꝰ de ꝑte ſua quamdn̄s ſibi dedit. Ecce ſeptimū p̄ceptū. Non

furtū facies. Itē nullꝰ diffamet alterū. etſic de alijs. Patꝫ lumē intellectꝰ nat̉alisdictat nob̓ qͥd fienduꝫ. Auc̄. Cum genteslegē hn̄t nat̉alit̓ ea legꝭ ſūt faciūt. eiuſmodi legē hn̄tes ipſi ſibi ſunt lex. oſtendūt opꝰ legꝭ ſcpͥtū ī cordibꝰ ſuis. teſtimoniūreddēte illis ꝯſcīa ip̄oꝝ. Ro. ij. Tertio lumēintellectꝰ nat̉alis ſufficit ad oſtendendū nobis qͥd a deo ſit ſperandū. Qm̄ naturaliſdictat quilibet bonꝰ dn̄s potens. ſapiens iuſtꝰ dat retributōeꝫ ſuis bonis ẜuitoribꝰ malis ẜuitoribꝰ dat punitōeꝫ. d̓s ſitſūme bonꝰ iuſtꝰ potēs ſapiēs. oꝫ dicerencc̄itate p̄miat ſuos bonos ẜuitores quiẜuiūt ſibi iuxta ſuā volūtatē. punit malos ⁊c̄. Hec āt retributio bonoꝝ vl̓ punitiomaloꝝ ẜuitoꝝ fit in mūdo. oꝫ dicere neceſſario credere eſt alia vita in p̄miat bonos punit malos. vel deꝰ eſſꝫ iniuſtꝰqͦd abſit. De apl̓us. Sine fide īpoſſibileeſt quēqͣꝫ placere deo. Credere em̄ oꝫ accedē ad deū. qꝛ eſt. inqͥrentibꝰ ſe remunerator ſit. ad Heb̓. xj. De iſto lumīe intellectusnat̉alis d̓t thema. Ambulabunt gentes. ⁊c̄. Dico ſcd̓o ſecundū lumē nob̓ neceſſariū eſt lumē de doctrina ſpūali. qꝛ pͥmūlumē ſcꝫ intellectꝰ nat̉alis ſolū nob̓ d̓clarat dēmꝰ credere vnū deū qͥd fiendū quidſperandū. ſꝫ declarat nob̓ nec on̄dit ille deꝰ vnꝰ ſit in eſſentia trinꝰ in ꝑſonis. qꝛ ītellectꝰ nat̉alis ſufficit ad declarandūvt pulcre on̄dit ſanctꝰ Tho. j. ꝑte. q. xxxij. ar.j. Huiꝰ rōnem ſuꝑiꝰ in qͦdā ẜmone reperies. fuit nobis neceſſariū lumē doctrine ſpiritualis ab ore dei incarnati di. Tres ſūtteſtimoniū dant in celo. pr̄. v̓bū. ſpūſſctūsEt tres vnū ſūt .j. Ioh̓. v. Itē lumē intellectꝰ nat̉al̓ ſufficit nob̓ ad declarandumqͣliter de ill̓ tribꝰ ꝑſonis diuinis. nec pr̄ necſpūſſanctꝰ ſꝫ filiꝰ fuit incarnatꝰ. ſꝫ oſtēdit̉ lumine doctrine apl̓s dicat. Qui in forma dei eſſꝫ rapinā arbitratꝰ ē eſſe ſe eqͣleꝫdeo. ſꝫ ſemetip̄m exinaniuit formā ẜui accipiēs in ſil̓itudinē hoīm factꝰ et habitu īuētus vt. ad Phil̓. ij. Itē ſufficit intellectus nat̉alis ad declarandū qūo ꝟgo ꝯcepit peꝑit. qūo poſt partū ꝟ̓go ꝑmaſit. Sꝫnob̓ on̄dit̉ lumīe doctrine ſpūalis dicentisEcce ꝟgo ꝯcipiet pariet filiū. pr̄eꝫ necſpm̄ſāctu. vocabit̉ nomē eiꝰ emanuel. yſa.vij. Itē xp̄s ſit paſſus in cruce inqͣꝫtūdeꝰ ſꝫ inqͣntū. ſufficit intellectꝰ nat̉aliſad declarandū. fuit neceſſariū lumen do