Sermo. II.
incātatores pn̄t ꝓferre certa v̓ba ip̄o audiēte capiūt eū. al̓s n̄. Iō qͥd facit ip̄a inſtinctunaturali qn̄ audit vocē incātatorꝭ poīt vnāaurē ſuꝑ lapidē. ⁊ cū cauda claudit aliaꝫ neaudiat vba incātatorꝭ. ⁊ ſic n̄ incātat̉ nec capit̉. Dicit xp̄s ꝙ ita faciamꝰ nos ꝙ habeamꝰprudētiā ẜpētis qn̄ demones vl̓ alie male ꝑſone volūt nos īcātare vel caꝑe ⁊ īpedire nevadamꝰ ad ꝑadiſum tēptātes nos dicendoaliqͣ v̓ba ad aures corꝑis vl̓ cordis. ſic̄ ẜpētes facere dēmꝰ ⁊ ponere aurē dextrā ſuꝑ illūlapidē de qͦ dic̄ paulꝰ. jͣ. ad Co. x. Petra autēerat xp̄s. ⁊ claudere aurē ſiniſtrā cū cauda .ſ.mortꝭ. qͥa ſic̄ cauda eſt vltima ꝑs ẜpentis. ſicmors ē vltima ꝑs hoīs. ꝟbi gr̄a. Si diabolus vl̓ aliqͣ mala ꝑſona vult te incātare d̓ ſuperbia dicēdo. qͣre tu nō īcedis ornatꝰ ſicuttal̓ vl̓ aſſociatꝰ. cū ſis d̓ meliori genere magꝭdiues ⁊c̄. ſtatī ponas aurē in lapide cogitando quō xp̄s iuit īdutꝰ. qꝛ. xxxiij. ānis portauit eandē tunicā. ⁊ cauda mortꝭ claude aliāaurē .ſ. ſiniſtrā .ſ. cogitādo qͥd portabis tecuꝫ⁊ qͥd dices deo d̓ vanitate veſtiū ⁊c̄. Ecce qͣre dic̄. Eſtote gͦ ⁊c̄. Idem ſi vult te īcatare deauaricia. luxuria. gula. vindicta ⁊c̄. cogita d̓xp̄o ⁊ ī morte qͥd erꝭ ⁊ qͣlis ſnīa dat̉ auaris. luxurioſis ⁊c̄. gͦ diſce vbi ſit ſapīa. ¶ Scd̓o diſce qͥd ſit ꝟtꝰ. h̓ on̄dit̉ fortitudo ſpūal̓ q̄ notāter d̓r ꝟtꝰ ⁊ n̄ fortitudo. Qm̄ fortitudo ē duplex .ſ. corꝑalis ⁊ ſpūal̓. Fortitudo corꝑalisnō eſt ꝟtꝰ in qͣ deꝰ ſit q̄rendꝰ. qꝛ aīalia brutaſunt fortiora hoībꝰ. vbi gr̄a. Fortitudo ē luctare. ſꝫ vrſus vincet vos. Idē de curſu ſedvnꝰ equꝰ ſuꝑabit vos. Idē de ſaltū ſꝫ vnusceruꝰ ſaltabit pl. Idē fortitudo eſt portareonꝰ. ſꝫ plꝰ portat mulꝰ Licet gͦ fortitudo corporal̓ ſit bona ⁊ ẜuiat qn̄qꝫ. nō tn̄ eſt ꝟtus.Sꝫ fortitudo ſpūal̓ ſic̄ eſt reſiſtere ⁊ ꝯͣdicerepctīs. iſta eſt ꝟtꝰ. nō dimittere bonā ⁊ ſanctāvitā inceptā nec pnīam. iſta ē virtꝰ. Itē tenere ⁊ ẜuare firmit̉ bonas ordinatiōes ꝓ vtilitate cōitatꝭ. hͦ eſt ꝟtus ſpūalis de qͥ dꝫ homogl̓iari ⁊ ſe app̄ciare ⁊ nō d̓ fortitudine corporali q̄ eſt cōis hoībꝰ ⁊ iumētꝭ. De iſta fortitudine corꝑali nō ſe app̄ciabat̉ dauid licet eſſꝫfortiſſimꝰ. qꝛ adhuc puer. xvj. ānoꝝ qn̄ cuſtodiebat oues pr̄is ſui ⁊ ad eos veniebat leo l̓vrſus. dauid auferebat ab eis p̄dā ⁊ occidebat eos. vt ptꝫ. jͣ. Re. xvij. Nā leonē ⁊ vrſuminterfeci ego ẜuꝰ tuꝰ. Sꝫ gloriabat̉ de fortitudine ſpūali. de qͣ dicebat d̓o. Fortitudinēmeā ad te cuſtodia .ſ. reſiſtēdo ⁊ ꝯͣdicēdo peccatꝭ. qꝛ deꝰ ſuſceptor meꝰ es. pͣs. lviij. Iō ſan
ctus paulꝰ ꝓ nob̓ orādo dicebat Det vobisdeꝰ ẜm diuitias gl̓ie ſue ꝟtutē .ſ. fortitudiniſſpūalis corroborari ꝑ ſpm̄ ſctm̄ eiꝰ ī interiori hoīe. ad Eph̓. iij. ¶ Tertio diſce vbi ſit ītellectꝰ. Ecce iuſticia iudicial̓ ſiue ītellectualis q̄ ꝑtinet ad iudices Diceret aliqͥs īpropͥeloqͥt̉ ꝙ ꝟtꝰ iuſticie dicat̉ ītellectꝰ. Rn̄ſio ꝙ hͦnotāter dicit ad on̄dēdū iudicibꝰ ꝙ iuſticianō eſt fiēda ẜm ſenſualitatē. ſꝫ rōnabilit̓ ꝑ ītellectū. vbi gr̄a. Si litigāt corā iudice diues ⁊ pauꝑ. diues ꝓmittit iudici pecunias.⁊c̄. pauꝑ ꝟ̓o plorat. Si iudex vult iudicareẜm ſenſum viſus. qꝛ videt diuitē ꝓmittētemſibi ⁊c̄. pauperē flenteꝫ nō bn̄ iudicabit. Sꝫꝑ intellectū examīata pͥus cā dꝫ dare iuſticiam ꝓ illo qͥ habꝫ bonū ius ſiue ſit diues ſiuepauꝑ Itē nō dꝫ ſenſu auditꝰ iudicare. vbi gͣtia. Si nobilis. baro. miles. ⁊ ruſticꝰ litigātcorā iudice ⁊ nobil̓ loquit̉ cōminādo ⁊c̄. iudex nō dꝫ iudicare ẜm aures. ſꝫ ꝑ intellectuꝫdādo iuſticiā rectā ⁊ ſnīam ꝓ illo qͥ hꝫ ius rectū. ⁊ nihil dꝫ timere Itē nec ſenſu tactꝰ. v̓bigr̄a. ſi ꝯſanguineꝰ iudicis litigat corā eo cūextraneo vl̓ iudeo vbi pr̄ vl̓ frat̓ vl̓ ꝯſanguineꝰ tāgant iudicē in carne vl̓ ſanguīe nō dꝫiudicare ẜm tactū. ſꝫ ꝑ ītellectū ⁊ rōnem. ꝗm̄iudex ī iudicio n̄ dꝫ cognoſcere nec pr̄eꝫ necmatrē nec frēm nec amicū. ſꝫ extra iudiciū faciat eis bonū feſtū. Itē nec ſenſu olefactus¶ Nota ꝙ legit̉ in talmuth d̓ illo falſo meſſia bartoſmā incātatore qͥ dicebat ſe ꝑ odoratū iudicare qͥs eſſet bonꝰ vl̓ malꝰ. quē iudei voluerūt ꝓbare ⁊ clauẜ ſibi ocul̓ ſtatuer̄tcorā eo duos hoīes ⁊ vnꝰ erat bonꝰ ⁊ aliꝰ p̄uus ⁊ malꝰ. Qui male ſentētiauit iō fuit male ſentētiatꝰ. Itē nec ſenſu guſtꝰ .ſ. ꝓpt̓ ꝯuiuiavel dona ſeu encenia. Dic de illo rege cui fuit pn̄tata pulcra anguilla. ⁊ qꝛ ſapuit ſibi dedit ſnīam ꝓ illo qͥ pn̄tauerat ſibi anguillamCū aūt cacellariꝰ ꝯͣdiceret. qꝛ ꝯͣ iuſticiā. Rn̄dit rex. Uere anguilla ſapuit nob̓. Iō de iudice dicit ſcpͥtura ſcā. Nō ẜm viſionē ocl̓oꝝiudicabit. neqꝫ ẜm auditū auriū arguet. ſediudicabit ī iuſticia pauꝑes ⁊ arguet ī eqͥtateꝓ māſuetꝭ terre Iſa. xj. ¶ Quarto diſce vbiſit lōgiturnitas vite. Ecce h̓ tꝑantia corꝑal̓Sꝫ qͣre vocat eā ſic ⁊ n̄ ꝓprio ſuo noīe. qͥa ſic̄iuſticia ex ſua cauſa d̓r ītellectꝰ. ita tꝑantiaex ſuo effectu. qꝛ dat lōgā vitā. Iō vocat̉ lōgiturnitas vite. ꝟbi gr̄a. Dent̉ duo hoīes qͦrū vnꝰ ſit abſtinens ⁊ alt̓ guloſus. naturalit̓multo ampliꝰ viuet abſtinēs. Dicūt mediciꝙ pl̓es interficit cibꝰ qͣꝫ gladiꝰ Cū tn̄ moriāt̉