In feſto circūciſionis

Memento cuiꝰ capitis ⁊ cuiꝰ corꝑis ſis mēbrū. Reminiſcere qꝛ erutꝰ de poteſtate tenebraꝝ trāſlatꝰ es in lumē ⁊ regnū. Noli te iterū ſeruituti diaboli ſubijcere. qꝛ p̄ciū tuū ſāguis xp̄i eſt. qui veritate te iudicabit. qͥ miſericordia te redemit. Ergo exqͦ p̄ciū nr̄e redēptionis ē tā magnū ⁊ tāti valorꝭ caueamusne vēdamꝰ nos dyabolo modico p̄cio ſuꝑbie. Suꝑbꝰ vēdit ſe diabolo modico ventoſuꝑbie ⁊ vanitatꝭ. Auarꝰ vno denario. Luxurioſus modica delectatiōe Guloſus vnocibo vl̓ vna tacea vini. ¶ Ad cognoſcendūqͣnta eſt culpa illiꝰ qͥ peccat mortalit̓. nota h̓parabolā de mercatore qͥ emerat margaritāp̄cioſam. quā cōmiſit vxori ad cuſtodiēduꝫin panno inuolutā. quā dedit ꝓ folio lactuce. Quilibet noſtꝝ reputat hāc mulierē fatuam fuiſſe. Sꝫ vtinā nos nō ſimꝰ in eadē fatuitate. Hic mercator eſt xp̄s. Lapis p̄cioſus ſeu margarita eſt aīa noſtra. q̄ plꝰ valetqͣꝫ aliqͥd corꝑale. q̄ eſt empta p̄cioſo ſanguīeIeſu xp̄i. j. Petri. j. Nō corruptibilibꝰ auro ⁊argēto redēpti eſtis de vana veſtra ꝯuerſatione paterne traditōis .i. vēditiōis. ſed p̄cioſo ſāguīe qͣi agni īmaculati xp̄i Hāc margaritā pāno carnis īuolutā xp̄s cōmiſit mihi⁊ tibi ⁊ illi. Mulier trāſiēs portās lactucasvl̓ hmōi eſt tēptatio. calor eſtatꝭ ē ardēs deſideriū illiꝰ rei ꝓ qͣ peccas mortalit̓. tūc tradis diabolo margaritā ꝓ tribꝰ lactucis .ſ. cogitatiōe. locutiōe. ⁊ oꝑatione. Ideo caueatAlias dicit Dauid. frater nō redimit. qꝛ nullus purꝰ homo poterat redimere. Dic̄ ſanctꝰTho. iij. ꝑte. q. j. ⁊. ij. ſcd̓m ꝙ nulla pura creatura potuit ſatiſfacere ꝓ natura humana. q.xlix. v. pͥmū. Itē. iij. ſcpͥto. diſ. j. ij. nonū. Sꝫſatiſfactio ꝓ tota natura hūana debuit fieriꝑ mortē xp̄i qꝛ debuit eſſe vniuerſalis ⁊ exēplar cuiuſlibꝫ alteriꝰ. vt dicit ſanctus Tho.iij. diſ. ij. capl̓o. iij. ⁊ in de veritate. q. xxix. vij.ſextū. Un̄ Dauid ſubdit. redimet hō .ſ. deus⁊ nō dabit deo placationē aīe ſue. Et ſequit̉pena. laborabit in eternū. ⁊ viuet adhuc ī finem. quia eternaliter erit in pena. ergo auiſemur ne peccemꝰ mortalit̓. ¶ Tertiū qd̓ hodie fuit factū in ꝑſona infantis Ieſu chriſtifuit donatio noīs ꝟtuoſi cū dicit̉. ſaluatorꝭ.Sicut nos mō imponimꝰ nom̄ ī baptiſmoHoc nomē Ieſus eſt ꝟtuo ſum. qꝛ oēs ꝟtutes qͥs deꝰ poſuit in herbis lapidibꝰ verbisplanetis ſtellis cōſtellatiōibꝰ oēs ſunt ⁊ cōtinent̉ in hoc bn̄dicto nomīe Ieſus. qd̓ fuithodie datū xp̄o Luce. ij. Poſtqͣꝫ cōſumma-

ti ſunt dies octo vt circūcideret̉ puer. vocatū eſt nomē eiꝰ Ieſus. Circa hͦ nota ꝙ hͦ nomen Ieſus cōueniēter xp̄o impoſitū eſt ī ſuacircūciſione. vt dic̄ ſanctꝰ Tho. iij. ꝑte. q. xxx.vij. ar. ij. qꝛ noīa debēt ꝓprietatibꝰ reꝝ rn̄dereEt hͦ patet in nomībꝰ geneꝝ ⁊ ſpecieꝝ. qꝛ vtdicit̉ qͣrto metaphiſice. Ratio quā ſignificatnomē eſt diffinitio q̄ deſignat ꝓpriā rei naturā. Nomīa aūt ſingulariū hoīm ſemꝑ imponunt̉ ab aliqua ꝓprietate eiꝰ cui nomē imponit̉. vel a tꝑe vel a cognatiōe. vel etiā ab euētu. vel ex aliqua qͣlitate. Hoꝝ oīm exempladoctor ſanctꝰ ibi ſupͣ in corꝑe articuli ponitSꝫ noīa q̄ imponunt̉ aliqͥbꝰ diuinitꝰ ſemꝑſignificāt aliqd̓ gratuitū donū ei diuinitusdatū. ſicut Gen̄. xvij. dictū eſt abrae. Appellaberis Abraā. qꝛ patrē multaꝝ gentiū ꝯſtitui te. Et Matth̓. xvj. dictū eſt Petro. Tues petrꝰ. ⁊ ſuꝑ hāc petrā edificabo eccīaꝫ meam. Quia igit̉ xp̄o hoc munꝰ gratie collatūerat vt ꝑ ip̄m oēs ſaluarent̉. ideo cōueniētervocatū eſt nomē eiꝰ Ieſus .i. ſaluator. angelo hoc nomē p̄nunciate nō ſolū matri. ſꝫ etiam Ioſeph qͥ erat futurꝰ nutriciꝰ. Idē ſctūsThomas ibi ſupͣ. in ſolutiōe ad ſecūdū dicit. ꝙ hoc nom̄ Ieſus eſt nomē ꝓpriū chriſtoīquātū ſignificat ſpiritualē ⁊ vniuerſalē ſalutem. nō autē vt particularē ⁊ temꝑalē. Sicem̄ his qui fuerūt an̄ xp̄m potuit ꝯuenire hͦnomen Ieſus. ⁊ pluribꝰ ante xp̄m fuit in veteri teſtamēto impoſitū. vt patet etiā ex genealogia xp̄i vbi dicit̉. qui fuit her qui fuit ieſuqui fuit eliezer. Luce. iij. Itē hoc nomē Ieſus ſignificat humana naturā. ſed xp̄s naturā diuinā ⁊ humanaꝫ. vt dicit ſanctꝰ Tho.iij. ꝑte. q. xvj. ar. v. in corꝑe articuli vbi dicit.ꝙ in hoc noīe xp̄s intelligit̉ ⁊ diuinitas vngens ⁊ humanitas vncta. Et ī tertio ſcpͥto.idiſ. x. ⁊. xj. cōtra gētileſ. iiij. ca. xxiiij. Hic nota pulcrā ſpeculationē. videt̉ mihi ꝙ ſpiritꝰſanctꝰ tenuerit erga chriſtū modū quem tenent doctores vl̓ ſcriptores erga libruꝫ. Etlibro cōpoſito imponūt ſibi nomē vel tytulum de lr̄a rubea iuxta materiā de qua tractat liber. vt de aīa. vel de celo ⁊ mūdo. et ſicde alijs. Sic etiā ſpūſſanctꝰ cōpoſuit ⁊ ſcripſit librū .ſ. corpꝰ xp̄i ip̄m formādo ⁊ organizando ⁊ aīam cū potētijs creādo in quo ſcripſit omēs v̓tutes theologicaleſ. morales. ⁊c̄Iō dicebat deꝰ pater ſpirituiſancto. Sumetibi librū grandē ⁊ ſcribe in eo ſtilo hominiſIſaie. viij. Magnꝰ liber fuit xp̄s. qꝛ exiſtenſin terra tangebat celū. ⁊ nō habebat tytulū.