Druckschrift 
1 (1488/89) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica prima aduentus domini

ſtatu innocētie indigebāt veſtibꝰ. qꝛ nihilerat eis īhoneſtū nec verecūdū nec īmūdumnec ī ꝑadiſo terreſtri viget frigꝰ.. ꝑte. q.cij. ar. ij. Sꝫ ſtatī pꝰ pctm̄ exqͦ aīa fuit inobediēs deo etiā caro fuit īobediēs aīe habuitfrigꝰ. tūc deꝰ fecit eis tunicas pelliceas.Et quēadmodū veſtꝭ cooꝑit corpꝰ ſeu car. ſic ꝟtꝰ cooꝑit aīam. Quia ẜm ſan. Tho. Iſa. lij. veſtes ſctōꝝ ſūt ad ꝓtegēdū calefaciendū ornādū. ſūt alba mūda odorifera. Et ẜm eūdē pͣſ. xliiij. veſtis eccīe ē duplexſcꝫ doctrina vtriuſqꝫ teſtam̄ti oꝑa ꝟtuoſa. dic̄ ph̓s. ij. ethi. ꝟ̓tꝰ eſt habitꝰ electiuꝰ. de v̓tutibꝰ dic̄ apl̓s. In ingemiſcimꝰhabitatōꝫ noſtrā de celo eſt ſuꝑindui cupientes. ſi tn̄ veſtiti nudi īueniamur. ſumꝰ in tabernacl̓o īgemiſcimꝰ gͣuati eo nolumꝰ expoliari. ſꝫ ſuꝑueſtiri. ij. ad Co. v.Ecce quō oꝑtet nos īdutos veſtibꝰtutū. Et patet rn̄ſio ad vnā q̄ſtionē quā facitis vos. Si ī alio mūdo erimꝰ nudi vl̓ induti maxīe pꝰ diē iudicij Dico boni ſaluatierūt induti. mali aūt dānati erūt nudi. Beati em̄ erūt induti v̓tutibꝰ. vt ſol eſt īdutusclaritate. dic̄ beatꝰ Ioh̓. Apoc̄. xxj. Beatus vigilat cuſtodit veſtim̄ta ſua ne nudus ābulet. videāt turpitudīes eiꝰ. Cuꝫvita dn̄i nr̄i ieſu xp̄i quā tenuit ī mūdo fuerit ſctā ꝟtuoſa intm̄ xp̄s d̓r ſolū ꝟtuoſus ſed etiā ꝟtꝰ.. ad Co. j. Nos p̄dicamusxp̄m dei v̓tutē. Perſona viuit ꝟtuoſe induit xp̄m ip̄m imitādo ī vita ꝟtuoſa Et ẜmhūc modū dic̄ apl̓s ī themate. Induimī dominū ih̓m xp̄m .i. xp̄m imitamī in ſctā ꝟtuoſa vita ꝯuerſatōne. patet thema. vtmeliꝰ poſſim vob̓ declarare qͣlit̓ poterimꝰ induere xp̄m ip̄ꝫ imitādo reꝑio motiuū a qͣdāauctoritate ſacre ſcpͥture. vocat xp̄m ignēdicēs. Deꝰ nr̄ ignis ꝯſumēs ē. ad Hebre. xij.Nota ſctūs Tho. Iſa. x. deꝰ d̓r ignis. qͥaſubtil̓ eſt tripl̓r .ſ. ẜm ſub̓am. ſcīam. apparētiā. lucidꝰ. qꝛ manifeſtat. delectat. dirigit calidꝰ. qͥa viuificat purgat deuaſtat. leuis. ꝓpter motū ſitū imꝑmixtionē. ibideꝫxxxiij. dn̄s d̓r ignis. qꝛ purgat inflāmatdemnat. ad idē ad Hebre. xij. dn̄s d̓r ignisqꝛ ignis int̓ſenſibilia ē nobilior. clarior. actiuior. actualior. altior. magis purgās ꝯſumēs ſic̄ deꝰ. Sicut ferruꝫ in fornace īduit̉igne. ſic nos poſſumꝰ induere xp̄m. qd̓ p̄t fieri qͣdrupliciter ẜm qͣttuor ꝯditiōes qͣs ferꝝrecipit ab ignePrima ſit claꝝ lucēs

Secunda calidū ardensTertia molle ſe extendensQuartū pulcrū nitens patens.Sic ad inſtar ferri igniti nos debemꝰ induere qͣttuor ꝟtutes. ſic iuxta ꝯſiliū thematisInduimī dn̄m ih̓m xp̄m Prīa ꝯditio ferri quā recipit ī fornace qn̄ īduit̉ igne ē claritas lucēs. qꝛ totū induit̉ claritate ꝯͣ ſuā cōditionē. qꝛ ſe ferꝝ lucet. Sic nos īduendoxp̄m recipimꝰ ī nobis claritatē fidei xp̄iane.amouēdo a nob̓ tenebras obſcuritates erroꝝ dubitationū īduimur claritate fideiin fornace ſctē mr̄is eccīe. tenēdo eiꝰ determinationē ꝟitatē. Et ſi forte aliqͥs noſtꝝ aliqn̄ dubitauit ī aliqͦ articl̓o ponat ſe ī fornace eccl̓ie eiꝰ ſnīe determinatōi firmit̉ ſtādo. intellectu ſuo diffinire det̓minare alit̓qͣꝫ eccl̓ia determinauit. Si. n. darēt̉ tibi. xij.floreni de florētia. tu velles ip̄os ꝓbare adlumē ꝑuū cādele faceres magnā ſtulticiā. qͥa ꝓbati ſūt tot fornellos qͦs trāſier̄t. Idēde. xij. ꝟitatibꝰ articul̓ fidei tot foruellos trāſier̄t. De habet̉. ij. ij. q. j. ar. x. po.q. x. ar. iiij Primo illū fornellū ardētiſſimūp̄dicatōis xp̄i. mētiri p̄t. tor miraculiſꝓbauit. imo ſi xp̄s feciſſet miracula adhucoēs tenerēt̉ ſibi credere. vt dic̄s. Tho. qͦtlibeto. ij. q. iiij. Ioh̓. ca. xv. Scd̓o fornellūpublicatōis apl̓oꝝ paſſiōis martiꝝ. proiſta ꝟitate ꝓbāda mortui ſūt pl̓ima miracula faciēdo. Tertō fornellū diſputatōis doctoꝝ ph̓is imꝑatoribꝰ regibꝰ intantūnullū p̄t dubiū in fide qd̓ ſit examinatu ꝓbatū. Patet ſtulticia illoꝝ lumīe ꝑuoſui intellectꝰ volūt ꝓbare articulos dicētes.Uideamꝰ quō tres ꝑſone diuine ſūt vnꝰ deus ⁊c̄. qͥa totū eſt examinatū diſputa determinatū. ad inſtar optimi floreni mittat̉ in burſa ꝯſciētie purā credētiamdicēs. Credo dn̄e. Circa p̄dicta p̄dictoruꝫintelligētiā. q̄rit s. Tho. j.. q. xxxij. ar. j. vtꝝtrinitas diuinaꝝ ꝑſonaꝝ poſſit naturaleꝫrōꝫ cognoſci. Ad quā q̄ſtiōꝫ idēs. Tho. rn̄tdicēs. impoſſibile ē naturalē rōꝫ ad cognitōꝫ trinitatꝭ diuinaꝝ ꝑſonaꝝ ꝑuenire. qꝛ rōꝫ naturalē in cognitiōeꝫ dei ꝑuenire p̄t niſi ex creaturꝭ. ẜm illd̓ ad Ro. j. Inuiſibilia dei ea facta ſūt intellecta ꝯſpiciūt̉Creature āt ducūt in d̓i cognitiōꝫ ſic̄ et effectꝰ in cām. Hoc igr̄ ſolū rōe naturali deocognoſci p̄t qd̓ cōpetere ei ncc̄e ē ẜm ē oīmentiū pͥncipiū. Uirtꝰ āt creatiua d̓i ē cōis toti trinitati. vn̄ ꝑtinꝫ ad cēntie vnitatē ad