Quatuor ſunt modi ſeu regule exponendi ſacram ſcripturam.Notandum ꝙ omīs ſacra ſcriptura qua.driformi ratōe diſtinguit̉ ſiue exponit̉. Autem̄ ī hyſtoriaco vel litterali intellectu. aut allegorico aut anagogico. aut tropologico vl̓morali ſolet accipi. Hiſtoria nāqꝫ eſt quādores aliqͣ quō ẜm lr̄am dicta vel facta ſit plano ẜmone refert̉. vt cum dicit̉. Ppl̓us iſrael ex egypto ſaluatus tabernaculū dn̄o fecitEt dicit̉ ab hiſteron .i. videre vel cognoſce̓.qꝛ antiquitus nemo ſcribebat hiſtoriā niſi qͥvidiſſet. Et ſic qn̄ dictōes intelligūt̉ ſimpliciter vt ſonāt. eſt ſenſus litteral̓ vl̓ hiſtoriacꝰAllegoria aūt. ē myſteriū vl̓ ſimilitudo qn̄in p̄figuratōe loquimur. vbi aliud eſt in voce. aliud in ſententia. Et dicit̉ ab allon qd̓ eſtalienū. ⁊ gorus ductio vel locutio. qꝛ vnuꝫdicit̉ ⁊ alid̓ intelligit̉. Uel cū ꝟbis ſiue rebꝰmyſticis p̄ſentia xp̄i ⁊ eccl̓e ſacramēta ſignātur. Verbis videlicet vt ait Eſaias. Egrediet̉ ꝟga de radice ieſſe. quod aꝑte eſt dicere. Naſcet̉ virgo maria de ſtirpe dauid ⁊ deea xp̄us naſcet̉. Rebus myſticis eſt populꝰiſrl̓ ab egyptiaca ẜuitute ꝑ ſanguinem agniliberatus. Allegorice eccl̓am ſignificat queꝑ paſſionē xp̄i a demoniaca ẜuitute liberata eſt. Et nota ꝙ allegoria multis modis exponit̉. Quandoqꝫ a ꝑſona. vt Iſaac ſignificat xp̄m. Quandoqꝫ a re ⁊ nō a perſona. vtaries occiſus ſignificat xp̄i carnem paſſam.Qn̄qꝫ a loco. vt xp̄s p̄dicaturus aſcendit inmontem. vbi eminētia loci ſignificat eius ſapientiam ⁊ excellentiaꝫ. Qn̄qꝫ a numero. vtapp̄hendunt ſeptem mulieres virum vnm.id eſt. ſeptem dona gr̄arum xp̄m. Qn̄qꝫ a negocio vel facto. vt interfectio golie a dauidint̓fectōꝫ diaboli a xp̄o ſignificat. Anagogia aūt ad ſuꝑiora eſt ducens locutio q̄ de p̄mio futuro. ⁊ de ea q̄ in celis eſt vita futura.apertis ſiue myſticis ẜmonibꝰ diſputat. Aꝑtis vt cum dicit̉. Beati mūdo corde. Myſticis. vt cū dicit̉. Beati qͥ lauāt ſtolas ſuasvt ſit illis poteſtas in ligno vite ⁊ ꝑ portas ītrent ciuitatem. Quod ſic exponit̉ anagogice. Beati qͥ mundāt cogitatōes ſuas ⁊ actꝰvt ſit illis poteſtas videndi dn̄m noſtrū ih̓mxp̄m. qui dicit. Ego ſum via veritas ⁊ vita⁊ ꝑ doctrinam ⁊ exempla p̄cedentiū patruꝫintrant in regna celorū. Et ſic eſt differentiainter allegoriam ⁊ anagogiam. qͥa allegoriaeſt myſticus ſenſus ꝑtinēs ad militantem eccleſiam in qua ſumus. ſed anagogia eſt apertus ſenſus ꝑtinens ad eccl̓am triumphantēque eſt cōmunitas ſanctorū iam triumphās⁊ regnās. Tropologia ꝟo eſt moral̓ locutio que ad inſtructōeꝫ ⁊ correctōeꝫ animoꝝmyſtice ſiue aperte reſpicit. Myſtice. vt aitSalomon. Omni temꝑe ſint veſtimēta tuacandida. ⁊ oleum de capite tuo non deficiatquod eſt dicere. Omni temp̄e ſint opera tuamunda. ⁊ charitas de corde tuo nō deficiat.Aperte. vt Iohannes dicit. Filioli non diligamus verbo neqꝫ lingua. ſed opere ⁊ veritate. Et vt breuiter habeas. Hiſtoria docetfactum. Tropologia faciendum. Allegoriacredendum. Anagogia appetenduꝫ. VndeLr̄a geſta docet. quid credas allegoria.Moralis quid agas. quo tēdas anagogia.Hec patent in iſta dictōe hieruſalem. Hiſtorice enim eſt nomen ciuitatis. Tropologiceeſt typus anime fidelis. Allegorice figura eccleſie militantis. Anagogice typum gerit eccleſie triumphantis. Unde.Sicut hieruſalem polis eſt terrena fidelis.Conſtans eccl̓a mons fortis patria ſumma.