Intrātes aūt iuuenes inuenerūt illā mortuam ⁊ extulerūt ⁊ ſepelierunt ad virum ſuuꝫ.Et factus eſt timor magnꝰ ī vniu̓ſa eccl̓ia ⁊ īoēs qui audierūt hec. Per manꝰ aūt apl̓orūfiebāt ſigna ⁊ ꝓdigia multa ī plebe. Et erantvnanimiter oēs in porticu ſalomonis. Ceteroꝝ aūt nemo audebat ſe cōiūgere illis. ſedmagnificabat eos ppl̓s. Magis autē augebatur credentiū in dn̄o multitudo viroꝝ acmulierū: ita vt in plateas eijcerēt infirmos:⁊ ponerēt ī lectulis ac grabatis vt venientepetro ſalteꝫ vmbra illius obumbraret quēqͣꝫilloꝝ: ⁊ liberarēt̉ oēs ab infirmitatibꝰ ſuis.Cōcurrebat aūt et multitudo vicinarū ciuitatum hierl̓m. afferentes egros et vexatos aſpiritibꝰ īmundis: qui curabant̉ oēs. Exuigens autem p̓nceps ſacerdotū ⁊ omnes quicum illo erant q̄ eſt hereſis ſaduceorū repleti ſunt zelo. et iniecerūt manꝰ in apl̓os ⁊ pojͣ. 12. a.ſuerunt eos in cuſtodia publica¶ Angelꝰ ātdn̄i ꝑ noctē aperiens ianuas carceris ⁊ edicens eos dixit: Ite: et ſtantes loquimini ītēplo plebi oīa verba vite huius. Qui cuꝫ audiſſent intrauerūt diluculo in templū. et docebant. Adueniēs autē pͥnceps ſacerdotum⁊ qui cum eo erant: cōuocauerunt cōcilium⁊ oēs ſeniores filioꝝ iſrael. ⁊ miſerūt ad carcerē vt adducerent̉. Cuꝫ aūt veniſſent miniſtri et aꝑto carcere non inueniſſent illos. rejͣ. 12. a.uerſi nūciauerūt dicentes ¶ Carcerem qͥdemet. .16. c.inuenimꝰ clauſum cū oī diligentia. et cuſtodes ſtantes ante ianuas: aꝑientes autem neminē intus inuenimꝰ. Vt aūt audierūt hosẜmones magiſtratus tēpli ⁊ pͥncipes ſacerdotū: ambigebāt de illis quid nā fieret. Adueniēs aūt quidā nunciauit eis: qꝛ ecce viriqͦs poſuiſtis in carcerē ſunt in tēplo ſtantes⁊ docētes ppl̓m. Tunc abijt magiſtratus cuꝫmīſtris. et adduxit illos ſine vi. Timebantem̄ ppl̓m. ne lapidarent̉. Et cuꝫ adduxiſſentillos ſtatuerūt in concilio. Et interrogauitMar. 7. c.eos p̓nceps ſacerdotū dicens. ¶ Precipiēdop̄cepimus vobis ne doceretis in noīe iſto. ⁊ecce repleſtꝭ hierl̓m doctrina veſtra. et vult̓inducere ſuper nos ſanguinē homīs iſtius.sͣ. 4. b.¶ Rn̄dens aūt petrꝰ ⁊ apl̓i dixerunt. Obedire oportet deo magis qͣꝫ hoībꝰ. Deꝰ patruꝫnoſtrorū ſuſcitauit ieſum: quem vos interemiſtis ſuſpendiſtis in ligno. Hunc pͥncipem⁊ ſaluatoreꝫ deꝰ exaltauit dextera ſua ad dādam penitentiam iſrael ⁊ remiſſionē peccatorum: ⁊ nos ſumꝰ feſtes horū ꝟboruꝫ ⁊ ſpūſſanctus quē dedit deꝰ omībꝰ obedientibꝰ ſibi. Hec cū audiſſent diſſecabāt̉ ⁊ cogitabātI. 22. a.interficere illos. ¶ Surgēs aūt quidaꝫ in concilio phariſeꝰ noīe gamaliel legiſdoctor ho-Actusnorabilis vniu̓ſe plebi iuſſit foras ad breuehoīes fieri. Dixitqꝫ ad illos ¶ Uiri iſraelite: sͣ. 2. b.attendite vob̓ ſuꝑ hoībꝰ iſtis: quid acturi ſitis. Ante hos em̄ dies extitit theodas dicēsſe eſſe aliquē: cui ꝯſenſit numerꝰ viroꝝ circiter qͣdringentoꝝ: qui occiſus ē ⁊ oēs qui credebāt ei diſſipati ſunt: ⁊ redacti ad nihilum.Poſt hūc extitit iudas galileꝰ in diebꝰ ꝓfeſſionis. ⁊ auertit ppl̓m poſt ſe. Et ipſe perijt ⁊oēs quotquot ꝯſenſerūt ei diſperſi ſunt. Etnunc itaqꝫ dico vob̓: diſcedite ab hoībꝰ iſtis⁊ ſinite illos. Qm̄ ſi eſt ex homībꝰ cōſiliuꝫ hͦaut opus diſſoluet̉: ſi vero ex deo eſt: nō poteritꝭ diſſoluere: ne forte ⁊ deo repugnare videamini. Cōſenſerunt autem illi. ⁊ conuocātes apl̓os ceſis denunciauerunt ne oīno loq̄Eſale. 51.rent̉ in nomine ieſu. ⁊ dimiſerunt eos ¶ Et illi quidē ibant gaudentes a conſpectu cōcilijqm̄ digni habiti ſunt ꝓ noīe ieſu cōtumeliaꝫpati. Omni autē die nō ceſſabāt in templo ⁊circa domos docētes et euangelizātes xp̄m.iēſum.N diebꝰ autē illis creſcente numerodiſcipuloꝝ. factum eſt murmur grecorum aduerſus hebreos eo ꝙ deſpicerent̉ īminiſterio quotidiano vidue eorum. Cōuocantes autem duodecim multitudineꝫ diſcipulorū dixerunt: Non eſt equū nos derelinquere ꝟbum dei: ⁊ miniſtrare mēſis. Conſiderate gͦ frēs viros ex vobis boni teſtimonijſeptē plenos ſpūſancto ⁊ ſapiētia. qͥs ꝯſtituamus ſuꝑ hͦ opus. Nos ꝟo orationi ⁊ miniſterio v̓bi inſtantes erimꝰ. Et placuit ſermocorā oī multitudine. Et elegerunt ſtephanūvirū plenū fide ⁊ ſpūſancto ⁊ philippū ⁊ prochoꝝ ⁊ nicanorē ⁊ thimonē ⁊ parmenā ⁊ nicolaū aduenā anthiocenū. Hos ſtatueruntan̄ cōſpectum apl̓oꝝ et orantes impoſuerūteis manꝰ. Et verbum dn̄i creſcebat. ⁊ multiplicabat̉ numerꝰ diſcipuloꝝ in hierl̓m valde. Multa etiā turba ſacerdotū obediebatjͣ. 18. a.fidei ¶ Stephanꝰ aūt plenꝰ gratia ⁊ fortitudine faciebat ꝓdigia ⁊ ſigna magna ī populo.Surrexerunt autem quidam de ſynagogaoappellatur libertinorum ⁊ cyrenenſium ⁊ alexandrinorū. ⁊ eorum qͥ erant a cilicia et aſiadiſputantes cū ſtephano: ⁊ nō poterant reſiſtere ſapiētie ⁊ ſpūi qui loquebat̉: ꝓpter qd̓redarguerent̉ ab eo cū oī fiducia. ¶ Tunc ſū 1. 7. ꝰmiſerūt viros qͥ dicerēt ſe audiuiſſe eum dicentē v̓ba blaſphemie in moyſen ⁊ deū. Cōmouerūt itaqꝫ plebeꝫ ⁊ ſeniores et ſcribas etꝯcurrētes rapuerūt eū ⁊ adduxerūt in concilium. ⁊ ſtatuerūt falſos teſtes qͥ dicerēt. Homo iſte nō ceſſat loqui verba aduerſus locyſanctū ⁊ legē. Audiuimo em̄ euꝫ dicentē: qm̄
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten