exterminabit̉ de plebe. Et oēs ꝓphete a ſamuel ⁊ deinceps: qui locuti ſunt annūciauerūt dies iſtos. Vos eſtꝭ filij ꝓphetaꝝ ⁊ teſtamenti: qd̓ diſpoſuit deꝰ ad pr̄es vr̄os dicēsad abraam. ¶ Et in ſemine tuo benedicenturomēs familie terre. Vobis pͥmū deꝰ ſuſcitāsfiliū ſuū miſit euꝫ bn̄decētē vobis: vt cōuertat ſe vnuſqͥſqꝫ a nequicia ſua.IIIIDquentibꝰ autem illis ad populuꝫſuꝑuenerunt ſacerdotes ⁊ magiſtrāitus templi ⁊ ſaducei: dolētes ꝙ docerent ppl̓m ⁊ annunciarēt in ieſum reſurrectionē ex mortuis. ⁊ iniecerūt in eos manꝰ ⁊poſuerūt eos in cuſtodiā in craſtinuꝫ. Erataūt iam veſpera. Multi aūt eoꝝ qui audierant verbuꝫ crediderūt ⁊ factꝰ eſt numerꝰ eorum quinqꝫ milia. Factum eſt autē in craſtinum vt cōgregarent̉ pͥncipes eoꝝ ⁊ ſeniores⁊ ſcribe ī hieruſalē: ⁊ annas pͥnceps ſacerdotum. ⁊ cayphas ⁊ iohannes. ⁊ alexander. etquotquot erāt de genere ſacerdotali. Et ſtatuentes eos in medio interrogabāt. In quaꝟtute aūt ī quo nomīe feciſtꝭ hoc vos? Tūcrepletꝰ ſpūſancto petrꝰ dixit ad eos: Principes populi ⁊ ſeniores iſrael audite: ſi nos hodie dijudicamur in bn̄facto homīs infirmi īquo iſte ſaluꝰ factꝰ eſt. notum ſit omībꝰ vob̓⁊ omni plebi iſrael: qꝛ in nomine dn̄i nr̄i ieſuxp̄i nazareni queꝫ vos crucifixiſtꝭ quem deꝰſuſcitauit a mortuis. in hoc iſte aſtat coramvob̓ ſanus. ¶Hic eſt lapis qui reprobatꝰ eſta vobis edificantibꝰ qui factꝰ eſt in caput anguli: ⁊ nō eſt in alio aliquo ſalus Nec enimaliud nomē ē ſub celo datū hoībꝰ in qͦ oporteat nos ſaluos fieri. Uidentes aūt petri cōſtantiā ⁊ iohānis. cōꝑto ꝙ hoīes eſſent finelitteris et idiote āmirabant̉. ⁊ cognoſcebanteos: qm̄ cū ieſu fuerāt. Hoīem qͣꝫ videntesſtante cum eis qͥ curatꝰ fuerat: nihil poterātcōtradicere. Iuſſerunt autē eos foras extraꝯciliū ſecedere. ⁊ ꝯferebāt ad inuicē dicētesQuid faciemꝰ hoībꝰ iſtis? Qm̄ quidem notum ſignum factū eſt ꝑ eos oībꝰ habitātibꝰhierl̓m. Manifeſtū eſt. ⁊ nō poſſumꝰ negare. Sꝫ ne ampliꝰ diuulget̉ in populū: cōminemur eis ne vltra loquant̉ in noīe hoc vllihoīuꝫ. Et vocātes eos denūciauer̄t ne oīnoloq̄rent̉ neqꝫ docerēt in noīe ieſu. ¶ Petrusꝟo ⁊ iohānes rn̄dentes dixerūt ad eos. Siiuſtū eſt in ꝯſpectu dei vos potiꝰ audire qͣꝫdeuꝫ iudicate. Non em̄ poſſumꝰ q̄ vidimus⁊ audiuimꝰ nō loqͥ. At illi cōminātes dimiſerūt eos: nō īueniētes quō punirēt eos ꝓpter ppl̓m qꝛ oēs clarificabāt id qd̓ factū fuerat ī eo qd̓ acciderat. Annoꝝ .n. erat amplius qͣdraginta hō ī qͦ factū fuerat ſignū iſtudApoſtolorumſanitatꝭ. Dimiſſi aūt venerūt ad ſuos. et annūciauerūt eis quāta ad eos pͥncipes ſacerdotū ⁊ ſeniores dixiſſent. Qui cuꝫ audiſſentvnanimiter leuauerūt vocē ad deuꝫ et dixerūt. Dn̄e tu qͥ feciſti celū ⁊ t̓rā mare ⁊ oīa q̄ īeis ſūt. qͥ ſpūſctō ꝑ os patris nr̄i dauid pueritui dixiſti ¶ Quare fremuerūt gētes: ⁊ popu Psͣ. 2. Ili meditati ſunt inania. Aſtiterūt reges terre⁊ pͥncipes ꝯuenerunt in vnū adu̓ſus dn̄m etadu̓ſus xp̄m eiꝰ. Cōuenerūt em̄ vere in ciuitate iſta aduerſus ſanctū puerū tuum ieſumquē vnxiſti: herodes et pontiꝰ pilatꝰ cuꝫ gētibꝰ ⁊ popul̓iſrael: facere q̄ manꝰ tua ⁊ cōſilium tuū decreuerunt fieri. Et nunc dn̄e reſpice in minas eoꝝ. ⁊ da ẜuis tuis cum oī fiducia loqui verbum tuum in eo ꝙ manū tuamextēdas ad ſanitates ⁊ ſigna et ꝓdigia fieriꝑ nomen ſancti filij tui ieſu. Et cum oraſſentsͣ. 2. a.motꝰ eſt locꝰ in qͦ erāt cōgregati. ¶ Et repletijͣ. 19. a.ſunt oēs ſpūſancto. ⁊ loquebant̉ ꝟbum dei ꝓiere. 32.cuꝫ fiducia Multitudinis autē credentiuꝫ Ezech̓. 6.erat cor vnum ⁊ aīa vna: nec quiſqͣꝫ eoruꝫ qi. Pe. 3. b.Efaie. 7poſſidebat aliqͥd ſuum eſſe dicebat ſẜ erant;Amos. 5illis oīa communia. Et ꝟtute magna redde/ P3. gę.bāt apl̓i teſtimonium reſurrectiōis ieſu xp̄i Pro. 17.dn̄i nr̄i. et gr̄a magna erat in oībꝰ illis. Neqꝫ Rho. 12. d.em̄ quiſqͣꝫ egens erat inter illos. Quotquotsͣ. 2. d.em̄ poſſeſſores agroꝝ aut domoꝝ erāt ¶ven Deutro .15.dentes afferebāt p̄cia eoꝝ que vendebant.⁊ ponebant ante pedes apl̓oꝝ. ¶ Diuidebat̉ Tobie .1.autem ſingulis ꝓut cuiqꝫ opꝰ erat. ¶ Ioſeph sͣ. i. a.autē qui cognominatꝰ ē barſabas ab apl̓is.qd̓ eſt interptatum filiꝰ ꝯſolationis. leuites.cyprius genere cū haberet agrum vendiditeū: ⁊ attulit p̄ciū et poſuit an̄ pedes apl̓oꝝ.Ir aūt quidā noīe ananias cū Vſaphyra vxore ſua vēdidit agruꝫ ⁊fraudauit de p̄cio agri cōſcia vxoreſua ⁊ afferēs ꝑtē quādā. ad pedes apl̓oꝝ poſuit. Dixit aūt petrꝰ ad ananiā. Anania curtēptauit ſathanas cor tuū mētiri te ſpūiſancto. et fraudare de p̄cio agri? Nōne manenstibi manebat. ⁊ venundatuꝫ ī tua erat p tāteQuare poſuiſti ī corde tuo hāc rem? Nō esmentitꝰ hoībꝰ ſꝫ deo. Audiens autē ananiashec ꝟba. cecidit et expirauit. Et factꝰ eſt timor magnꝰ ſuꝑ oēs qui audierunt. Surgentes autē iuuenes amouerunt eū. et efferētesſepelierūt. Factū eſt aūt qͣſi horaꝝ triuꝫ ſpacium. et vxor ipſiꝰ neſciēs qd̓ factum fueratintroiuit. Dixit aūt ei petrꝰ: Dic mihi mulier: ſi tāti agrū vēdidiſtis? At illa dixit: Etiātanti. Petrꝰ autē ad eā: Quid vtiqꝫ ꝯuenitvob̓ tēptare ſpm̄ dn̄i: Ecce pedes eoruꝫ quiſepelierūt virū tuuꝫ ad hoſtiū: et efferent te.Confeſtim cecidit an̄ pedes eiꝰ: et expirauit