AA COrIAHios IIpſeudo apl̓os officij ſui dignitatē tuet̉: ⁊ noui teſtamēti miniſtros: tāto anteire grā oſtēdit qͣꝫto euāgeliū ē lege p̄ſtantiꝰ. Immorat̉etiā ī cauſa illa plurimū quā breuiter in prima ꝯtigerat vt ꝓmpto ac libenti aīo neceſſaria p̄ſentis vite nō hn̄tibꝰ largiāt̉: ⁊ vtilitatem ſpūalis cōmercij cōmutēt pn̄tia cū futuris: atqꝫ abūdantia ſua ſctōꝝ inopiam ſuꝑpleāt: vt viciſſim eoꝝ inopia ſctōꝝ abūdantia ſuppleat̉. In finē repetit qd̓ ſuꝑius ꝯtrapſeudo apl̓os egerat ⁊ iactationem eoꝝ p̄dicationeſqꝫ de ſe gl̓ioſas vel collata antiquitate generis vel catalogo iniuriarū ac periculoꝝ ſuoꝝ euacuat: dicitqꝫ eos operariosſubdolos qui ad imitationem ſathane trāſfigurentur in apl̓os chriſti: ſub p̄dicationisſpe: lucra pecuniaria queqꝫ ſectantes.Incipit argumentum.Oſt actam a corinthijs penitētiam cōſolatoriā ſcribit eis epl̓amapoſtolus a troade per titum: etcollaudans eos: hortatur ad meliora: cōtriſtatos qͥdem eos: ſed emendatosoſtendens.Explicit argumentum. Incipit capitulatioepl̓e ſcd̓e ad corinthios: cuiꝰ ſūt. xiij. capl̓a.Aptat corinthios beniuolētia ꝑ ſuc as tribulatiōes ad excitādū attētionem: ⁊ excuſat ſe de promiſſione eisfacta.Ponit̉ duplex cauſa qͣre apl̓s nō venerit corinthum: ſcilicꝫ ne ꝯtriſtaret̉: ⁊ alibi maiorēfructū faceret: quē fructū deinde oſtendit: aquo falſos ꝓphetas excludit.Oſtēdit apl̓s ſe cōmendatiōe hoīm nō indigere nec eā q̄rere: atqꝫ recōmēdat miniſtroseccleſie chriſti qͣꝫtum ad officij dignitatem ⁊qͣꝫtum ad cognitionis excellentiam.Cōmendat apl̓s myſterium noui teſtamenti ⁊ qͣꝫtum ad oꝑationem boni: ⁊ qͣꝫtum adtolerantiam mali.Agit de p̄mio iuſtoꝝ apl̓us ac eiꝰ deſiderioatqꝫ debita ad ipſum preparatione ac cauſavtriuſqꝫ.Hortat̉ ad bonū corinthios apl̓s in futuroagēdū qͣꝫtū ad exteriorē ꝯuerſationē: īteriorem deuotionē: ac infideliū vitationem.Monitio vtilis apl̓i p̄mittit̉: atqꝫ corinthijde p̄teritis bonis cōmendant̉.Ad elemoſynā in hierl̓m mittendā corinthios hortat̉ apl̓s. Et agit de collectoribꝰ huiꝰelemoſyne.Apl̓s ſuſpicionē excludēs docet elemoſynāeſſe dandā velociter: abūdanter ⁊ hilariter.Excuſat ſe apl̓s de ſibi falſe impoſitis per facti euidentiam: ac ꝑ rationē ⁊ exempla.Apl̓s ſuā ponit cōmendatōnem p̄mittendo.rationē cōmendationis ex ſuis oꝑbꝰ ac malis perpeſſis.Recōmēdat ſe apl̓s ex diuinis reuelatiōibꝰXII⁊ ponit ibi remediū ꝯtra ꝑiculū ſuꝑbie: ⁊ ſeipſū excuſat: ponēs bn̄ficia corinthijs īpēſaXIIIUituperat apl̓s adherentes ꝓphetis falſiscōmendādo ꝑſiſtētes ī vera doctrina. Et finaliter ponit̉ ſalutatio.Explicit regiſtrū. Incipit epiſtolaPauli ad Corinthios ſcd̓a. Ca. IAui apoſtoS lus xp̄i ieſu ꝑ volūtatē dei ⁊ timotheꝰ frater eccl̓ie dei q̄ eſt corinthi cū oībꝰ ſanctꝭ qui ſunt invniu̓ſa achaia. Gr̄a vob̓ ⁊ pax a deo patrenr̄o ⁊ dn̄o ieſu xp̄o Bn̄dictꝰ deꝰ ⁊ pr̄ dn̄i nr̄iieſu xp̄i: pater miſeri cordiaꝝ ⁊ deꝰ totiꝰ ꝯſolationis: qui ꝯſolat̉ nos in oī tribulatiōe noſtra: vt poſſimus ⁊ ipſi ꝯſolari eos qui in oīp̄ſſura ſūt ꝑ exhortationē qͣ exhortamur: etipſi a deo: qm̄ ſic̄ abūdant paſſiōes xp̄i ī nobis: ita ⁊ ꝑ xp̄m abundat cōſolatio nr̄a. Siue aūt tribulamur ꝓ vr̄a exhortatiōe ⁊ ſalute: ſiue ꝯſolamur ꝓ vr̄a ꝯſolatione ſiue exhortamur ꝓ vr̄a exhortatiōe ⁊ ſalutē q̄ oꝑatur tolerātiā earūdē paſſionū qͣs ⁊ nos patimur vt ſpes nr̄a firma ſit ꝓ vob̓: ſciētes qm̄ſicut ſocij paſſionū eſtis: ſic eritis ⁊ ꝯſolationis. Nō em̄ volumꝰ ignorare vos fratres d̓tribulatiōe nr̄a que facta ē in aſia: qm̄ ſupramodū grauati ſumꝰ ſupra ꝟtutē: ita vt tēderet nos etiā viuere. Sꝫ ipſi in nobiſipſis reſponſū mortis habuimꝰ: vt nō ſimꝰ fidētesī nobis: ſꝫ ī deo qͥ ſuſcitat mortuos: qͥ de tantis ꝑiculis nos eripuit ⁊ eruit: in quē ſperamus: qm̄ ⁊ adhuc eripiet: adiuuātibꝰ vob̓ īoratiōe ꝓ nob̓: vt ex multaꝝ ꝑſonis facierūeiꝰ q̄ in nob̓ eſt donationis: ꝑ multos gratieagant̉ ꝓ nob̓. Nā gl̓a nr̄a hec ē teſtimoniūꝯſciētie noſtre: ꝙ ī ſimplicitate cordis ⁊ ſinceritate dei ⁊ nō in ſapiētia carnali: ſꝫ in gr̄adei ꝯuerſati ſumꝰ in hoc mūdo abūdantiusaūt ad vos. Nō enim alia ſcribimus vobisqͣꝫ q̄ legiſtis ⁊ cognouiſtis. Spero aūt ꝙ vſqꝫ in finem cognoſcetis: ſicut ⁊ cognouiſtisnos ex parte: qꝛ gloria veſtra ſumus: ſicut ⁊vos noſtra: ī die dn̄i nr̄i ieſu xp̄i. Et hac cōfidentia volui prius venire ad vos vt ſecundam gratiā haberetis: ⁊ ꝑ vos trāſirē in macedoniā: ⁊ iterū a macedonia venirē ad vos⁊ a vobis deduci in iudeā. Cū ergo hoc voluiſſem nunqͥd leuitate vſus ſum? Aut quecogito ẜm carnē cogito: vt ſit apud me eſt ⁊nō? Fidelis aūt deꝰ: qꝛ ẜmo noſter qui fuitAa 4
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten