Druckschrift 
Biblia
Einzelbild herunterladen
 

AA COrIAHios IIpſeudo apl̓os officij ſui dignitatē tuet̉: noui teſtamēti miniſtros: tāto anteire grā oſtēdit qͣꝫto euāgeliū ē lege p̄ſtantiꝰ. Immorat̉etiā ī cauſa illa plurimū quā breuiter in prima ꝯtigerat vt ꝓmpto ac libenti aīo neceſſaria p̄ſentis vite hn̄tibꝰ largiāt̉: vtilitatem ſpūalis cōmercij cōmutēt pn̄tia futuris: atqꝫ abūdantia ſua ſctōꝝ inopiam ſuꝑpleāt: vt viciſſim eoꝝ inopia ſctōꝝ abūdantia ſuppleat̉. In finē repetit qd̓ ſuꝑius ꝯtrapſeudo apl̓os egerat iactationem eoꝝ p̄dicationeſqꝫ de ſe gl̓ioſas vel collata antiquitate generis vel catalogo iniuriarū ac periculoꝝ ſuoꝝ euacuat: dicitqꝫ eos operariosſubdolos qui ad imitationem ſathane trāſfigurentur in apl̓os chriſti: ſub p̄dicationisſpe: lucra pecuniaria queqꝫ ſectantes.Incipit argumentum.Oſt actam a corinthijs penitētiam cōſolatoriā ſcribit eis epl̓amapoſtolus a troade per titum: etcollaudans eos: hortatur ad meliora: cōtriſtatos qͥdem eos: ſed emendatosoſtendens.Explicit argumentum. Incipit capitulatioepl̓e ſcd̓e ad corinthios: cuiꝰ ſūt. xiij. capl̓a.Aptat corinthios beniuolētia ſuc as tribulatiōes ad excitādū attētionem: excuſat ſe de promiſſione eisfacta.Ponit̉ duplex cauſa qͣre apl̓s venerit corinthum: ſcilicꝫ ne ꝯtriſtaret̉: alibi maiorēfructū faceret: quē fructū deinde oſtendit: aquo falſos ꝓphetas excludit.Oſtēdit apl̓s ſe cōmendatiōe hoīm indigere nec q̄rere: atqꝫ recōmēdat miniſtroseccleſie chriſti qͣꝫtum ad officij dignitatemqͣꝫtum ad cognitionis excellentiam.Cōmendat apl̓s myſterium noui teſtamenti qͣꝫtum ad oꝑationem boni: qͣꝫtum adtolerantiam mali.Agit de p̄mio iuſtoꝝ apl̓us ac eiꝰ deſiderioatqꝫ debita ad ipſum preparatione ac cauſavtriuſqꝫ.Hortat̉ ad bonū corinthios apl̓s in futuroagēdū qͣꝫtū ad exteriorē ꝯuerſationē: īteriorem deuotionē: ac infideliū vitationem.Monitio vtilis apl̓i p̄mittit̉: atqꝫ corinthijde p̄teritis bonis cōmendant̉.Ad elemoſynā in hierl̓m mittendā corinthios hortat̉ apl̓s. Et agit de collectoribꝰ huiꝰelemoſyne.Apl̓s ſuſpicionē excludēs docet elemoſynāeſſe dandā velociter: abūdanter hilariter.Excuſat ſe apl̓s de ſibi falſe impoſitis per facti euidentiam: ac rationē exempla.Apl̓s ſuā ponit cōmendatōnem p̄mittendo.rationē cōmendationis ex ſuis oꝑbꝰ ac malis perpeſſis.Recōmēdat ſe apl̓s ex diuinis reuelatiōibꝰXII ponit ibi remediū ꝯtra ꝑiculū ſuꝑbie: ſeipſū excuſat: ponēs bn̄ficia corinthijs īpēſaXIIIUituperat apl̓s adherentes ꝓphetis falſiscōmendādo ꝑſiſtētes ī vera doctrina. Et finaliter ponit̉ ſalutatio.Explicit regiſtrū. Incipit epiſtolaPauli ad Corinthios ſcd̓a. Ca. IAui apoſtoS lus xp̄i ieſu volūtatē dei timotheꝰ frater eccl̓ie dei eſt corinthi oībꝰ ſanctꝭ qui ſunt invniu̓ſa achaia. Gr̄a vob̓ pax a deo patrenr̄o dn̄o ieſu xp̄o Bn̄dictꝰ deꝰ pr̄ dn̄i nr̄iieſu xp̄i: pater miſeri cordiaꝝ deꝰ totiꝰ ꝯſolationis: qui ꝯſolat̉ nos in tribulatiōe noſtra: vt poſſimus ipſi ꝯſolari eos qui inp̄ſſura ſūt exhortationē exhortamur: etipſi a deo: qm̄ ſic̄ abūdant paſſiōes xp̄i ī nobis: ita xp̄m abundat cōſolatio nr̄a. Siue aūt tribulamur vr̄a exhortatiōe ſalute: ſiue ꝯſolamur vr̄a ꝯſolatione ſiue exhortamur vr̄a exhortatiōe ſalutē oꝑatur tolerātiā earūdē paſſionū qͣs nos patimur vt ſpes nr̄a firma ſit vob̓: ſciētes qm̄ſicut ſocij paſſionū eſtis: ſic eritis ꝯſolationis. em̄ volumꝰ ignorare vos fratrestribulatiōe nr̄a que facta ē in aſia: qm̄ ſupramodū grauati ſumꝰ ſupra ꝟtutē: ita vt tēderet nos etiā viuere. Sꝫ ipſi in nobiſipſis reſponſū mortis habuimꝰ: vt ſimꝰ fidētesī nobis: ſꝫ ī deo ſuſcitat mortuos: de tantis ꝑiculis nos eripuit eruit: in quē ſperamus: qm̄ adhuc eripiet: adiuuātibꝰ vob̓ īoratiōe nob̓: vt ex multaꝝ ꝑſonis facierūeiꝰ in nob̓ eſt donationis: multos gratieagant̉ nob̓. gl̓a nr̄a hec ē teſtimoniūꝯſciētie noſtre: ī ſimplicitate cordis ſinceritate dei in ſapiētia carnali: ſꝫ in gr̄adei ꝯuerſati ſumꝰ in hoc mūdo abūdantiusaūt ad vos. enim alia ſcribimus vobisqͣꝫ legiſtis cognouiſtis. Spero aūt vſqꝫ in finem cognoſcetis: ſicut cognouiſtisnos ex parte: qꝛ gloria veſtra ſumus: ſicutvos noſtra: ī die dn̄i nr̄i ieſu xp̄i. Et hacfidentia volui prius venire ad vos vt ſecundam gratiā haberetis: vos trāſirē in macedoniā: iterū a macedonia venirē ad vos a vobis deduci in iudeā. ergo hoc voluiſſem nunqͥd leuitate vſus ſum? Aut quecogito ẜm carnē cogito: vt ſit apud me eſt? Fidelis aūt deꝰ: qꝛ ẜmo noſter qui fuitAa 4