Ad Corinthios Iaut ī doctrina Tn̄ q̄ ſine aīa ſūt vocē dantiaſiue tibia: ſiue cithara: niſi diſtinctionē ſonituū dederīt: quō ſcietur id qd̓ canit̉: aut qd̓citharizat̉. Etem̄ ſi īcertā vocē det tuba: qͥsparabit ſe ad bellū? Ita ⁊ vos ꝑ linguā niſimanifeſtū ẜmonē dederitis: quō ſciet̉ id qd̓dicit̉. Eritis em̄ in aera loquentes. Tā multa vtputa genera linguarū ſunt ī hͦ mūdo: etnihil ſine voce ē. Si gͦ neſciero ꝟtutē vocisero ei cui loquor barbarꝰ: ⁊ qui loquit̉ mihi barbarꝰ. Sic ⁊ vos qm̄ emulatores eſtisſpirituū ad edificationē eccleſie q̄rite vt abūdetis. Et ideo qui loquit̉ lingua: oret vt interp̄tet̉. Nā ſi orem lingua: ſpūs meus oratmens aūt mea ſine fructu ē. Quid ergo eſt?Orabo ſpū: orabo ⁊ mēte. Pſallā ſpū: pſallam ⁊ mente. Ceterū ſi bn̄dixeris ſpū: quisſupplet locū idiote. Quō dicit amen ſuꝑ tuābn̄dictionē? Qm̄ quid dicas neſcit. Naꝫ tuqͥdē bn̄ gr̄as agis: ſꝫ alter nō edificat̉. Gratias ago deo meo ꝙ oīm vr̄m lingua loquor.Sed ī eccl̓ia volo quinqꝫ ꝟba ſenſu meo loqui vt ⁊ alios inſtruā: qͣꝫ decē milia verboꝝī lingua. Frēs nolite pueri effici ſenſibus: ſꝫmalicia ꝑuuli eſtote: ſenſibus aūt ꝑfecti eſtoEſaie. 28.te ¶ In lege em̄ ſcriptū ē. Qm̄ ī alijs linguis⁊ ī labijs alijs loquar ppl̓o huic: ⁊ nec ſic exaudient me dicit dn̄s. Itaqꝫ lingue in ſignūſunt nō fidelibꝰ ſꝫ infidelibꝰ: ꝓphetie aūt nōinfidelibꝰ ſꝫ fidelibꝰ. Si ergo conueniat vniuerſa eccl̓ia in vnū: ⁊ oēs linguis loquāt̉: intrent aūt idiote aut infideles: nonne dicent:quid inſanitis? Si aūt oēs ꝓphetent: intretaūt quis infidelis vel idiota: cōuincit̉ ab oībus: diiudicat̉ ab oībꝰ. Occulta em̄ cordiseius manifeſta fiūt: ⁊ ita cadēs ī faciē adorabit deū ꝓnunciās ꝙ vere deus in vobis ſit.Quid gͦ ē fratres? Cū ꝯuenitis vnuſquiſqꝫvr̄m pſalmū hꝫ: doctrinā hꝫ: apocalypſimhabet: linguā hꝫ: īterp̄tationē habet: om̄iaad edificationē fiāt. Siue lingua quis loquitur: ẜm duos: aut vt multū tres: ⁊ ꝑ partes⁊ vnꝰ īterp̄tet̉. Si aūt nō fuerit īterpres: taceat in eccl̓ia: ſibi aūt loquatur ⁊ deo. Prophete aūt duo aut tres dicāt: ⁊ ceteri diiudicent. Qd̓ ſi alij reuelatū fuerit ſedenti: priortaceat. Poteſtꝭ em̄ oēs ꝑ ſingl̓os ꝓphetarevt oēs diſcāt ⁊ oēs exhortent̉. Et ſpūs prophetaꝝ ꝓphetis ſubiectus ē. Nō em̄ diſſenſionis eſt deꝰ: ſꝫ pacis: ſicut ⁊ ī oībꝰ eccleſijsſctōꝝ doceo. Mulieres in eccleſijs taceantNō em̄ ꝑmittit̉ eis loqui ſẜꝫ ſubditas eē: ſicut ⁊ lex dicit. Si quid autē volunt diſceredomi viros ſuos īterrogēt. Turpe eſt enimmulieri loqui in eccleſia. An a vobis verbūdei ꝓceſſit: aut in vos ſolos peruenit. Si qͥsvidet̉ ꝓpheta eſſe: aut ſpūalis: cognoſcat q̄ſcribo vobis: qꝛ dn̄i ſūt mādata ¶ Si qͥs aūt Iob. 19.ignorat ignorabitur. Itaqꝫ fres emulaminiꝓphetare: ⁊ loqui linguis nolite ꝓhibere.Oīa aūt honeſte ⁊ ẜm ordinē fiāt in vobis.Otū aūt vobis facio frēsXVn euangeliū qd̓ p̄dicaui vobis: qd̓ etaccepiſtis: in qͦ ⁊ ſtatis ꝑ qd̓ ⁊ ſaluamini: qͦ ratiōe p̄dicauerim vobis ſi tenetꝭ: niſi fruſtra credidiſtis. Tradidi em̄ vobis inprimis qd̓ ⁊ accepi qm̄ xp̄s mortuꝰ eſt propeccatis nr̄is ẜm ſcpͥturas: ⁊ qꝛ ſepultus eſt⁊ qꝛ reſurrexit tertia die ẜm ſcripturas: ⁊ qꝛviſus ē cephe: ⁊ poſt hoc vndecim Deindeviſus ē pluſqͣꝫ quingentis fratribꝰ ſimul: exquibꝰ multi manēt vſqꝫ adhuc: quidā autēdormier̄t. Deinde viſus eſt iacobo: deindeapl̓is oībꝰ ¶ Nouiſſime aūt oīm: tanqͣꝫ abor­ Gal̓. ī. c.tiuo viſus ē ⁊ mihi. Ego em̄ ſum minimus Actu. 32. b.apl̓oꝝ: qui nō ſum dignꝰ vocari apl̓us: qm̄ꝑſecutus ſum eccl̓iam dei. Gr̄a aūt dei ſū idqd̓ ſum: ⁊ gr̄a eiꝰ in me vacua nō fuit: ſꝫ abūdantius illis oībus laboraui. Nō ego aūt: ſꝫgrat ia dei mecū. Siue em̄ ego ſiue illi: ſic p̄dicauimꝰ: ⁊ ſic credidiſtis. Si autē xp̄s p̄dicatur ꝙ reſurrexit a mortuis: quō quidā dicunt in vobis qm̄ reſurrectio mortuoꝝ nō ēSi aūt reſurrectio mortuorum nō eſt: neqꝫxp̄s reſurrexit. Si autem xp̄s nō reſurrexitinanis ē p̄dicatio nr̄a: inanis ē ⁊ fides vr̄a.Inuenimur autē ⁊ falſi teſtes dei: qm̄ teſtimoniū diximꝰ aduerſus deū. ꝙ ſuſcitauerit.xp̄m: quem nō ſuſcitauit: ſi mortui nō reſurgunt. Nā ſi mortui nō reſurgūt neqꝫ xp̄s reſurrexit. Ꝙ ſi xp̄s nō reſurrexit vana ē fidesvr̄a. Adhuc em̄ eſtis ī peccatis vr̄is. Ergo⁊ qui dormierūt ī xp̄o: perierūt. Si ī hac vita: tm̄ in xp̄o ſperātes ſumus miſerabilioresſumꝰ oībꝰ hoībus. Nunc aūt xp̄s reſurrexita mortuis pͥmitie dormiētiū: qm̄ quidē perhoīem mors ⁊ ꝑ hoīeꝫ reſurrectio mortuoꝝEt ſic̄ ī adā oēs moriunt̉: ita ⁊ ī xp̄o oēs viuificabunt̉. Unuſquiſqꝫ autē in ſuo ordine:pͥmitie xp̄s. Deinde hi qui ſūt chriſti qui inaduentū eiꝰ crediderūt. Deinde finis cū tradiderit regnū deo ⁊ patri: cum euacuaueritoēm pͥncipatū ⁊ ptātem ⁊ ꝟtutem. Oportetaūt illū regnare: donec ponat oēs inimicosſub pedibꝰ eiꝰ. Nouiſſime autē inimica deſtruet̉ mors. Oīa em̄ ſubiecit ſub pedibꝰ eiꝰCū aūt dicat oīa ſubiecta ſunt ei: ſine dubiop̄ter eū qui ſubiecit ei oīa Cum aūt ſubiectafuerint illi oīa: tunc ⁊ ip̄e filius ſubiectꝰ eritilli qui ſubiecit ſibi omnia: vt ſit deus oīa inoībus. Alioquin quid faciēt qui baptizant̉ꝓ mortuis? Si oīno mortui nō reſurgūt: vtAa 3