Ad Rhomanosvindictam: ⁊ ego retribuam: dic̄ dn̄s. Sedſi eſurierit inimicꝰ tuꝰ ciba illum: ſi ſitit: potūda illi. hoc em̄ faciēs carbones ignis cōgeres ſuꝑ caput eiꝰ. Noli vinci a malo: ſed vince in bono malum.XIIIMnis anima poteſtatibus ſublimi1. Pe. 5. c.oribus ſubdita ſit. Non eſt em̄ poteſtas niſi a deo Que aūt ſunt a deoordīata ſunt. Itaqꝫ qͥ reſiſtit poteſtati dei ordinatōi reſiſtit. Qūt aūi reſiſtūt: ipſi ſibi dānationē acqͥrunt. Nam pͥncipes non ſunt timori boni operis ſed mali. Uis autem nō timere poteſtatem: Bonū fac ⁊ habebis laudem ex illa. Dei em̄ miniſter eſt tibi in bonūSi autē malum feceris. time. Non eniꝫ ſinecauſa gladiū portat. Dei em̄ miniſter eſt vindex in iram ei qui maluꝫ agit. Ideoqꝫ neceſſitate ſubditi eſtote: non ſolū ꝓpter iram: ſedetiam ꝓpter conſcientiā. Ideo em̄ ⁊ tributap̄ſtatis. Miniſtri em̄ dei ſunt. in hoc ipſumMat. 22. d.ẜuientes. ¶ Reddite ergo omnibus debita.Cui tributū tributum: cui vectigal vectigacui timorē timorem: cui honorem honorem.i. Ioh̓ .3. d.¶ Nemini quicqͣꝫ debeatis niſi vt inuicē diligatis. Qui em̄ diligit ꝓximū: legem īpleuit.Deu. .5.¶ Nam non adulterabis: nō occides: nō furaberis: nō falſum teſtimoniū dices. nō concupiſces: ⁊ ſi quod eſt aliud mandatum in hͦGal̓. 5. c.ꝟbo inſtaurat̉ ¶ Diliges ꝓximum tuū ſicutM it. 22. gteip̄m. Dilectio ꝓximi malum nō operatur.Leuiti. 9.Iic. 2. b.Plenitudo ergo legis eſt dilectio. Et hͦ ſciētes tempus: qꝛ hora eſt iam nos de ſomnoſurgere. Nunc em̄ ꝓpior eſt noſtra ſalus: ꝙͣcū credidimus. Nox p̄ceſſit: dies aūt appropinquauit. Abijciamus gͦ oꝑa tenebraruꝫ ⁊induamur arma lucis: ſic vt ī die honeſte āLuc̄. 21. g.bulemus¶ Nō in cōmeſſatōnibꝰ. ⁊ ebrietatꝭbus. nō in cubilibus ⁊ impudicicijs nō ī cōtētione ⁊ emulatione. ſed induimini dn̄m ItSa .56.ſum xp̄m ¶ ⁊ carnis curā ne feceritis in deſi1. Pe. 2. b.derijs.XIIIINfirmū aūt in fide aſſumite: nō ī diſceptationibus cogitationum. Aliꝰem̄ credit manducare ſe omīa. Qui aūt infirmus eſt olus māducet. Is qui māducat: nōmanducantem nō ſpernat. ⁊ qͥ nō māducatmanducantē nō iudicet. Deus em̄ illum aſIac. 4. c.ſumpſit. ¶ Tu quis es: qui iudicas alienumẜuum? Dn̄o ſuo ſtat anicadit. Stabit autē.Potens eſt em̄ deus ſtatuere illū. Nā aliusiudicat diē inter dieꝫ: alius aūt iudicat oēmdiem. Unuſqͥſqꝫ in ſuo ſenſu abundet. Quiſapit diem: dn̄o ſapit: ⁊ qͥ māducat: dn̄o māducat. Gr̄as em̄ agit deo. Et qͥ nō māducatdn̄o nō manducat: ⁊ gr̄as agit deo. Nēo em̄nr̄m ſibi viuit. ⁊ nemo ſibi morit̉. Siue eniꝫviuimꝰ. dn̄o viuimꝰ: ſiue morimur: dn̄o morimur. Siue gͦ viuimꝰ: ſiue morimur: dn̄i ſumus. In hͦ em̄ xp̄s mortuus eſt ⁊ reſurrexitvt ⁊ viuorū ⁊ mortuorū dn̄et̉ Tu āt qͥd iu Iae. F. c.dicas fratrē tuū: aut tu quare ſperniſ fratrētuū? Oēs em̄ ſtabimꝰ an̄ tribunal xp̄i. Scriptum eſt em̄ ¶ Uiuo ego dicit dn̄s: qm̄ mihi Phll̓. 2. b.flectet̉ omne genu: ⁊ omīs lingua ꝯfitebiturdeo. ¶ Itaqꝫ vnuſqͥſqꝫ noſtrū ꝓ ſe ratōeꝫ red 2. Cor. 5. b.det deo. Nō ergo amplius inuicē iudicemꝰ.Sed hoc iudicate magis: ne pōatis offendiculuꝫ fratri vel ſcandalū. Scio ⁊ confido indn̄o ieſu: qꝛ nihil cōmune ꝑ ip̄m: niſi ei qͥ exiſtimat qͥd cōmune eſſe: illi cōmune eſt. Siem̄ ꝓpt̓ cibū frat̓ tuꝰ cōtriſtat̉: iā nō ẜm charitatem ambulas. Noli cibo tuo illuꝫ ꝑdereꝓ quo xp̄s mortuus eſt. Nō gͦ blaſphemet̉bonū nr̄m. Nō eſt em̄ regnū dei eſca et potꝰſed iuſticia ⁊ pax ⁊ gaudiū ī ſpūſancto. Qui Dem̄ in hoc ẜuit xp̄o placet deo: ⁊ ꝓbatus eſthomībus. Itaqꝫ q̄ pacis ſunt ſectemur: et q̄edificationis ſunt inuicē cuſtodiamus. Noli ꝓpter eſcā deſtruere opus dei. Oīa qͥdeꝫſunt mūda: ſed malū eſt homī qͥ ꝑ offendiculum manducat. Bonū eſt nō maducare carnem ⁊ nō bibere vinū: neqꝫ in quo frat̓ tuusoffendit̉ aut ſcandalizat̉ aut infirmat̉. Tu fidem quā habes penes temet ipſū. habe corādeo. Beatus qͥ nō iudicat ſemetipſū ī eo qd̓ꝓbat. Qui aūt diſcernit: ſi māducauerit dānatus eſt: qꝛ nō ex fide. Omne aūt qd̓ nō eſtex fide: peccatum eſt.Ebemus aūt nos firmiores imbecillitates infirmoꝝ ſuſtinere: ⁊ nō nob̓placere. Unuſquiſqꝫ veſtruꝫ proximo ſuo placeat in bonū: ad edificatōeꝫ. Eteīxp̄us non ſibi placuit: ſed ſicut ſcriptum eſt¶ Improperia improperantiū tibi ceciderūt Pˢºª.ſuꝑ me. Quecunqꝫ em̄ ſcripta ſunt: ad nr̄aꝫdoctrinā ſcripta ſunt. vt ꝑ patientiā ⁊ conſolationē ſcripturarū ſpem habeamꝰ. Deꝰ autem patientie ⁊ ſolatij det vobis idip̄m ſapere in alterutrū ẜm ieſum chriſtum: vt vnanimes vno ore honorificetis deum ⁊ patrē domini noſtri ieſu chriſti. Propter quod ſuſcipite inuicem. ſicut ⁊ chriſtus ſuſcepit vos inhonorem dei. Dico enim chriſtum ieſum miniſtrum fuiſſe circūciſionis ꝓpter veritateꝫdei ad confirmandas ꝓmiſſiones patrū: gētes auteꝫ ſuꝑ miſericordia honorare deum.ſicut ſcriptum eſt ¶ Propterea confitebor ti/ 2. Aegn̄. xi.bi in gentibus domīe. ⁊ nomī tuo cantabo.Et iterū dicit. Letamini gentes cū plebe eiꝰEt iterū ¶ Laudate omēs gentes dominum Psͣ. 116.⁊ magnificate cū oēs populi. Et rurſus eſaias ait ¶ Erit radix ieſſe. ⁊ qui exurget rege­ Eſaie. i1.