Ad Rhomanosillis eloqͥa dei. Quid em̄ ſiqͥdam illorum nōcrediderunt? Nunqͥd incredulitas illoruꝫ fiIoh̓. 4. d.dem dei euacuauit. Abſit ¶ Eſt autē deꝰ verax omīs auteꝫ homo mendax. ſicut ſcpͥtuꝫuet. 8. c.Psͣ. 115eſt ¶vt iuſtificeris in ẜmonibus tuis et vinPsͣ. 50.cas cum iudicaris. Si aūt iniquitas noſtraiuſticiam dei cōmendat: qͥd dicemus? Nūqͥd iniquus eſt deus qui infert iram. Scd̓mhomīem dico. Abſit. Alioqͥn quomō iudicabit deus hunc mundum? Si em̄ veritas deiin meo mendacio abundauit in gloriaꝫ ipſiꝰquid adhuc ⁊ ego tanqͣꝫ peccator iudicor: etnon ſicut blaſphemamur: ⁊ ſicut aiūt qͥdamnos dicere: faciamus mala vt veniāt bona.Quoꝝ damnatio iuſta eſt. Quid gͦ? Precellemus eos? Nequaqͣꝫ. Cauſati em̄ ſumus iudeos ⁊ grecos omēs ſub peccato eſſe: ſic̄ ſcriptum eſt. ¶ Quia non eſt iuſtus quiſqͣꝫ: noneſt intelligens: nō eſt requirens deum. Omnes declinauerūt ſimul. inutiles facti ſunt:non eſt qͥ faciat bonum: nō eſt vſqꝫ ad vnuꝫ.Sepulchrū patēs eſt guttur eorū: līguis ſuis doloſe agebant: venenū aſpidū ſub labijseorū. Quorū os maledictōne ⁊ amaritudīeplenum eſt: veloces pedes eorū ad effundendum ſanguinē. Contritio ⁊ infelicitas ī vijseorum: ⁊ viā pacis nō cognouerūt: nō eſt timor dei ante oculos eorū. Scimus aūt: qm̄quecunqꝫ lex loquit̉: his qui in lege ſunt loqͥtur. Vt omne os obſtruat̉: ⁊ ſubditus fiatomīs mundus deo: quia ex operibus legisnon iuſtificabit̉ omīs caro coram illo. Perlegem em̄ cognitio peccati. Nunc auteꝫ ſinelege iuſticia dei manifeſtata eſt: teſtificata alege ⁊ ꝓphetis. Iuſticia autē dei ꝑ fidem ieſu chriſti: in omnes et ſuꝑ omēs qͥ credunt īeum. Non em̄ eſt diſtinctio. Omnes em̄ peccauerunt: ⁊ egent gloria dei. Iuſtificati gratis ꝑ gr̄am ipſius ꝑ redemptionē que eſt inchriſto ieſu: quē ꝓpoſuit deꝰ ꝓpiciatorem ꝑfidem in ſanguine ipſius ad oſtenſionem iuſticie ſue ꝓpter remiſſionem p̄cedentiū delictorum in ſuſtentatione dei ad oſtenſionē iuſticie eius in hoc tꝑe. vt ſit ip̄e iuſtus ⁊ iuſtificans eum qͥ ex fide eſt ieſu chriſti. Ubi eſtergo gloriatio tua? Excluſa eſt. Per quamlegeꝫ: Factorum. Non. Sed ꝑ legem fidei.Arbitramur em̄ iuſtificari homīem ꝑ fidemſine operibus legis. An iudeorū deus tantūNonne ⁊ gentiū? Immo ⁊ gentiū. Quoniāqͥdem vnus eſt deus qͥ iuſtificat circūciſionēex fide. ⁊ preputium ꝑ fidem. Legē gͦ deſtruimus per fidem: Abſit. Sꝫ legē ſtatuimus.Uid gͦ dicemꝰ īueniſſe abraam IIIIpatrē noſtrū ẜm carnē? Si em̄ abraam ex operibus legis iuſtificatus ē:habet gloriam. ſed nō apud deuꝫ. Quid em̄dicit ſcriptura. ¶ Credidit abraam deo ⁊ re Gen̄. 15.putatū eſt illi ad iuſticiā. Ei aūt qͥ operatur ʰala. 3. a.merces non imputat̉ ẜm gratiā. ſed ẜm debitum. Ei ꝟo qͥ nō operatur. credēti autemin eum qͥ iuſtificat impium: reputat̉ fides eiꝰad iuſticiā ẜm ꝓpoſitum gͣtie dei. ſicut ⁊ dauid dicit beatitudineꝫ homīs cui deus accepto fert iuſticiā ſine operibus ¶ Beati quo­ Psͣ. 31.rum remiſſe ſunt iniquitates. ⁊ quorū tectaſunt peccata. Beatus vir cui nō imputauitdn̄s peccatū. Beatitudo ergo hec in circūciſione tm̄ manet: an etiā in p̄putio? Dicimusem̄ quia reputata eſt fides abrae ad iuſticiā.Quomō ergo reputata eſt? In circūciſionean in p̄putio? Non in circūciſione: ſed in preputio. Et ſignuꝫ accepit circūciſionis ſignaculum iuſticie fidei que ē in p̄putio: vt ſit pater omniū credentiū ꝑ preputiū: vt reputet̉⁊ illis ad iuſticiā. Et ſit pater circūciſionis:non his tantū qui ſunt ex circūciſione: ſed ethis qͥ ſectant̉ veſtigia fidei que eſt in preputio patris noſtri abrae. Non em̄ ꝑ legeꝫ promiſſio abrae aut ſemini eius vt heres eēt mūdi: ſed ꝑ iuſticiā fidei. Si em̄ qͥ ex lege heredes ſunt: exinanita eſt fides. abolita eſt promiſſio. Lex em̄ iram oꝑatur. Ubi em̄ nō eſtlex nec p̄uaricatio. Ideo ex fide: vt ẜm gr̄aꝫfirma ſit ꝓmiſſio omni ſemini. Nō ei qͥ ex lege eſt ſolū: ſed ⁊ ei qͥ ex flde eſt abrae qͥ patereſt omniū noſtrū. ſicut ſcriptū eſt ¶ Quia pa Gen̄. 17.trem multarū gentiū poſui te ante deum cuicredidiſti: qui viuificat mortuos et vocat eaque nō ſunt: tanqͣꝫ ea que ſunt. Qui ꝯtra ſpēin ſpem credidit. vt fieret pater multarū gētium: ẜm ꝙ dictum eſt ei ¶ Sic erit ſemē tuū Gen̄. 13.ſicut ſtelle celi ⁊ arena maris. Et nō infirma cf. 20.tus eſt in fide nec conſiderauit corpus ſuumemortuū. cum iam fere centū eſſet annorum:⁊ emortuā vuluam ſare. In repromiſſioneetiam dei nō heſitauit diffidentia: ſed confortatus eſt fide. dans gloriā deo: pleniſſime ſciens quia quecūqꝫ promiſit deus potens eſt⁊ facerę. Ideo ⁊ reputatū eſt illi ad iuſticiā.Non exy aūt ſcriptū tantū ꝓpter ip̄m: qꝛ reputatū eſt illi ad iuſticiam: ſed ⁊ ꝓpter nosquibus reputabit̉ credentibus in eū: qui ſuſcitauit ieſum xp̄m dn̄m noſtrum a mortuisqͥ traditus eſt ꝓpter delicta nr̄a: ⁊ reſurrexitꝓpter iuſtificationē nr̄am.Uſtificati ergo ex fide paceꝫ habeamus ad deum per dn̄m nr̄m Ieſumchriſtū ꝑ quem habemus acceſſumꝑ fidem in gratiā iſtā: in qua ſtamus. ⁊ gloriamur in ſpe glorie filiorū dei. Nō ſolū aūtſed et gloriamur in tribulatōibus: ſciētes ꝙZ 2