IohannesLitigabant ergo iudei ad inuicem dicentesQuomō poteſt hic nobis carneꝫ ſuam daread manducandū? Dixit gͦ eis Ieſus. Amenamen dico vobis: niſi maducaueritis carnēfilij homīs ⁊ biberitis eius ſanguinem: non1. Cor. 11. c.habebitis vitā in vob̓. ¶ Qui māducat meā..j.carnē ⁊ bibit meū ſanguinē: habet vitā eter.nam: et ego reſuſcitabo eū in nouiſſimo die.45. F43 FCaro em̄ me a vere eſt cibus ⁊ ſanguis meꝰvere eſt potus. Qui māducat meam carneꝫ⁊ bibit meū ſanguinē in me manet et ego ī illo. Sicut miſit me viuēs pater: et ego viuopropter patrem. et qͥ manducat me. et ipſeviuet ꝓpter me. Hic ē panis qui de celo deſcēdit. Nō ſic̄ māducauerunt patres veſtrimanna. ⁊ mortui ſunt. Qui manducat huncpanem viuet in eternū. Hec dixit in ſynagoga docēs in capharnauꝫ. Multi gͦ audientes ex diſcipulis eiꝰ dixerunt. Durus eſt hicẜmo. Et qͥs poteſt eum audire? Sciens aūtIeſus apud ſemetip̄m. qꝛ murmurarent dehͦ diſcipuli eius: dixit eis. Hoc vos ſcandaliMath̓. 26. f.zat. ¶ Si gͦ videritis filium hoīs aſcendētemMar. 14. gvbi erat pͥus. ¶ Spūs eſt qͥ viuificat. caro nōLice. 22. gMat. 26. d. ꝓdeſt qͥcqͣꝫ. Verba que ego locutus ſum voMar. 14. d. bis: ſpūs et vita ſunt. Sed ſunt quidam exvobis qͥ non credunt. Sciebat eniꝫ ab initioieſus qui eſſent credētes: ⁊ quis tradituruseſſet eū. Et dicebat. Propterea dixi vobis:qꝛ nemo poteſt venire ad me niſi fuerit ei datum a patre meo. Ex hoc multi diſcipulorūeius abierūt retro: ⁊ iā nō cum illo ambulabant. Dixit ergo ieſus ad duodecim. Nunqͥd ⁊ vos vultꝭ abire? Reſpōdit ergo ei: Simon petrus. Dn̄e ad quem ibimus? UerbaMat. 16. d. vite eterne habes. ¶ Et nos credimus et cognouimus qꝛ tu es xp̄us filius dei. Reſpōdit ei ieſus. Nonne ego vos duodecim elegi⁊ ex vobis vnus diabolus eſt? Dicebat aūtde iuda ſimonis ſcariothis. Hic em̄ erat traditurꝰ eū cū eſſet vnꝰ ex duodecim. VIIOſt hec aūt ambulabat ih̓us in galileam. Non em̄ volebat in iudeā ambulare: qꝛ q̄rebāt eum iudei interficere. Erat aūt in ꝓximo dies feſtus iudeorūſcenophegia. Dixerūt autē ad eū fratres eiꝰTranſi hinc. ⁊ vade in iudeā: vt diſcipl̓i tuivideant oꝑa tua que facis. Nemo quippe inocculto qͥd facit et querit ipſe in palam eſſe.Si hec facis. manifeſta teip̄m mūdo. Neqꝫem̄ fratres eius credebant in eū. Dicit gͦ eisieſus. Tempus meū nōdum aduenit: tempꝰaūt veſtrū ſemꝑ eſt paratū. Non pōt mūdꝰodiſſe vos. Me aūt odit: qꝛ ego teſtimoniūꝑhibeo de illo: qꝛ oꝑa eius mala ſunt. Vosaſcendite ad diem feſtū hunc. Ego enim nōaſcendam ad diē feſtū iſtū: qꝛ meum tꝑs nōdum impletū eſt. Hec cū dixiſſet ip̄e manſitin galilea. Vt aūt aſcēderūt fratres eiꝰ: tunc⁊ ip̄e aſcēdit ad diē feſtū non manifeſte: ſedqͣſi in occulto. Iudei ergo q̄rebāt euꝫ in diefeſto. ⁊ dicebāt. Ubi ē ille ¶ Et murmur mul sͣ. c. e.tus erat in turba de eo. Quidā em̄ dicebantqꝛ bonꝰ eſt: alij aūt dicebāt non: ſed ſeducitturbas. Nemo tn̄ palam loquebat̉ de illo ꝓpter mētū iudeorū Iam aūt die feſto mediante aſcendit ieſus in templū et docebat. Etmirabant̉ iudei dicētes. Quomō hic litteraſſcit cum nō didicerit? Reſpōdit eis ieſus. etdixit Mea doctrina nō eſt mea: ſed eius qͥmiſit me. Si quis voluerit voluntatē eiꝰ facere: cognoſcet de doctrina vtrū ex deo ſit:an ego a meip̄o loquar. Qui a ſemetipſo loqͥtur: gl̓am ꝓpriam q̄rit. Qui aūt q̄rit gloriaꝫeius qui miſit eū. hic verax eſt. ⁊ iniuſticia īillo non eſt. Nōne moyſes dedit vobis legēEt nemo ex vobis facit legē. Quid me queritis interficere? Reſpondit turba et dixit.¶ Demoniū habes. Quis te q̄rit interficere: jͣ. 8. f.Reſpōdit ieſus ⁊ dixit eis. Unuꝫ opus feci⁊ oēs miramī. Propterea moyſes dedit vobis circūciſionē: nō qꝛ ex moyſe eſt ſꝫ ex pr̄ibus. Et in ſabbato circūciditꝭ homīem. Sicircūciſionem accipit hō in ſabbato vt nonſoluat̉ lex moyſi. mihi indignamī. qꝛ totumhoīem ſanū feci ī ſabbato. ¶ Nolite iudicare ᵈenfro .i.ẜm faciem: ſed iuſtū iudiciū iudicate. Dicebant ergo qͥdam ex hieroſolymis. Nonne h̓eſt quem q̄runt interficere: Ecce palā loquitur. ⁊ nihil ei dicunt. Nunqͥd vere cognouerūt pͥncipes qꝛ hic eſt chriſtus? Sed hūc ſcimus vnde ſit: chriſtus aūt cū venerit nemoſcit vnde ſit. Clamabat ergo ieſus in templodocēs ⁊ dicens. Et me ſcitis ⁊ vn̄ ſim ſcitis.⁊ a meip̄o non veniſ ſed eſt verus qui miſitme quem vos neſcitis. Ego ſcio eū ¶ ⁊ ſi dixero qꝛ neſcio euꝫ: ero ſimilis vobis mēdaxSed ſcio eum: qꝛ ab ip̄o ſum ⁊ ipſe me miſitMat. 21. g.¶ Querebant gͦ eum app̄hendere: ⁊ nēo miMar. 12. b.ſit in illum manus: qꝛ nonduꝫ venerat hora Luc̄. 19. geius. De turba aūt multi crediderunt in eū et. 20. c.Et dicebant. Chriſtus cū venerit: nūqͥd plu et. 22. a.ra ſigna faciet qͣꝫ que hic facit. Audier̄t phariſei turbā murmurantem de illo hec ⁊ miſerunt pͥncipes ⁊ phariſei i iniſtros vt apprehenderent ieſum. Dixit gͦ eis ieſus. Adhucmodicū tempus vobiſcū ſum: ⁊ vado ad eūqͥ me miſit ¶ ℟ueritis me ⁊ nō inuenietis et. prere. 29.vbi ego ſum: vos nō poteſtis venire. Dixe/ Mat. 7. c.runt ergo iudei ad ſemetipſos. Quomō hic Luce. 13. e.iturus eſt. qꝛ non inueniemus eū: Nūquidin diſꝑſionem gentiū iturus eſt et docturus