lo deo eſt non queritꝭ. Nolite putare qꝛ egoaccuſaturꝰ ſum vos apud patrē. Eſt qͥ accuſat vos moyſes in quo vos ſperatis. Si em̄crederetis moyſi: crederetis forſitā et mihi.De me em̄ ille ſcripſit. Si aūt illius. lr̄is noncreditis quō v̓bis meis credetis:VI¶ Oſt hec abijt ieſus trās mare galiMat. 4. g.lee qd̓ eſt tyberiadis. Et ſequebat̉Mar. 3. b.Luce. 7. b.eū multitudo magna: qꝛ videbāt ſigna quē faciebat ſuꝑ his qͥ infirmabantur.¶ Subijt ergo in montē ieſus: et ibi ſedebatMat 14. c.Luce. 9. b. cū diſcipul̓ ſuis. Erat aūt ꝓximū paſca diesꝓat. .14. c. feſtus iudeoꝝ. ¶ Cū ſubleuaſſet gͦ oculos ieMar .6. e. ſus ⁊ vidiſſet quia multitudo maxima venitLuc̄. 9. b.ad eum dicit ad philippū. Un̄ ememꝰ panesvt manducent hi? Hoc aūt dicebat tēptanseum. Ip̄e em̄ ſciebat quid eſſet facturꝰ. Reſpondit ei philippus. Ducētorū denarioruꝫpanes non ſufficiunt eis: vt vnuſqͥſqꝫ modicum quid accipiat. Dicit ei vnus ex diſcipuMat 14. d. lis eius: andreas frater ſimonis petri. ¶ EſtMar. 6. c.puer vnus hic qui habet quinqꝫ panes horLuc̄. 9. b.deaceos et duos piſces. Sed hec qͥd ſunt iner tantos? Dicit ergo ieſus. Facite hoīesdiſcūbere. Erat autē fenū multum in loco.Diſcubuerūt ergo viri numero quaſi quīqꝫHat. 14. d. milia ¶ Accepit ergo ieſus panes. ⁊ cuꝫ gratias egiſſet. diſtribuit diſcūbentibus. Simixjiꝰ gsliter et ex piſcibus quātū volebāt. Vt autēIxc.z.x.impleti ſunt: dixit diſcipulis ſuis. Colligiteque ſuꝑauerāt fragmēta ne pereant. Collegerūt ergo et īpleuerūt duodecim cōphinoſfragmētorū ex quinqꝫ panibus hordeaceiset duobus piſcibus: que ſuperfuerūt his qͥmanducauerāt. Illi ergo hoīes cum vidiſſent qd̓ ieſus fecerat ſignū. dicebāt. ¶ QuiaLuc̄. 7. c.hic eſt vere ꝓpheta qͥ venturus eſt in mundum. Ieſus ergo cum cognouiſſet qꝛ venturi eſſent vt raꝑent eum et facerēt eum regē.Mat. 14. e. ¶ Fugit iteꝝ in montē ip̄e ſolus. Vt aūt ſeroHar. 6. g. factū eſt: deſcēderunt diſcipuli eiꝰ ad mare.Et cum aſcendiſſent nauim venerunt transmare in capharnaū. Et tenebre iā facte erātet nō venerat ad eos ieſus. Mare autē vento magno flāte exurgebat. Cuꝫ remigaſſentergo quaſi ſtadia vigītiqͥnqꝫ aut triginta viMat. 14. e. dent ieſum Iambulantem ſupra mare: ⁊ proHar. 6. g. ximū naui fieri et timuerūt. Ille auteꝫ diciteis. Ego ſum. nolite timere. Voluerūt ergoeum accipere in nauim: et ſtatim nauis fuitad terrā quam ibant. Altera die turba q̄ ſtabat trans mare vidit quia nauicula alia nonerat ibi niſi vna. ⁊ qꝛ nō introiſſet cum diſcipulis ſuis Ieſus in nauim: ſed ſoli diſcipulieius abiſſent. Alie ꝟo ſuꝑuenerunt naues atyberiade iuxta locum vbi manducauerantIohannespanē: gr̄as agentes deo. Cum ergo vidiſſetturba qꝛ ieſus non eſſet ibi neqꝫ diſcipuli eiꝰ:aſcenderūt in nauiculas: et venerūt capharnaum querentes ieſum. Et cum inueniſſenteuꝫ trans mare. dixerunt ei. Rabbi. quādohuc veīſti? Reſpōdit eis ieſus: ⁊ dixit: Amēamen dico vobis: queritis me nō quia vidiſtis ſigna ſed qꝛ manducaſtis ex panibus. ⁊ſaturati eſtis. Operamī non cibuꝫ qͥ perit ſꝫqͥ permanet in vitam eternam queꝫ filius hominis dabit vobis. Hūc em̄ pater ſignauitdeus. Dixerunt ergo ad eū. Quid faciemꝰvt oꝑemur oꝑa dei? Reſpondit ih̓us et dixit eis. Hoc eſt opꝰ dei vt credatis in eū quēmiſit ille ¶ Dixerūt ergo ei. Quod ergo tu fa Mat. 16. a.cis ſignū vt videamꝰ ⁊ credamꝰ tibi? Quid Mar.8. b.oꝑarꝭ? Patres nr̄i māducauerūt māna ī dePsͣ. 77.ſerto: ſicut ſcpͥtū eſt ¶ Panē de celo dedit eisSapien̄. 16.manducare. Dixit gͦ eis ieſus. Amen amendico vob̓. nō moyſes dedit vob̓ panē de ce/ xlo: ſed pr̄ meꝰ dat vob̓ panē de celo verum. 88Panis em̄ verꝰ eſt qͥ de celo deſcēdit. et datvitā mūdo. Dixerūt gͦ ad eū. Dn̄e ſꝑ da nobis panē hunc. Dixit aūt eis ih̓s. Ego ſumpanis vite. ¶ Qui venit ad me: nō eſuriet. et Eccī. 24.qͥ credit in me nō ſitiet in eternū. Sꝫ dixi vobis qꝛ ⁊ vidiſtis me ⁊ nō credidiſtis. Oē qd̓dat mihi pr̄ ad me veniet: et eū qͥ veīt ad menō eijciam foras ¶qꝛ deſcendi de celo non vt Mat. 26. d.faciam volūtatē meā: ſed volūtatē eiꝰ qͥ miMar. 14. d.Luc̄. 22. e.ſit me. Hec eſt autem voluntas eius qͥ miſit sͣ. 5. e.me patris. vt qd̓ dedit mihi non perdam exeo: ſed reſuſcitē illud in nouiſſimo die. Hec ēautem volūtas pr̄is mei qͥ miſit me: vt oīs qͥvidet filium et credit in eū habeat vitam eternam. et ego reſuſcitabo eum ī nouiſſimo die.Murmurabant gͦ iudei de illo: qꝛ dixiſſet.ego ſum panis viuus qͥ de celo deſcendi. EtMat. 13. g.dicebāt ¶ Nōne hic eſt filius ioſeph cuiꝰ nosMar. 6. a.nouimus pr̄em ⁊ mr̄eꝫ? Quō gͦ dicit hic: qꝛ Luc̄. 4 d.de celo deſcendi? Reſpōdit gͦ ih̓us et dixit.eis. ¶ Nolite murmurare in inuicē. Nēo po jͣ. 7. b.teſt venire ad me niſi pater qͥ miſit me traxerit eum et ego reſuſcitabo eum in nouiſſimodie. Eſt ſcpͥtū in ꝓphetis. Erunt omnes docibiles dei. Oīs qͥ audiuit a patre et didicitMat. ηι. 8.veīt ad me ¶ Nō qꝛ pr̄em vidit qͥſqͣꝫ: niſi is qͥeſt a deo: hic vidit pr̄eꝫ. Amē amē dico vob̓ 315. c.Luc̄. 10. f.qͥ credit ī me habet vitam eternam. Ego ſuꝫpanis vite. Patres veſtri manducaueruntmāna in deſerto. ⁊ mortui ſunt. Hic ē panisde celo deſcendens: vt ſi qͥs ex ip̄o māducauerit nō moriatur. Ego ſum panis viuus qͥ vde celo deſcendi Si quis manducaueritex. 7 5hoc pane viuet in eternum. Et panis quem 3 4 4ego dabo caro mea eſt: pro mundi vita.