in ꝑadiſo. Erat auteꝫ fere hora ſexta: ⁊ tenebre facte ſunt in vniu̓ſa terra vſqꝫ in horā noApoc̄. 6. d. nam ¶ Et obſcuratꝰ eſt ſol ¶ ⁊ velū tēpli ſciſſuꝫMat. 27. feſt mediū. Et clamans voce magͣ Ieſus ait.Mar. 15. f.Pater ſin manus tuas cōmendo ſpūꝫ meuꝫEt hec dicēs expirauit. ¶ Uidēs aūt centuMat. 27. f.rio quod factū fuerat glorificauit deū dicēsMar. .15. f.Uere hic hō iuſtꝰ erat. Et oīs turba eorumqͥ ſiml̓ aderāt ad ſpectaculū iſtud: ⁊ videbātq̄ fiebant̉: ꝑcutientes pectora ſua reuertebātur. Stabat aūt oēs noti eius a lōge: ⁊ mulieres q̄ ſecute eū erant a galilea hec vidētes.ppar. 27. s. ¶ Et ecce vir noīe ioſeph qͥ erat decurio virMar. 15. g.bonus ⁊ iuſtus h̓ nō cōſenſerat cōcilio ⁊ actiIoh̓ .19. gbus eoꝝ ab arimathia ciuitate iudee. qui exMat. 27. s. pectabat ⁊ ip̄e regnū dei ¶Hic acceſſit ad piMar. 15. glatum ⁊ petijt corpus ieſu. ⁊ depoſitū inuolIoh̓ .19. g.uit in ſyndone: ⁊ poſuit eū in monumēto exciſo: in quo nonduꝫ qͥſqͣꝫ poſitus fuerat. Etdies erat paraſceues. ⁊ ſabbatū illuceſcebatSubſecute aūt mulieres q̄ cū eo venerāt degalilea viderūt monumentū: ⁊ quemadmodum poſitū erat corpus eius: ⁊ reu̓tētes parauerūt aromata ⁊ vnguenta ⁊ ſabbato quidem ſiluerūt ẜm mādatum.XXIIIIMat. 28. a.¶ Na aūt ſabbati valde diluculo veMar. 16. a.nerūt ad monumētū portantes queIoh̓ .20. a.parauerāt aromata ⁊ inuenerūt lapidem reuolutū a monumēto: ⁊ ingreſſe nō inuenerūt corpus dn̄i ieſu. Et factū eſt dū mēte ꝯſternate eſſent de iſto: ecce duo viri ſteteHat. 28. c.runt ſecus illas in veſte fulgenti. ¶ Cū timeMar. 16. c.rent aūt ⁊ declinarēt vultū in terrā. dixerūtad illas. Quid q̄ritis: viuentē cum mortuisNō eſt h̓: ſed ſurrexit. Recordamī qͣlit̓ locutus eſt vob̓: cum adhuc in galilea eſſꝫ dicēsQuia oportet filiū hoīs tradi in manꝰ hominum peccatoꝝ: ⁊ crucifigi: et die tertia reſurMat̉. 28. b. gere ¶ Et recordate ſunt ꝟborum eius: et reMar. 18. c.greſſe a monumēto nunciauerunt hec oīa ill̓vndecim ⁊ ceteris oībꝰ Erat aūt maria magdalene ⁊ iohāna: et maria iacobi. et cętere qͣcū eis erāt: q̄ dicebāt ad apl̓os hec. Et viſaſunt an̄ illos ſicut deliramētū v̓ba iſta: ⁊ nōcrediderunt ill̓. Petrus aūt ſurgēs cucurritad monumētū et ꝓcūbens vidit lintheamīsſola poſita: ⁊ abijt ſecū mirans qd̓ factū fuerat. Et ecce duo ex illis ibant ipſa die in caſtellum qd̓ erat in ſpacio ſtadiorū ſexagintaab hierl̓m nomīe emaus ⁊ ip̄i loq̄bant̉ ad inMar. 16. c. uicem de his oībus q̄ acciderant. ¶ Et factuꝫeſt dū fabularent̉ et ſecū q̄rerent: ⁊ ipſe ih̓usappropinquās ibat cum ill̓. Oculi aūt illorūtenebant̉: ne eum agnoſcerēt. Et ait ad illosQui ſunt hi ẜmones quos cōfertis ad inuicem ambulātes: ⁊ eſtis triſtes: Et reſpōdēsACASvnus cui nomē cleophas: dixit ei. Tu ſolusꝑegrinus es in hieruſalem: et nō cognouiſtiq̄ facta ſunt in illa his diebus. Quibꝰ ille dixit. Que? Et dixetunt. De ieſu nazareno qͥfuit vir ꝓpheta: potēs in oꝑe et ẜmone. coram deo ⁊ omni ppl̓o. Et quomō eū tradiderunt ſūmi ſacerdotes et pͥncipes nr̄i in damnatōnem mortis: ⁊ crucifixerūt eū. Nos aūtDſperabamꝰ: qꝛ ip̄e eēt erat redēpturꝰ iſrl̓. Etnunc ſuꝑ hec oīa tertia dies eſt hodie: ꝙ hecfacta ſunt. Sed ⁊ mulieres quedam ex nr̄isterruerūt nos que an̄ lucem fuerūt ad monumentū ⁊ non inuento corpore eiꝰ: veneruntdicentes: ſe etiā viſionē angelorū vidiſſe: qͥdicunt eum viuere. Et abierunt qͥdam ex noſtris ad monumentū: et ita inuenerunt ſicutmulieres dixerunt: ipſuꝫ ꝟo nō inueneruntEt ip̄e dixit ad eoſ. O ſtulti ⁊ tardi corde adcredendum in omnibus q̄ locuti ſunt ꝓph̓e.¶ Nōne hec oportuit pati xp̄m ⁊ ita intrare Actu. 14. d̓.in gloriā ſuam? Et incipiēs a moyſe ⁊ oībusꝓphetis: int̓pretabat̉ illis in omībꝰ ſcripturis q̄ de ipſo erāt. Et appropinquauerunt caſtello quo ibāt: ⁊ ipſe ſe finxit lōgiꝰ ire. ¶ Et Gen̄. 19.coegerūt illum dicētes. Mane nobiſcū qm̄adueſperaſcit: ⁊ inclinata eſt iam dies. Et ītrauit cum illis. Et factum eſt dū recūberetcum eis: accepit paneꝫ ⁊ bn̄dixit ac fregit: ⁊porrigebat illis. Et aperti ſunt oculi eorum⁊ cognouerūt eū: ⁊ ipſe euanuit ex ocul̓ eoꝝEt dixerunt ad inuicem. Nōne cornoſtruꝫardens erat in nobis dum loqueret̉ in via ⁊aperiret nobis ſcripturaſ? Et ſurgētes eadēhora regreſſi ſunt in hieruſalem: ⁊ īuenerūtꝯgregatos vndecim. ⁊ eos qͥ cum illis erantdicentes. ꝙ ſurrexit dn̄s vere et apparuit ſimoni. Et ipſi narrabāt q̄ gͦeſta erat in via: etquomō cognouerūt eū ī fractiōe panis. Dūaūt hec loquunt̉: ſtetit ih̓s in medio eorū etdixit. Pax vobis. Ego ſum: nolite timere:Conturbati ꝟo ⁊ ꝯterriti exiſtimabāt ſe ſpiritum videre. Et dixit eis. Quid turbati eſtis⁊ cogitatōnes aſcēdunt in corda veſtra? Uidete manus meas ⁊ pedes: qꝛ egoipſe ſum.Palpate ⁊ videte: qꝛ ſpūs carnē ⁊ oſſa nonhabet: ſicut me videtis habere. Et cum hecdixiſſet oſtendit eis manus ⁊ pedes Adhucautem illis nō credentibꝰ ⁊ mirantibus pregaudio dixit. Habetis hic aliquid qd̓ manducetur. At illi obtulerunt ei partem piſcisaſſi: ⁊ fauum mellis. Et cū manducaſſet coram eis ſumēs reliquias dedit eis. Et dixitad eos. Hec ſunt ꝟba que locutꝰ ſum ad voscum adhuc eſſem vobiſcuꝫ. qm̄ neceſſe eſt īpleri oīa que ſcripta ſunt in lege moyſi ⁊ ꝓphetis et pſalmis de me. Tunc aperuit illis