Lucasſi habeat ad ꝑficiendum: ne poſtqͣꝫ poſueritfundamentū ⁊ nō potuerit ꝑficere: omnes.vidēt: incipiāt illudere ei dicētes: qꝛ hic hocepit edificare ⁊ nō potuit cōſummare. Autquis rex iturus cōmittere bellum aduerſusaliū regem nō ſedēs pͥus cogitat ſi poſſit cūdecem milibus occurrere ei: qui cum viginti milibus venit ad ſe? Alioqͥn adhuc illo lōge agente legationē mittens rogat ea q̄ pacꝭMat. 10. g.ſunt. ¶ Sic ergo omīs ex vobis qͥ nō renūciatjͣ. 18. e.omnibus que poſſidet: non poteſt meuſ eſſeMat. 5. b.diſcipulus ¶ Bonum ē ſal. Si aūt ſal euanuerit: in quo condiet̉? Neqꝫ in terraꝫ: neqꝫ inMar .9. g.ſterquiliniuꝫ vtile eſt: ſed foras mittet̉. Quihabet aures audiendi audiat.Mat. .9. b.¶ Rant aūt appropinquantes ei puMar. 2. d.blicani ⁊ peccatores: vt audirēt illūEt murmurabant phariſei et ſcribedicentes: qꝛ hic peccatores recipit ⁊ manduMat. 18. b. cat cuꝫ illis ¶ Et ait ad illos parabolam iſtādicens. Quis ex vobis hō qui habet centūoues: ⁊ ſi ꝑdiderit vnam ex illis: nōne dimittit nonagintanouem ī deſerto: ⁊ vadit ad illam que ꝑierat donec inueniat eā? Et cū inuenerit eam: imponit in humeros ſuos gaudens ⁊ veniēs domū conuocat amicos ⁊ vicinos dicēs illis. Cōgratulamī mihi: quiainueni ouem meā que ꝑierat. Dico vobis:ꝙ ita gaudium erit ī celo ſuꝑ vno peccatorepenitētiam agente: qͣꝫ ſupra nonagītanoueꝫiuſtis qͥ nō indigent penitētia. Aut que mulier habens drachmas decē: ſi ꝑdiderit drachmā vnā: nonne accendit lucernam ⁊ euertit domū ⁊ querit diligent̓ donec īueniat eā.Et cū inuenerit: cōuocat amicas ⁊ vicinasdicens Congratulamini mihi qꝛ inueni drachmam quaꝫ ꝑdiderā Ita dico vobis: gaudium erit coram angel̓ dei ſuꝑ vno peccatore penitētiam agente. Ait aūt. Homo qͥdaꝫhabuit duos filios. ⁊ dixit adoleſcētior ex illis patri. Pater: da mihi portionē ſubſtātieque meꝯ tingit. Et diuiſit illis ſubſtantiamEt non poſt ml̓tos dies: cōgregatis omībuſadoleſcētior filius ꝑegre ꝓfectus eſt ī regionem longinquā. ⁊ ibi diſſipauit ſubſtantiaꝫſuā viuendo luxurioſe. Et poſtqͣꝫ omīa conſummaſſet: facta eſt fames valida in regiōeilla: ⁊ ip̄e cepit egere. Et abijt ⁊ adheſit vniciuiū regionis illius. ⁊ miſit illū in villā ſuāvt paſceret porcos. Et cupiebat implere vētrem ſuum de ſiliquis quas porci manducaſeo bao bant: ⁊ nemo illi dabat. In ſe autem reu̓ſusdixit. Quanti mercēnarij in domo pr̄is meiabundāt panibus: ego aūt hic fame pereo.Surgam ⁊ ibo ad patrem meum ⁊ dicam eijͣ. 18. c.¶ Pater peccaui in celū ⁊ coram te: iam nonſum dignus vocari filius tuus: ſac me ſicutvnum de mercenarijs tuis. Et ſurgens venit ad patrem ſuū. Cum aūt adhuc lōge eētvidit illū pater ipſius: ⁊ miſericordia motuſeſt. ⁊ accurrens cecidit ſuꝑ colluꝫ eiꝰ ⁊ oſculatus eſt eū. Dixitqꝫ ei filius. Pater peccaui in celū ⁊ coram te: iam non ſū dignus vocari filius tuus. Dixit aūt pater ad ſeruosſuos. Cito ꝓferte ſtolaꝫ pͥmā ⁊ induite illū⁊ date annulum in manu eius: ⁊ calciamētain pedes eius. Et adducite vittulū ſaginatū⁊ occidite: ⁊ manducemꝰ ⁊ epulemur: quiahic filius meus mortuus erat: ⁊ reuixit: perierat ⁊ inuentus eſt. Et ceperunt epulari.Erat aūt filiꝰ eiꝰ ſenior in agro. Et cum veniret ⁊ appropinqͣret domui: audiuit ſymphoniam ⁊ chorū. et vocauit vnū de ẜuis: ⁊ int̓rogauit qͥd hec eſſent. Iſqꝫ dixit illi. Fratertuus venit: ⁊ occidit pater tuus vitulū ſaginatum: qꝛ ſaluum illum recepit. Indignatꝰeſt autem ⁊ nolebat introire. Pater ergo illius egreſſus cepit rogare illū. At ille reſpondens dixit patri ſuo. Ecce tot annis ẜuio tibi. ⁊ nunqͣꝫ mandatū tuū p̄teriui: ⁊ nūqͣꝫ dediſti mihi hedum vt cū amicis meis epularer. Sed poſtqͣꝫ filius tuus hic qͥ deuorauitſubſtantiā ſuā cum meretricibus venit: occidiſti illi vitulū ſaginatū. At ip̄e dixit illi. Fili tu ſemꝑ mecū es: ⁊ oīa mea tua ſunt. Epulari aūt ⁊ gaudere oportebat: qꝛ frater tuush̓ mortuꝰ erat: ⁊ reuixit: ꝑierat ⁊ inuētꝰ eſt.Icebat aūt ⁊ ad diſcipl̓os ſu XVIIos. homo qͥdam erat diues qͥ habebat villicum. ⁊ h̓ diffamatꝰ eſt apudillum: quaſi diſſipaſſet bona illius. Et vocauit illū: ⁊ ait illi. Quid hͦ audio de te. ¶ Red Pal̓. 25. e.de rationē villicatōnis tue. Iam em̄ nō poteris villicare. Ait autem villicus intra ſe.¶ Quid faciam quia dn̄s meus aufert a me 80b qͣꝫvillicationē? Fodere n̄ valeo: mēdicare erubeſco. Scio qͥd faciam: vtū camotus fueroa villicatione recipiant me in domos ſuas.Conuocatis itaqꝫ ſingulis debitoribus dn̄iſui: dicebat pͥmo. Quātū debes dn̄o meo?At ille dixit. Centū cados olei. Dixitqꝫ illi.Accipe cautionē tuā. ⁊ ſede cito ſcribe qͥnqͣginta. Deinde alio dixit. Tu ꝟo quātuꝫ debes? Qui ait. centum choros tritici. Ait illi.Accipe lr̄as tuas: ⁊ ſcribe octoginta. Et laudauit dominꝰ villicū iniqͥtatis qꝛ prudenterfeciſſet: quia filij huius ſeculi prudentioresfilijs lucis in generatōe ſua ſunt. Et ego vobis dico. Facite vobis amicos de mammona iniqͥtatꝭ: vt cum defeceritis: recipiāt vosin eterna tabernacula. Qui fidelis eſt in minimo. et in maiori fidelis eſt. et qͥ in modico